عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دیهیدروکاواین یکی از کاوالاکتونهای اصلی گیاه کاواست که در پژوهشها با اثرات ضداضطراب، فعالیت قارچکشی و ارتباط با مسیر AMPK در کنترل قند خون پیوند خورده است.
پسیلوسیب کایرولسنس، معروف به قارچ زمینلغزش، نوعی قارچ روانگردان است که حاوی سیلوسیبین و سیلوسین به عنوان ترکیبات اصلی فعال است. این قارچ احتمالاً توسط آزتکها مورد استفاده قرار میگرفته و امروزه توسط شمنهای مازاتک به دلیل خواص معنویاش مصرف میشود. این قارچ در خاکهای گلآلود و آفتابگیر رشد میکند و به دلیل تغییر رنگ سریع به آبی هنگام لمس، شناسایی آن آسان است.
لپروکائولون سردهای از قارچهای گلسنگزا در خانواده Leprocaulaceae است که اعضای آن با نام گلسنگهای آردی شناخته میشوند و گونههایی با پراکندگیهای محدود و جالب دارند.
کلاولینا گراسیلیس گونهای از قارچهای مرجانی است که در خانواده کلاولیناسه قرار دارد. این قارچ برای نخستین بار در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط ای.جی.اچ. کورنر توصیف شد.
Paraxestocis یک جنس از حشرات قارچخوار درختی است که متعلق به خانواده Ciidae میباشد. این حشرات کوچک، نقش مهمی در اکوسیستم جنگلها از طریق تغذیه بر قارچهای در حال پوسیدگی ایفا میکنند.
هریسیوم کلاترویدس گونهای قارچ خوراکی از خانواده هریسیاسه است که بر روی چوب راش رشد میکند. این قارچ با ویژگیهایی مانند رشد خارها در دستهها و تفاوت در بستر رشد، از گونهی مشابه خود، هریسیوم کورالوئیدس، متمایز میشود. جوانههای این قارچ قابل خوردن هستند.
بودیرا جنسی از قارچها در خانواده پزیزاسه است که با جنسهای سارکوسفِرا و آیودوفانوس گروه تبارزایی مشترکی تشکیل میدهد. این سه گروه، خواهرخواندهٔ آسکوبولوس و ساکوبولوس در خانواده آسکوبولاسه هستند.
دلیتشیها (Delitschia) سردهای از قارچها در خانواده دلیتشیاسه هستند که به افتخار اتو دلیتش، جغرافیدان آلمانی، نامگذاری شدهاند. این سرده نخستین بار در سال ۱۸۶۶ توسط برنارد آئورسوالدر توصیف شد و شامل گونههای متنوعی است که در محیطهای مختلف زندگی میکنند.
استائوروتله فیسا گونهای قارچ از خانواده وروکاریاسه است که پراکندگی جهانی دارد. این قارچ که نخستین بار در سال ۱۸۳۶ توصیف شد، توسط گیاهشناس توماس تیلور نامگذاری شده است.
وندربیلیا سردهای از قارچهای خانواده پلیپوراسه است که در سال ۱۹۷۳ توسط قارچشناس بریتانیایی، درک رید، شناسایی شد. این سرده شامل گونههای مختلفی است که در مناطق گوناگون جهان یافت میشوند.
جنگل ویپندل، واقع در حومه واتفورد انگلستان، یک جنگل باستانی با قدمت حداقل ۴۰۰ سال است. این منطقه به دلیل تنوع قارچها و بیمهرگان، از سال ۱۹۵۴ به عنوان منطقهای با اهمیت علمی ویژه شناخته شده است. جنگل ویپندل با درختان بلوط، راش و توسکا، زیستگاه گونههای نادر قارچ و پرندگانی مانند چوبپای بزرگ و جغد است. این جنگل همچنین محل فیلمبرداری فیلمهایی مانند جنگ ستارگان و بازگشت به از بوده است.
پورودیسکوس جنسی از قارچها در رده سورداریومایست است. جایگاه دقیق این گروه در طبقهبندی قارچها هنوز ناشناخته باقی مانده و به عنوان «موقعیت نامشخص» طبقهبندی میشود.
اسید پسیلیک (معروف به اسید پسیلواستئاریک یا تریتریکونتانوئیک) یک اسید چرب اشباع نادر است که در موم حشرات، پروپولیس زنبورها و برخی گیاهان یافت میشود. این ماده از نام شپشک برگ درخت نارون (Psylla alni) گرفته شده است.
لیشنوپلتلا کوپینسی (Lichenopeltella coppinsii) گونهای قارچ لیخنزیست از رده دوتیدئومایستها است که در سال ۱۹۹۹ شناسایی شد. این قارچ بهعنوان انگل لیخن وروکاریا مورالیس شناخته میشود و تاکنون در جزایر بریتانیا، اوکراین و جزیره موشنی در دریای بالتیک گزارش شده است.
محیط کشت MMN یا محیط کشت اصلاحشده ملین-نورکرنس، یک نوع محیط آگار است که برای کشت قارچهای میکوریزال مانند بولتوس ادولیس و تریچولوما ماتسوتاکه استفاده میشود. این محیط توسط دی.اچ. مارکس در سال ۱۹۶۹ معرفی شد و pH اسیدی آن (۵.۶) رشد باکتریها را مهار میکند.
آلومایس رتیکولاتوس گونهای قارچ بومی ایالات متحده است که در سال ۱۹۷۴ توصیف شد. این قارچ جزو گروه بلاستوکلادیومایکوتا طبقهبندی میشود و اطلاعات کاملی درباره وضعیت حفاظتی آن در دسترس نیست.
اوپسیلوبییده (Eupsilobiidae) خانوادهای از سوسکها در ابرخانواده کوکسینلوئیدئا هستند که پیشتر در خانواده اندومیکیده طبقهبندی میشدند. بیشتر سردههای این خانواده در منطقه نئوتروپیکال یافت میشوند، در حالی که سرده ایدورئوس در سراسر جهان پراکنده است. این سوسکها قارچخوار هستند و در لانههای زنبورها و مورچهها به صورت همزیستی مشاهده شدهاند.
مهر و موم قفلی ابزاری کارآمد برای محدود کردن دسترسی افراد فاقد مجوز به تجهیزات خصوصی است. این مهرهها از پلاستیک با استحکام بالا ساخته شده و با شمارهگذاری منحصر به فرد، امنیت بالایی فراهم میکنند. مزیت اصلی آنها نصب آسان و دستی است که نیازی به تجهیزات ویژه ندارد. این مهرهها در برابر دماهای مختلف و اشعه ماوراءبنفش مقاوم بوده و برای استفاده در مکانهای سختدسترس مناسب هستند.
بولتوس ویناسیوبازیس گونهای قارچ کلاهدار از خانواده بولتاسه است که در آمریکای شمالی یافت میشود. این قارچ برای نخستین بار در سال ۱۹۷۱ توسط الکساندر اچ. اسمیت و هری دلبرت تییرز شناسایی و به عنوان گونهای جدید در علم قارچشناسی معرفی شد.
دانژاردیلا سردهای از قارچها در رده دوثیدئومیستهاست که جایگاه دقیق آن هنوز نامشخص است. این نام به افتخار قارچشناس پیر دانژارد انتخاب شده و نخستینبار در سال ۱۸۹۹ توصیف علمی شده است.
