عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دانشگاه دولتی تامبوف به نام گ.ر. درژاوین، یکی از مهمترین نهادهای آموزش عالی در روسیه است که در سال ۱۹۹۴ از ادغام دو موسسه فرهنگی و تربیتی تامبوف شکل گرفت. این دانشگاه با ارائه رشتههای متنوع از پزشکی تا انسانی، گزینهای جذاب برای دانشجویان است.
اندرو آرگو (۱۸۶۲-۱۹۴۵)، پزشک و سیاستمدار برجسته ساسکاچوان، نماینده حزب حقوق استانی در مجلس قانونگذاری بود. او سابقه ریاست شورای پزشکی کانادا و کالج پزشکان و جراحان ساسکاچوان را در کارنامه دارد.
داوطلبان در پزشکی (VIM) سازمانی غیرانتفاعی است که با اتکا به داوطلبان پزشکی و جامعهمحلی، شبکهای از کلینیکهای رایگان برای افراد فاقد بیمه و کمبرخوردار از خدمات سلامت میسازد.
ریکاردو آلوارز-ریوون، هنرمند اهل پورتوریکو، خالق «توری ال تائینو»، موفقترین کمیکمجله تولیدی محلی این کشور است. او با هدف سرگرمی و آموزش، این شخصیت را خلق کرد که به تاریخ و فرهنگ تائینوها میپردازد.
نظریه علل بنیادین، که توسط لینگ و فلان در سال ۱۹۹۵ مطرح شد، توضیح میدهد چرا نابرابریهای سلامتی بین اقشار مختلف جامعه با وجود پیشرفتهای پزشکی همچنان پابرجاست. این نظریه بر نقش منابعی چون دانش، پول، قدرت و ارتباطات اجتماعی تأکید دارد.
جودیت لیوینگستون، وکیل برجسته آمریکایی و متخصص در پروندههای قصور پزشکی است. او به عنوان نخستین زن عضو «حلقه داخلی وکلا» شناخته میشود و اکنون ریاست این سازمان نخبگانی را بر عهده دارد.
آشپزی دوکونیه (Dokunie Cooking) یک مانگای ژاپنی در ژانر سینن است که توسط ساوو مینازوکی خلق و از اکتبر ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۹ در مجله یانگ انیمال به چاپ رسید. این اثر در چهار جلد تانکوبون جمعآوری شده است.
فاروخ اودوادیا پزشک و نویسنده هندی و دریافتکننده جایزه پادما بوشان است که در دانشگاه بمبئی با رتبه ممتاز تحصیل کرد، دورههای تکمیلی خود را در لندن و ادینبرا گذراند و بهعنوان عضو آکادمی ملی علوم پزشکی برگزیده شد.
فرنان پرِفُنتِن (1888-1949) معمار، عکاس و منتقد هنری برجسته کانادایی بود. او در مونترال متولد شد، در رشته معماری تحصیل کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشتههای تاریخ هنر و باستانشناسی به پاریس رفت. پرِفُنتِن در مونترال به عنوان معمار فعالیت کرد و مجله هنری 'Le Nigog' را بنیان نهاد.
مکتیکلها یک کمیکاستریپ طنز بریتانیایی بود که از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ در مجله بینو منتشر میشد. داستان آن درباره رئیس جاک و قبیلهاش در نبردی خندهدار با رقبایشان و درگیری با موجودات عجیب مکهگیس بود.
مجله مطالعات حقوقی آفریقا، نشریهای داوریشده و دانشگاهی است که بر مسائل حقوق بشری و حقوق در قاره آفریقا تمرکز دارد. این مجله در سال ۲۰۰۵ با حمایت مؤسسه حقوق آفریقا پایهگذاری شد و اکنون توسط انتشارات مارتینوس نیهوف منتشر میگردد.
مجله فرزند اوریون، که در سال ۱۹۸۴ توسط تی. جوزف کول تأسیس شد، در ابتدا به انتشار داستانهای فانتزی و علمی-تخیلی میپرداخت. پس از دو شماره، این مجله احیا شده و اکنون به صورت آنلاین و با سردبیری گابریل ام. کول، پسر بنیانگذار، به انتشار آثار هنری، شعر و داستان ادامه میدهد.
بیزینس میر مجلهای دوزبانه انگلیسی و روسی مستقر در ژنو است که از سال ۲۰۰۶ به پیوندهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی روسیه با سوئیس و اروپا میپردازد.
استریس یک شرکت تجهیزات پزشکی با تمرکز بر استریلیزاسیون، جراحی و کنترل عفونت است که از اوهایو آغاز شد و اکنون از نظر حقوقی در ایرلند ثبت شده است.
فرودگاه یورکتاون (YYOR/ORR) یک فرودگاه منطقهای و بدون کنترل ترافیک هوایی در استرالیای جنوبی است که توسط شورای شبهجزیره یورک اداره میشود. این فرودگاه، که دارای یک باند خاکی و امکانات اولیه است، به عنوان محل فرود اضطراری برای خدمات پزشکی هوایی و همچنین برای استفاده عموم باز است.
ادوین اسمیت، بازرگان و مجموعهدار آمریکایی عتیقهجات، نام خود را بر یکی از ارزشمندترین پاپیروسهای پزشکی مصر باستان نهاد. او در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی در مصر زندگی میکرد و با خرید پاپیروس مشهوری از یک بازرگان محلی در اقصر، گنجینهای بینظیر را از دست فراموشی نجات داد.
صفحه ابهامزدایی ویلی پارکر؛ نامی که در دنیای ورزش و پزشکی آمریکا به چند چهره شناخته شده اشاره دارد. از بازیکنان پیشین فوتبال آمریکایی تا پزشکان برجسته، این نام در دو حوزه متفاوت شهرت دارد.
LVAC یک مخفف چندمعنایی است؛ در هنر به مرکز هنرهای تصویری امآیتی اشاره دارد و در پزشکی نام دستگاه کمک بطنی قلب است.
مجله الکتروفیزیولوژی قلب و عروق، مقالات داوریشده در زمینه مطالعه و مدیریت آریتمی قلبی را منتشر میکند. این مجله که از سال ۱۹۸۳ فعالیت خود را آغاز کرده، اکنون تحت نظر Wiley-Blackwell است و در پایگاههای معتبر علمی نمایه میشود.
لیز میکیتا (روباه زرنگ)، مجلهای طنزآمیز و فکاهی به زبان اوکراینی بود که از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۹۰ منتشر میشد. این مجله که نامش را از داستان روباه حیلهگر ایوان فرانکو گرفته بود، توسط ادوارد کوزاک و با محوریت کاریکاتور و کارتون منتشر میشد. شاعر بوهدان نیزانکوفسکی از همکاران ثابت آن بود.
