عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خانههای خانواده پفلگر، دو بنای تاریخی مجاور در سینسیناتی اوهایو هستند که در اواخر قرن نوزدهم و به سبک ملکه آن ساخته شدند. این خانهها با معماری منحصربهفرد، ترکیبی از سبکهای ملکه آن و نئوکلاسیک را به نمایش میگذارند و نمادی از اهمیت این خانواده در صنعت چرم و کفش منطقه به شمار میروند.
ساختمان دادگستری شهرستان ماسکاتین در آیووا، که در سال ۱۹۰۹ به سبک Beaux-Arts ساخته شد، سومین بنای اداری این شهرستان است. این بنای تاریخی با معماری منحصربهفرد و اهمیت تاریخیاش، نمادی از قدرت و اعتبار ماسکاتین به عنوان مرکز اداری است.
خانه فرانسوا کوزین، عمارتی به سبک کرئول فرانسوی در لاکومب لوئیزیانا، با قدمتی حدود سال ۱۷۹۰ میلادی، در سال ۲۰۰۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این خانه نیمهطبقه با معماری منحصر به فرد، شاهد تحولات تاریخی بوده است.
خانه تاریخی تیلورز کرنر در ووداستاک کنتیکت، نمونهای خوشمانده از معماری بومی قرن هجدهم و سبک فدرال است که در سال ۱۹۸۹ در ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت.
تیم ملی بدمینتون بوسنی و هرزگوین نماینده این کشور در رقابتهای تیمی بینالمللی است و زیر نظر انجمن بدمینتون بوسنی و هرزگوین فعالیت میکند.
نوووتل سارایوو بریستول، هتلی ۴ ستاره با چشمانداز رودخانه و شهر، امکانات مدرن و سابقهای چنددههای در سارایوو است.
خانه بری، بنایی تاریخی در پالمر آلاسکا، یادگاری از پروژه مسکونی دوران رکود بزرگ است. این خانه چوبی ساده که در سال ۱۹۳۵ ساخته شد، توسط دیوید ویلیامز طراحی گردید و امروزه نمونهای حفظشده از معماری آن دوران است.
کلیسای سن جوزپه در پولنتسا، ایتالیا، با معماری باروک و تاریخچهای غنی، چشماندازی خیرهکننده از هنر و مذهب ارائه میدهد. این کلیسا که در قرن هجدهم بازسازی شده، آثاری از نقاشان برجسته و تزئینات باشکوه را در خود جای داده است.
آپارتمانهای فیرفکس، بنایی تاریخی در محله اوکلند شمالی پیتسبورگ، با معماری جیکوبتان ریوال و قدمتی نزدیک به یک قرن، در سال ۲۰۲۱ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این ساختمان با ۲۷ واحد مسکونی در هر طبقه، شاهدی بر دوران شکوفایی معماری اوایل قرن بیستم است.
پیتر ازوگوو، بازیکن پیشین بسکتبال و فعال کسبوکار انگلیسی، در لیگهای ایتالیا، اسپانیا، آرژانتین و بوسنی بازی کرد و تجربهای قابل توجه در سری آ ایتالیا و سری آ۲ داشت.
خانه تاریخی جدیدایا هاوکینز در جیمزپورت، نیویورک، نمونهای از معماری ایتالیایی قرن نوزدهم است که در سال ۲۰۰۸ در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد.
خانهی مکمیکن، نمونهای برجسته از معماری احیای استعماری هلندی و سبک کرفتسمن، در سال ۱۹۰۹ در ویسکانسین ساخته شد. این بنا با سقف کنگرهای خاص هلندی و تزئینات چوبی کرفتسمن، روایتی از تاریخ و هنر معماری را به نمایش میگذارد.
مارچلو گاندینی، طراح افسانهای ایتالیایی، با شاهکارهایی چون لامبورگینی میورا، کُنتَش و دیابلو، دنیای خودروسازی را دگرگون کرد. او تمرکز خود را بر معماری، مهندسی و ساختار خودروها میگذارد و در طول چهار دهه فعالیت، بیش از ۱۰۰ خودرو طراحی کرده است.
واسکا د کامپو، شهری تاریخی و سرسبز در ایالت ایدالگوی مکزیک است که با معماری باستانی، درههای عمیق، آبشارهای خیرهکننده و هاسیئنداهای (عمارتهای) معدنی قرن هجدهم خود، به مقصدی محبوب برای گردشگران تبدیل شده است. این روستا که در فهرست «شهرهای جادویی» مکزیک قرار دارد، نگاهی واقعی به تاریخ و فرهنگ این سرزمین میاندازد.
خانه سیرز در استنتون، ویرجینیا، نمونهای از کلبههای تاریخی دهه ۱۸۶۰ است که با معماری دونینگ، ایوان قوسی و برج هشتضلعی شناخته میشود و روزگاری محل زندگی دکتر بارناس سیرز بود.
خانه تاریخی لاندنبرگر در پورتلند، اورگان، نمونهای برجسته از سبک کوئین آن با طراحی نامتقارن و جزئیات معماری منحصر به فرد است. این بنا که در سال ۱۸۹۶ ساخته شده، شاهد زندگی خانواده لاندنبرگر و یورگنسن بوده و اکنون بخشی از میراث تاریخی این شهر محسوب میشود.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
دادگاه شهرستان جاسپر در نیوتن، ایلینویز، ساختمانی نئوکلاسیک از سال ۱۸۷۶ است. این ساختمان سومین دادگاه شهرستان بوده و پس از تغییرات معماری، گنبد و برج مرکزی آن حذف شدهاند. ساختار اصلی دوطبقه آجری با طرح صلیبی تاکنون حفظ شده است.
یوهان ویلهلم باوئر (۱۶۰۷-۱۶۴۰)، هنرمند آلمانی، در حکاکی، قلمزنی و نقاشی مینیاتور شهرت داشت. او بهویژه برای تصویرسازیهایش از «دگردیسیها» اثر اووید شناخته میشود. باوئر در استراسبورگ آموزش دید و سپس به رم سفر کرد و در آنجا آثاری در زمینه معماری و مناظر باغ خلق کرد. او به دلیل گفتگو با اشیاء بیجان در هنگام تمرکز شهرت داشت و در سال ۱۶۴۰ در وین درگذشت.
کارل فیشر (۱۹۴۹-۲۰۱۹)، معمار برجسته مجارستانیتبار، با فعالیت در مونترال و نیویورک، میراث ماندگاری در معماری مسکونی و تجاری برجای گذاشت. او فارغالتحصیل دانشگاه مکگیل بود و با تأسیس دفاتر خود در کانادا و آمریکا، پروژههای متعددی را به سرانجام رساند.
