عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اما زاخسه (۱۸۸۷-۱۹۶۵) فعال سیاسی و فمینیست آلمانی بود که در پارلمان تورینگن عضویت داشت و ریاست سازمان رفاه کارگران (AWO) در این ایالت را بر عهده گرفت. او از خانوادهای فقیر در گوتینگن برخاست و پس از مهاجرت به لایپزیگ، با جنبش کارگری آشنا شد. زاخسه در حزب سوسیال دموکرات آلمان فعال بود و در دوره نازیسم به دلیل فعالیتهای سیاسی دستگیر و به اردوگاه راونسبروک فرستاده شد. پس از جنگ جهانی دوم، در تأسیس مجدد حزب سوسیال دموکرات و ادغام آن با حزب کمونیست نقش داشت.
کورین شاپونیر، نویسنده و روزنامهنگار برجسته سوئیسی-کانادایی، با تمرکز بر مسائل زنان و تاریخ، پژوهشهای عمیقی در هویت زنانه و آمیختگی جنسیتی ارائه داده است. او سردبیر قدیمیترین روزنامه فمینیست اروپا و نویسنده بیوگرافی هنری دونان، بنیانگذار صلیبسرخ است.
مارتا کوکس، هافبک پانامایی متولد ۱۹۹۷، برای پاچوکا در لیگا اماکس فمینیله و تیم ملی زنان پاناما بازی میکند. او با لقب ککی شناخته میشود و با پیوستن به کلوب لئون، نخستین بازیکن خارجی این تیم در لیگ مکزیک شد.
تکلا هولتین (۱۸۶۴-۱۹۴۳)، روزنامهنگار، سیاستمدار و فمینیست برجسته فنلاندی بود. او دومین زن فنلاندی بود که مدرک دکتری دریافت کرد و نخستین زنی بود که به مدرک پیاچدی دست یافت. هولتین نقشی کلیدی در تأسیس حزب جوانان فنلاند و رهبری اتحادیه زنان فنلاند برای کسب حق رأی زنان ایفا کرد.
ویلهلمینا شرریف بین (۱۸۴۸-۱۹۴۴) معلم، کتابدار، فمینیست، فعال صلحطلبی و نویسندهی نیوزیلندی بود. او در مبارزه برای برابری حقوق زنان، به ویژه برابری دستمزد معلمان، و در اعتراض به جنگها مانند جنگ بوئر نقش مهمی داشت. او در سن بالای هفتاد، دو کتاب منتشر کرد و تا سن ۹۵ سالگی فعالیتهای اجتماعی خود را ادامه داد.
ان. اچ. دینی (۱۹۳۶-۲۰۱۸)، نویسنده و فمینیست اندونزیایی، با نام اصلی نورهایی سریهاردینی سیتي نوکاتین کافین، از کودکی به نوشتن علاقهمند شد. او با انتشار مجموعه داستان «دو دنیا» در سال ۱۹۵۶ به شهرت رسید. دینی که سالها در کشورهای مختلف زندگی کرد، آثار متعددی به زبانهای اندونزیایی و انگلیسی خلق کرد و در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه ادبی S.E.A. Write شد.
آزادیبخشی فمینیستهای لزبین، سازمانی برای دفاع از حقوق لزبینها در نیویورک، در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد. این گروه که ابتدا کمیته آزادی لزبینها نام داشت، از اتحاد فعالان همجنسگرا جدا شد و با رهبری ژان او'لیری شکل گرفت. آنها در کمپینهای مختلفی از جمله مبارزه با تبعیض جنسیتی و به تصویر کشیدن منفی لزبینها در رسانهها شرکت کردند.
آیدا ژوردائو، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر پرتغالی-کانادایی، از بنیانگذاران گروه تئاتر فمینیست «شرکت سایرنها» است. او در آثاری مانند «این برای توست، آنا» و «تصویر نمایش مردم کارگر» نقش کلیدی داشته و با آثار دوزبانهاش، پل ارتباطی میان فرهنگهای پرتغال و کانادا ایجاد کرده است.
حواء، با الهام از نام عربی حوا (حوا)، نخستین مجله زنان در مصر است که از سال ۱۹۵۴ در قاهره منتشر میشود. این مجله هفتگی، توسط امینه السعید، روزنامهنگار و فمینیست مصری بنیانگذاری شد و با تمرکز بر موضوعاتی مانند سلامت، زیبایی، خانواده و مد، از منظر فمینیستی به مخاطبان زن و مرد ارائه میشود.
