عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فیلم «ما گرماییم» (۲۰۱۸) یک درام مشترک کلمبیا-آرژانتینی است که داستان جوانان کلمبیایی را روایت میکند که تحت تأثیر تجارت مواد مخدر قرار گرفتهاند. این فیلم با کارگردانی خورخه ناواس و بازی دووان آریزالا، خوزه لوئیس پاس و میگل آنخل میکولتا، در جشنوارههای بینالمللی مانند ورشو و هاوانا به نمایش درآمد.
آرگاماسیلا دِ آلبا، شهری در اسپانیا، با جمعیتی حدود ۷ هزار نفر، روایتی جذاب از ارتباط با میگل دِ سروانتس، خالق دون کیشوت، دارد. افسانهها حاکی از زندانی شدن سروانتس در این شهر و اشاره او به آن در رمانش است، اما شواهد تاریخی این ارتباط را به چالش میکشد.
ورزشگاه میگل کاسترو سروین در هرموسییو، سونورا، مکزیک، با ظرفیت ۴۰۰۰ نفر، عمدتاً میزبان مسابقات فوتبال و خانه تیم سیمارونس دِ سونورا است. این ورزشگاه یکی از مراکز ورزشی مهم منطقه به شمار میرود.
میگل ساگایو مارتی، ملقب به میگلین، بازیکن حرفهای فوتسال اسپانیایی است که در 9 مه 1985 متولد شد. او در پست بال (Ala) برای تیم الپوزو مورسیا بازی میکند و از چهرههای شناختهشده فوتسال اسپانیا محسوب میشود.
سن میگل خوختلا، شهری در ایالت پوئبلا مکزیک، با تاریخی غنی و موقعیت جغرافیایی منحصربهفرد، بخشی از جنوب شرقی مکزیک است. این منطقه بهخاطر فرهنگ و سنتهای خود شناخته میشود.
دیگا، با نام کامل دیوگو میگل گودس آلمیدا، بازیکن حرفهای فوتبال اهل پرتغال است که در پست مدافع راست برای باشگاه سی.دی. مافرا بازی میکند. او متولد ۳۰ مارس ۱۹۹۸ در سانتا ماریا دا فیرا است و دوران حرفهای خود را در باشگاه فیرنسه آغاز کرد.
خوسه میگل اویدو، نویسنده و منتقد ادبی پرویی، از چهرههای برجسته پژوهش ادبیات آمریکای لاتین بود؛ استاد دانشگاههای معتبر آمریکا و پدیدآورنده تاریخ دوجلدی ادبیات هیسپانیکآمریکا.
«این زندگی من است» فیلمی آرژانتینی محصول سال ۱۹۵۲ به کارگردانی رومن وینولی بارتو است. این فیلم با بازی هنرمندان مشهوری چون میگل د مولینا، دیانا ماگی و ماروخا مونتس، داستانی درام و موزیکال را در دهه ۵۰ میلادی روایت میکند.
میگل آنجلو سارایوا میراندا، بازیکن پیشین بسکتبال اهل پرتغال است که در پستهای پاور فوروارد و سنتر بازی میکرد. او در تیمهای مطرحی چون افسی پورتو، کیلوز و اووارنسه درخشید و عناوین متعددی را در لیگ و جام حذفی پرتغال به دست آورد.
میگل آنخل کوریل آرتئاگا، مهاجم فوتبال اهل پرو است که در سال ۱۹۸۸ متولد شد. او سابقه بازی در باشگاههای مختلف پرو، شیلی و برزیل را دارد و افتخاراتی نظیر قهرمانی در دسته دوم پرو و آقای گلی لیگ رزرو را در کارنامه خود ثبت کرده است.
فرانسیسکو لوئیس برینس فرر، ملقب به کوتر دوم، بازیکن حرفهای پیلوتا والنسیایی در رشته راسپال است. او برادر میگل، قهرمان سابق (کوتر اول)، میباشد. علاوه بر فعالیت ورزشی، در انتخابات محلی ۲۰۰۷ اسپانیا بهعنوان نامزد حزب بلوک ملیگرای والنسیایی شرکت کرد، اما انتخاب نشد.
