عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
نام خانوادگی یان (严)، یکی از رایجترین نامهای خانوادگی در چین، با بیش از ۲.۲ میلیون نفر، ریشههای تاریخی متنوعی دارد. این نام از ایالتهای باستانی، خاندانهای سلطنتی و حتی گروههای اقلیت قومی سرچشمه میگیرد و توسط چهرههای برجستهای در سیاست، هنر و علم حمل شده است.
ینس یورن اسپوتاگ، بازیگر سرشناس دانمارکی است که از سال ۱۹۸۷ تاکنون با بازی در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی، به یکی از چهرههای ماندگار و پرکار هنر هفتم در اروپا تبدیل شده است.
استلا، محلهای در ناپل ایتالیا، با موزه باستانشناسی ملی و تپه کاپودیمونته، گنجینهای از هنر و تاریخ را در خود جای داده است. سفری به قلب این منطقه دیدنی.
اسکیتبردینگ عمودی، که به آن ورت اسکیتینگ نیز گفته میشود، هنر اجرای حرکات نمایشی روی اسکیتبرد در سطح شیبدار یا رمپ است. این سبک از دل «پولرایدینگ» در دهه ۷۰ میلادی برخاسته و با ساخت پارکهای مخصوص اسکیت، به شهرت جهانی رسید.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
اوچیمیزو سنت ژاپنی پاشیدن آب در خیابانها و باغهاست که فراتر از رعایت بهداشت، اهداف آیینی، زیباییشناختی و اجتماعی دارد. این کار با خنکسازی هوا و کاهش غبار، نمادی از ارزشهای ملی ژاپن در ترکیب سودمندی و ادب است.
آپارتمانهای مستر (Master Apartments)، که با نام ساختمان مستر نیز شناخته میشود، یک برج مسکونی ۲۷ طبقه به سبک آرت دکو در منهتن نیویورک است. این بنا که در سال ۱۹۲۹ تکمیل شد، اولین آسمانخراش با پنجرههای گوشه و اولین بنا با نمای آجری رنگی بود. این ساختمان که زمانی مرکز هنر و آموزش بود، اکنون به یک کاندومینیوم لوکس تبدیل شده و در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده است.
هوانگ هی-سونگ (۱۹۲۰-۲۰۰۶)، استاد و پژوهشگر برجسته آشپزی درباری کره، پس از تحصیل در ژاپن، هنر آشپزی سلطنتی را از آخرین بانوی آشپز دربار آموخت. او با تدریس در دانشگاههای معتبر و ثبت در فهرست میراث فرهنگی ناملموس، نقشی کلیدی در حفظ و مدرنسازی این میراث غنی ایفا کرد.
رابرت هامادا، چوبتراش خودآموخته کائوآئی، از ۱۲ سالگی به هنر چوب روی آورد و آثارش در موزههای معتبر و مجموعههای خصوصی جای گرفت. او دو بار عنوان گنج زنده هاوایی را دریافت کرد.
مارسل دوشان، هنرمند پیشرو، با مفهوم 'رِدیمِید' هنر را بازتعریف کرد. او اشیاء معمولی تولیدی را انتخاب، نامگذاری و امضا میکرد تا به چالش کشیدن دیدگاه سنتی هنر و تمرکز بر ایده به جای اجرای صرف بپردازد.
این مقاله به معرفی شخصیتهای مختلفی با نام ویلیام اکـتـون میپردازد. این افراد در حوزههای سیاست، پزشکی، هنر و تجارت فعالیت داشتهاند و در این مطلب به معرفی مختصر هر یک پرداخته میشود.
بتی بلایتون، هنرمند، فعال اجتماعی و مربی برجسته آمریکایی، با آثار انتزاعی معنوی خود و نقش کلیدی در تأسیس موزههای هنر هارلم، میراث ماندگاری از خود بر جای گذاشت. او در طول زندگی پربار خود، الهامبخش نسلها بود.
جشنواره فولک سیگنت، رویدادی سهروزه در تاسمانی استرالیا، هر سال دومین آخر هفته ژانویه برگزار میشود و با موسیقی، رقص، کارگاهها، بازار هنر و غذاهای محلی، هنرمندان بومی و بینالمللی را کنار هم میآورد.
دالاس ناین نام گروهی از هنرمندان دالاس بود که از ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۵ با آثار نقاشی، چاپ و مجسمهسازی، چهرهای از هنر منطقهای تگزاس را شکل دادند.
موزه هنر فونن در شهر اودنسه دانمارک، یکی از قدیمیترین کانونهای هنری این کشور است که مجموعهای ارزشمند از آثار کلاسیک دانمارکی و هنرهای مدرن ساختارگرا را در بنایی نئوکلاسیک و باشکوه جای داده است.
جشنواره بینالمللی فیلم بودایی (IBFF) به نمایش فیلمهایی با محوریت و الهام از بودیسم میپردازد. این رویداد شامل انواع فیلمها از درام و مستند گرفته تا انیمیشن و آثار تجربی است و با هدف گسترش درک مخاطبان از فلسفه، سنتها و هنر بودایی برگزار میشود.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
آلیسون کورنین، هنرمند بینرشتهای، فعال و مربی ساکن بروکلین، با تلفیق هنر و فناوری، به مسائل عدالت اجتماعی، بهویژه نظام قضایی کیفری، میپردازد. او بنیانگذار و مدیر خلاق Picture Projects Studio و پروژههایی چون Guantanamo Public Memory Project است.
مجله «بررسی واشنگتن» نشریهای دوسالانه در حوزه هنر و ادبیات آمریکا بود که از ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۲ در واشنگتن منتشر میشد. این مجله پلتفرمی برای ترویج فرهنگ آوانگارد و معرفی هنرمندان نوظهور و مطرح در عرصههای گوناگون هنری بود.
