عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آرزو تان، قهرمان سابق تکواندوی بانوان ترکیه، در سال ۱۹۷۳ در استانبول متولد شد. او با الهام از خواهرش زولیهان، از ۹ سالگی تکواندو را آغاز کرد و در سال ۱۹۹۱ قهرمان جهان شد. پس از کسب مدالهای متعدد، از ورزش حرفهای کنارهگیری کرد و اکنون به همراه همسرش، یاووز سایان، باشگاه تکواندوی خود را در کایسری اداره میکند و به مربیگری میپردازد.
داینیوس آدومایتیس، بازیکن سابق و مربی لیتوانیایی بسکتبال، از قهرمانی در یورولیگ تا هدایت تیم ملی لیتوانی و باشگاههایی در اروپا و ژاپن رسید. او در المپیک ۲۰۰۰ نیز مدال برنز گرفت.
پت مولینز، مربی مشهور ایرلندیتبار سگهای گرایهند در بریتانیا، مسیر درخشانی را در دهه ۷۰ میلادی پیمود. او با کسب عناوین مهمی چون دربی انگلیس و مربی سال بریتانیا، نام خود را در تاریخ این ورزش ثبت کرد.
مایکل «میکی» مککان، دروازهبان و مربی هاکلینگ اهل ایرلند است که با دونگال قهرمان جام لوری میهر شد و امروز هدایت تیم بزرگسالان دونگال را بر عهده دارد.
فیلیپ دویل، مربی ایرلندی راگبی یونیون، با هدایت تیم زنان ایرلند به پیروزی تاریخی برابر بلک فرنز و قهرمانی گرند اسلم در شش ملت زنان شناخته میشود.
دیوید نوتوآنه، مربی فوتبال اهل آفریقای جنوبی، سابقه هدایت تیمهای سانتوس کیپتاون، کیپتاون آلاستارز و تیمهای ملی پایه را دارد. او در المپیک ۲۰۲۰ سرمربی تیم زیر ۲۳ سال آفریقای جنوبی بود.
ونبو چن، مربی آمریکایی شیرجه، مسیری از برنامههای دانشگاهی تا هدایت تیم ملی آمریکا را طی کرده و شاگردانش را به المپیکهای پکن و لندن رسانده است.
جیم لارو، بازیکن و مربی فوتبال آمریکایی، شش سال در سطح دانشگاهی بازی کرد و از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ هدایت آریزونا وایلدکتس را بر عهده داشت. او همچنین در قهرمانی شیکاگو بیرز در سوپربول ۲۰ نقش داشت.
جان رابرت بل، مربی و مدیر ورزشی برجسته فوتبال دانشگاهی آمریکا بود. او هدایت تیمهای دانشگاه جنوب غربی لوئیزیانا و ایالتی شرق تنسی را بر عهده داشت و نامش در تالار مشاهیر ورزشی تنسی به ثبت رسیده است.
تادئوش پیوتروفسکی، بازیکن و مربی سرشناس فوتبال لهستان، سابقه بازی در تیمهای معتبری چون کراُکوویا و پولونیا میلواکی را در کارنامه دارد. او پس از دوران بازی، به مربیگری روی آورد و موفق به صعود تیم پوتشچا نیهپُلومیتسه از دسته چهارم به دسته دوم شد. پیوتروفسکی همچنین در نروژ و به عنوان سرمربی تیم منطقه لهستان کوچک در جام مناطق یوفا فعالیت کرد.
اولین پرواز انفرادی، نقطه عطفی مهم در آموزش خلبانی است؛ لحظهای که خلبان دانشجو بدون مربی پرواز میکند، تصمیم میگیرد و باید از پس چالشهای غیرمنتظره برآید.
تلهماک لامبرینو (۱۸۷۸-۱۹۳۰) پیانیست و مربی موسیقی آلمانی با ریشه یونانی بود. او در اودسا متولد شد و عمدتاً در آلمان زندگی و تدریس کرد. لامبرینو یکی از محبوبترین نوازندگان پیانو در دوران خود بود و ضبطهای مهمی از آثار شوبارت و شوپان دارد.
تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه براون در فصل ۱۹۴۱ با هدایت مربی جدیدش، اسکیپ استاهلی، توانست ۵ پیروزی و ۴ شکست کسب کند. بازیکن کلیدی این تیم، باب مارگاریتا، به تیم منتخب نیوانگلند راه یافت و بعدها در لیگ ملی فوتبال بازی کرد.
هنری ای. وایت، متولد ۱۹۴۸، یک مربی و سیاستمدار آمریکایی است که ۳۶ سال در سیستم آموزشی شهرستان لیماستون آلاباما خدمت کرد و سپس به عنوان نماینده مجلس ایالتی فعالیت نمود.
والری گاسی، هندبالیست نامدار شوروی و برنده مدال طلای المپیک ۱۹۷۶ بود. او با بازی در باشگاههای بزرگی چون زسکا مسکو و درخشش در رقابتهای جهانی، به یکی از اسطورههای این رشته تبدیل شد.
پاول شونهواتر (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۵۸) بازیکن و مربی سابق فوتبال آلمانی است که در پست هافبک به بازی میپرداخت و پس از پایان بازیگری، به کارگردانی در باشگاههای سوئیس پرداخت.
سیرون مِیهر، مربی استرالیایی اسبدوانی، از دوران کودکی در مزرعه خانوادگی خود با اسبها سر و کار داشته است. او پس از دوران سوارکاری حرفهای به دلیل افزایش وزن، به مربیگری روی آورد و با کسب ۳۰ پیروزی گروه یک، از جمله جام ملبورن، به شهرت رسید. مِیهر سابقهای تعلیق از مسابقات نیز دارد.
پیتر راost نامی است که به چندین شخصیت برجسته اطلاق میشود، از جمله یک پزشک و معاون سابق شرکت فایزر، یک سیاستمدار برجسته حزب محافظهکار بریتانیا و یک بازیکن مطرح هندبال آلمان.
آندری شویستاک، بازیکن و مربی سابق هاکی روی یخ لهستانی، در سال ۱۹۶۳ متولد شد. او سابقه بازی در تیمهای متعدد فرانسوی و تیم ملی لهستان را دارد و در المپیک زمستانی ۱۹۹۲ و مسابقات قهرمانی جهان ۱۹۹۲ حضور یافت. شویستاک در سال ۱۹۸۳ در فرانسه پناهنده شد و پس از پایان دوران بازیگری به مربیگری روی آورد.
جوزف سی. رودریگز، سرباز ارتش ایالات متحده، در جنگ کره با شجاعت بینظیر خود، مدال افتخار را دریافت کرد. او با از بین بردن مواضع دشمن، نقشی کلیدی در پیروزی ایفا نمود و پس از جنگ نیز به عنوان افسر و مربی به خدمت ادامه داد.
