عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«شکارچی دایناسور» به آثار مختلفی اشاره دارد: از فیلم تلویزیونی «دنیس خطرناک: شکارچی دایناسور» (۱۹۸۷) تا مستند نشنال جئوگرافیک «شکارچیان دایناسور» (۱۹۹۶) درباره کاوشهای بیابان گبی. همچنین بازیهای ویدئویی «شکارچی دایناسور» (۱۹۹۶) و «توروک: شکارچی دایناسور» (۱۹۹۷) و کمیکبوک «توروک» (۱۹۹۳) در این مجموعه قرار میگیرند.
جانی آلن، متولد کارولینای جنوبی، راننده سری گرند نشنال ناسکار بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۷ بود. او در دوران حرفهای خود یک پیروزی رسمی و دهها جایگاه برتر را کسب کرد؛ هرچند به جای جک اسمیت در یک مسابقه پیروز شد، اما افتخار آن به اسمیت رسید.
مجله ماجراجویی نشنال جئوگرافیک، از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹، به موضوعاتی مانند سفرهای ماجراجویانه، مسائل زیستمحیطی و علوم طبیعی میپرداخت. این مجله با بخشهای منظم مانند اخبار سفر، توصیههای تجهیزات و نکات ایمنی، مخاطبان را به کشف جهان دعوت میکرد.
آموس ویلنایی، مهندس برق و کارآفرین اسرائیلی-آمریکایی است که نقشی کلیدی در تأسیس مراکز طراحی تراشه اینتل و نشنال سمیکانداکتور در اسرائیل داشت. او بنیانگذار شرکتهای کلاریتی و امامسی نتورکس است که دومین قرارداد بزرگ تاریخ نیمههادیها را به خود دید.
کاوشگر نشنال جئوگرافیک، کشتی مسافربری کوچک با ظرفیت ۱۴۸ نفر، جزئی از ناوگان لندبلاد اکسپدیشن است. این کشتی مجهز به بدنه تقویتشده برای عبور از یخهای ضخیم، امکانات آموزشی و تفریحی متنوع، و ۸۱ کابین رو به دریا است. مقصدهای اصلی آن مناطق قطبی، نروژ، گرینلند و مرتفعات کانادا هستند.
پیا ز. ارهارت، نویسنده آمریکایی، با مجموعه داستان «پدران مشهور» در سال ۲۰۰۷ به شهرت رسید. آثار او در مجلات معتبری مانند نریتیو، مکسوئینیز و میسیسیپی ریویو منتشر شده است. او در سال ۲۰۰۹ به عنوان سردبیر میهمان در مجله گرنیکا فعالیت کرد و برنده جایزه نریتیو ۲۰۰۵ شد.
فصل ۱۹۵۰-۵۱، پنجاه و هفتمین فصل حضور باشگاه فوتبال باسل ۱۸۹۳ بود. این تیم برای پنجمین سال پیاپی در لیگ برتر سوئیس (نشنال لیگ آ) شرکت کرد. باسل بازیهای خانگی خود را در ورزشگاه شوتسنماته برگزار کرد و تحت رهبری ژول دوبلین، رئیس باشگاه، به فعالیت ادامه داد.
جان وایانت (زاده ۱۹۶۲) نویسنده و روزنامهنگار کانادایی-آمریکایی است که آثارش در نشریاتی مانند نیویورکتایمز، آتلانتیک، نشنال جئوگرافیک و آوتساید منتشر شده است. او در هر دو حوزه داستان و غیرداستان قلم زده و کتابهایش جوایز متعددی کسب کردهاند. از مشهورترین آثار او میتوان به «تایگر: داستانی واقعی از انتقام و بقا» و «هوای آتش: ساخت یک هیولا» اشاره کرد.
دروی موروک، متولد ۱۹۶۳، یک تحلیلگر سیاسی آمریکایی و سردبیر همکار در نشنال ریویو آنلاین است. او که در لسآنجلس متولد شده، اکنون در نیویورک زندگی میکند. موروک با مدرک کارشناسی از دانشگاه جرجتاون و MBA از دانشگاه نیویورک، ستوننویس نشریاتی مانند نیویورک پست و واشنگتن تایمز است. او همچنین عضو شورای روابط خارجی و همکار ارشد شبکه آتلاس است.
ال تاسنادی، راننده آمریکایی مسابقات استاککار، در ۴ مارس ۱۹۳۰ متولد شد. او پس از بازنشستگی از رانندگی، به عنوان مدیر مسابقات در پیست فلمینگتون اسپیدوی فعالیت کرد. تاسنادی در ۴ مسابقه سری گرند نشنال ناسکار شرکت داشت و بیشتر دوران ورزشی خود را در بخش مادیفایدر گذراند. او به عنوان اولین راننده مادیفای با باشگاه هواداران سازمانیافته شناخته میشود و در سال ۱۹۶۳ به عنوان برترین راننده کشور انتخاب شد.