سامراسکیل نامی است که به چند شخصیت برجسته بریتانیایی اشاره دارد. از جمله بن سامراسکیل، روزنامهنگار و مدیرعامل استونوال، ادیت سامراسکیل، پزشک و سیاستمدار فمینیست، و شیرلی سامراسکیل، وزیر سابق حزب کارگر.
سِسیل دو یونگ فان بیک ان دونک (۱۸۶۶-۱۹۴۴) نویسنده فمینیست هلندی بود که با رمانهای تأثیرگذار خود مانند «هیلدا فان سویلنبرگ» و «لیلیا» به مبارزه برای حقوق زنان پرداخت. او با وجود جنجالهای اجتماعی، به عنوان یکی از برجستهترین نویسندگان فمینیست هلند در اوایل قرن بیستم شناخته میشود.
ریتا ام. گراس (۱۹۴۳-۲۰۱۵) دانشمند آمریکایی در حوزه مطالعات ادیان و نویسنده بود. او به عنوان استاد مطالعات تطبیقی ادیان در دانشگاه ویسکانسین-او کلیر فعالیت میکرد. گراس پیشگام مطالعات زنان در دین بود و به بودیسم تبتی گروید. آثار او بر فمینیسم مذهبی و گفتگوی بین ادیان تمرکز دارد.
پدرو ربولدو (۱۸۹۵–۱۹۶۳)، آهنگساز و نوازنده ترومپت پانامایی، پس از تحصیل در مکزیک زیر نظر خولیان کارییو، به پاناما بازگشت و آثار ارکسترالی متعددی خلق کرد. او بنیانگذار اتحادیه موسیقی پاناما و از پیشگامان ارکستر سمفونیک ملی دوم بود. از آثار کلاسیک او میتوان به «کنسرتو کلارینت» و «سرنادChiriquí» اشاره کرد.
مری لانگستاف جاکوبوس، متولد ۴ مه ۱۹۴۴، یک دانشمند ادبیات بریتانیایی است. او تحصیلات خود را در آکسفورد آغاز کرد و سپس در دانشگاههای معتبری مانند کرنل و کمبریج به تدریس و پژوهش پرداخت. جاکوبوس به دلیل مطالعاتش در زمینه ادبیات رمانتیک، نقد فمینیست و روانکاوی ادبی شناخته میشود.
مانوئل کوینترو ویارئال، ژنرال و سیاستمدار پانامایی در اوایل قرن بیستم، نقش مهمی در جنگ کوتو و جنگ هزار روز ایفا کرد. او نامزد ریاست جمهوری در سال ۱۹۲۴ بود و پس از مرگش، شمشیرش در سال ۲۰۰۵ کشف شد.
لاککاک نام خانوادگی است که با نامهایی چون هربرت لاککاک، کشیش انگلیکان؛ راسل لاککاک، سرهنگ ارتش بریتانیا؛ و ری لاککاک، فمینیست و فعال صلح کانادایی شناخته میشود.
بوهویم یک نام خانوادگی است که توسط افراد سرشناسی مانند آلکسیا بوهویم، نویسنده و فمینیست نروژی، و نوت بوهویم، کارگردان فیلم نروژی، استفاده شده است.
سوزان براونمیلر، روزنامهنگار، نویسنده و فعال فمینیست آمریکایی، بیشتر برای کتاب جنجالی خود «برخلاف میل ما: مردان، زنان و تجاوز» (۱۹۷۵) شناخته میشود. این کتاب که یکی از ۱۰۰ کتاب مهم قرن بیستم معرفی شده، ریشههای تجاوز را در ساختارهای اجتماعی و قدرت مردان بررسی میکند.
مانوئلا کاستانییرا، جامعهشناس، فعال فمینیست و سیاستمدار آرژانتینی، رهبر جنبش سوسیالیسم نوین است. او در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۱۵، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ نامزد بوده اما موفق به عبور از مرحله مقدماتی نشده است. کاستانییرا از چهرههای برجسته جنبش فمینیستی آرژانتین و فعال در کمپین قانونی کردن سقط جنین است.
راندال دلگادو، پیچر پانامایی، سابقه حضور در لیگ برتر بیسبال آمریکا (MLB) با تیمهای آتلانتا بریوز و آریزونا دیاموندبکس را دارد. او اکنون برای تیم یونی-پرزیدنت لاینز در لیگ حرفهای بیسبال چین توپ میزند. در این مقاله به بررسی دوران حرفهای او میپردازیم.
