عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ایندیراما جاناردانا آینگار (۱۹۱۴-۲۰۱۰)، معروف به مانی، نیکوکار و سازمانده جامعه در مایسور، هند بود. او با پیروی از فلسفه سریویشنو و سنتهای هبّار آینگار، زندگیای سرشار از مهربانی و بخشش داشت. با وجود مشکلات جسمی در سالهای آخر عمر، همچنان به فعالیتهای خیرخواهانه ادامه داد و به عنوان عضوی مورد احترام در جامعه شناخته میشد.
ناراسیمها، تجسمی از ویشنو، نامی است که در تاریخ، فرهنگ و هنر هند به شخصیتهای برجسته، فیلمها و اماکن مختلفی اطلاق شده است.
آمالاکا اکاداشی یکی از روزهای مقدس هندوها در فبریه-مارس است که به افتخار درخت آملا (انگورفرنگی هندی) برگزار میشود. هندوها معتقدند ویشنو در این درخت ساکن است و با پرستش آن، موفقیت و شفا مییابند. این روز همچنین آغاز اصلی جشنواره رنگها، هولی است.
پی آلوار، از سه آلوار نخست جنوب هند، شاعر و عارفی ویشنوگراست. سرودههای او در نالاییرا دیویا پراباندام گرد آمده و افسانههای پیدایش و دیدار با ویشنو، جایگاهش را در سنت بهکتی برجسته میکند.
پارواتا اوچی مالای، کوهی افسانهای در اسطورهشناسی آییاوازهی، در نزدیکی آیوتا آمیرتا گنگای دانسته میشود و به جایگاه پیکر تجلی ویشنو پس از کریشنا پیوند خورده است.
نام انیش از زبان سانسکریت گرفته شده و به معنای «والا» است. این نام همچنین به شiwa و ویشنو اشاره دارد. افراد سرشناسی مانند انیش کاپور (مجسمهساز هندی) و انیش گیری (شطرنجباز هلندی) این نام را حمل میکنند.
جین چیتسونگ (۱۹۱۸-۲۰۰۴)، تاریخدان و زبانشناس چینی از قومیت مانچو، بهخاطر مطالعاتش در زبانهای مانچو و جورچن شناخته میشود. او نخستین فرهنگ لغت مدرن جورچن را در ۱۹۸۴ تالیف کرد و آثار متعددی درباره مردم مانچو و شعرهای نیاکانش به جا گذاشت.