شهر کِسادا در استان خائن اسپانیا، سرزمینی است با طبیعتی بکر در پارک طبیعی سیرا دِ کازورلا و ریشههایی عمیق در تاریخ. این شهر با جاذبههایی چون غار آب، کلیسای باسیلیکا و موزه میگل ارناندس، میزبان گردشگران فرهنگطلب است و زیتون، پایه اقتصاد آن را شکل میدهد.
میگل آرکاخل پوریِر (۱۳۱۷-۱۳۹۲) سه بار به عنوان نخستوزیر آنتیل هلند خدمت کرد. دورههای نخستوزیری او در سالهای ۱۳۵۸، ۱۳۷۳-۱۳۷۷ و ۱۳۷۸-۱۳۸۱ بود. او عضو اتحادیه میهنی بونیر و حزب آنتیل بازسازیشده بود و در رینکون، بونیر متولد شد.
«طعم من» (Sabor a Mí) یک بولرو احساسی از آلوارو کارییو، آهنگساز و خواننده مکزیکی است که در سال ۱۹۵۹ ساخته شد. این ترانه با اجرای هنرمندان متعددی مانند لوس پانچوس و لوییس میگل به شهرت جهانی رسید و به عنوان یکی از موفقترین آثار کارییو شناخته میشود.
سائو میگل دو آنتا یک شهر کوچک در ایالت میناس گرایس برزیل است که در منطقه زونا دا ماتا و زیرمنطقه ویçosa قرار دارد. جمعیت این شهر در سال ۲۰۲۰ حدود ۶٬۹۴۴ نفر برآورد شده است.
پاندورا، جامعهای غیرمستقل در شهرستان سن میگل کلرادو، در دهه ۱۸۸۰ بهعنوان شهر کارخانهای تأسیس شد. این منطقه بهعنوان محل کارخانههای معادن اسمگلر-یونیون، تامبوی و شریدان شناخته میشد. کارخانه پاندورا، یکی از معدود کارخانههای طلای فعال در دوران جنگ جهانی دوم، همچنان پابرجاست و تلاشهایی برای حفظ آن در جریان است.
میگل آنخل آنگولو، بازیکن سابق فوتبال اسپانیا، بیشتر به عنوان هافبک تهاجمی شناخته میشد اما در پستهای دیگر نیز بازی میکرد. او بیشتر دوران حرفهای خود را در والنسیا گذراند و عناوین مهمی مانند لالیگا و جام یوفا را کسب کرد. پس از بازنشستگی، به مربیگری روی آورد و هماکنون سرمربی والنسیا مستایا است.
میگل گونسالفس روستایی در مرکز جزیره فوگو است که در ارتفاع حدود 850 متر و 8 کیلومتر از سان فیلیپه قرار دارد.
یوئیچی اوئنو، دانشمند ژاپنی در حوزههای علم مدیریت و روانشناسی صنعتی، بنیانگذار مؤسسه مدیریت سانو است. او به عنوان «پدر علم مدیریت اداری ژاپن» شناخته میشود. با تخصص در روانشناسی از دانشگاه امپراتوری توکیو، اوئنو تمرکز خود را به مسائل مدیریت کسبوکار معطوف کرد و به عنوان متخصص مدیریت علمی مطرح شد. پسرش، ایچیرو اوئنو، پیشگام تضمین کیفیت در ژاپن بود.
سریال فیلیپینی «فقط یکی» (۲۰۰۸) داستانی احساسی و پرکشش را روایت میکند. کاترین، دختری که با فقدان والدینش دست و پنجه نرم میکند، درگیر مثلث عشقی پیچیدهای با میگل و رافائل میشود. این سریال با بازی ستارگانی چون کلودین بارتو و گبی کونسپسیون، مخاطبان را درگیر ماجراجوییهای عاطفی و درام خانوادگی میکند.