رابی هریس، متولد ۳۰ مارس ۱۹۸۲ در دوربان آفریقای جنوبی، یک بازیکن راگبی در پست پروپ است. او هماکنون برای باشگاه دوربان کالجینز در کوازولو-ناتال بازی میکند. پیش از این، در تیمهایی مانند لستر تایگرز در لیگ گینس و ناتینگهام آرافسی در دیویژن نشنال وان حضور داشته است.
«خلبانان آلاسکا» مستندی تلویزیونی در شبکه نشنال جئوگرافیک است که زندگی روزمره خلبانان مناطق دورافتاده آلاسکا را به تصویر میکشد. این سریال که از سال ۲۰۱۱ پخش شد، چالشها و ماجراهای پرواز در طبیعت خشن این منطقه را نشان میدهد.
نقد تئاتر، شاخهای از نقد هنری است که به بررسی اجراهای زنده مانند نمایشها و اپرا میپردازد. این حوزه با نقد درام تفاوت دارد، زیرا نقد درام به ادبیات تعلق دارد، در حالی که نقد تئاتر به اجرای صحنهای میپردازد. نقد تئاتر به تحلیل عمیق اجرای نمایش از جنبههای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی میپردازد، در حالی که نقد نمایش (ریویو) بیشتر به واکنش فوری و کلی به اجرا میپردازد.
تیم بیسبال واشنگتن سناتورز در فصل ۱۹۱۰، با مدیریت جیمی مکآلیر، در ۶۶ بازی پیروز و در ۸۵ بازی شکست خورد و در جایگاه هفتم لیگ آمریکایی قرار گرفت. بازیهای خانگی این تیم در ورزشگاه نشنال پارک برگزار شد.
رایت لیبراتور، بدنهی اتوبوس تکطبقه با کف پایین بود که توسط شرکت رایتباس روی شاسی ولوو B10L بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ تولید شد. از ۱۴۶ دستگاه تولیدشده، ۱۰۳ دستگاه توسط شرکتهای تابعهی نشنال اکسپرس در داندی و میدلندز غربی خریداری شد و ۱۱ دستگاه نیز به شرکت باس ایرین در ایرلند فروخته شد.
رودبارو کامن در گلاسترشایر، منطقهای با اهمیت ویژه علمی در زمینه زیستشناسی و زمینشناسی است که از سال ۱۹۵۴ ثبت شده است. این منطقه تحت مدیریت نشنال تراست قرار دارد و به دلیل مراتع دستنخورده، تنوع گیاهی و جانوری و وجود فسیلهای ارزشمند، از اهمیت بالایی برخوردار است.
ساختمان ۱۰۰ وست واشنگتن، واقع در مرکز شهر فینیکس آریزونا، یک آسمانخراش ۱۰۹ متری است که در سال ۱۹۷۱ به سبک بروتالیست ساخته شد. این بنا که پیشتر با نامهای ولز فارگو پلازا و فرست نشنال بانک پلازا شناخته میشد، با طراحی چارلز لاکمن و اجرای شرکت هنری سی. بک ساخته شد. پس از خروج ولز فارگو، شهرداری فینیکس در سال ۲۰۲۱ این ساختمان را خریداری کرد تا از آن برای ادارات شهری استفاده کند.
موز جینریچ، متولد جامعه آمیش در ویسکانسین، از کودکی با کار در مزرعه و عشق به کتاب بزرگ شد. پس از ترک جامعه آمیش در ۲۰۰۲، او به عنوان مستندساز، نویسنده و شخصیت تلویزیونی شناخته شد. جینریچ در برنامههای تلویزیونی مانند «آمیش در شهر» و مستندهایی برای نشنال جئوگرافیک شرکت کرد و همچنین سری رمانهای جنایی نوشت.
گروه مارکسیست انقلابی، یک سازمان تروتسکیست در ایرلند در دهه ۱۹۷۰ بود که با هدف اتحاد ایرلند و تأثیرگذاری بر جنبش دانشجویی فعالیت میکرد. این گروه با انتشار نشریه «مارکسیت ریویو» و شرکت در اعتراضات علیه بازداشتهای خودسرانه در ایرلند شمالی، به مبارزه برای حقوق زنان و کارگران پرداخت.
املاک مور مارسن، منطقه وسیعی از اراضی باتلاقی در جنوب پناینز، میان شهرهای غرب یورکشایر و منچستر بزرگ در شمال انگلستان است. این املاک که نام خود را از شهر مجاور مارسن گرفته، از سال ۱۹۵۵ تحت مالکیت و مدیریت نشنال تراست قرار دارد. این منطقه ۲۴۲۹ هکتار از اراضی مشترک باتلاقی را دربرمیگیرد و بخش عمدهای از شهر مارسن را احاطه کرده است.
