عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تابلوی «شمارش جمعیت در بیتلحم» اثری نفیس از پیتر بروگل پدر، نقاش رنسانس فلاندری، است که در سال ۱۵۶۶ میلادی خلق شده است. این نقاشی روغنی بر روی تخته، با ابعاد ۱۱۵۵ × ۱۶۴۵ میلیمتر، یکی از نخستین آثار هنری غربی است که چشماندازی زمستانی را به تصویر میکشد. این اثر هماکنون در موزههای سلطنتی هنرهای زیبا در بروکسل بلژیک نگهداری و نمایش داده میشود.
ماریانو دئوستریو، معروف به ماریانو دی پروجا، نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که در پروجا فعال بود. او شاگرد پیترو وانونچی بود و آثار مهمی مانند تابلوی محراب برای کالجیو دل کامبیو خلق کرد. جزئیات زندگی او محدود است، اما آثارش در کلیساهای سانتآگوستینو و ساندومنیکو باقی مانده است.
ارنستو کاپوچی بلومونته (۱۷۹۸-۱۸۶۴) ریاضیدان، اخترشناس و سیاستمدار ایتالیایی بود. او از شاگردان رصدخانه نجومی ناپل و بعدها مدیر آن شد. کاپوچی به دلیل حمایت از ایدههای لیبرال و رنسانس ایتالیایی، برای مدتی از سمت خود برکنار شد، اما در ۱۸۶۰ دوباره به کار بازگشت. او همچنین به عنوان سناتور ایتالیا و نویسنده پرکار علم عامه انتخاب شد و یکی از پیشگامان رمانهای علمی-تخیلی به شمار میرود.
نقاشی دیواری «مالیات عیسی» اثر ماساچو، در قرن پانزدهم میلادی در کلیسای برانکاچی فلورانس خلق شد. این اثر که بخشی از زندگی حضرت پطرس را به تصویر میکشد، به دلیل استفاده انقلابی از پرسپکتیو و کیاروسکوروی، نقطه عطفی در هنر رنسانس به شمار میرود. پس از قرنها آسیب، در دهه ۱۹۸۰ مرمت شد اما برخی جزئیات مانند برگهای درختان و رنگ جامه مسیح از بین رفت.
کتابخانه انسانگرای سِلِستا در فرانسه، یکی از گنجینههای فرهنگی آلزاس است که مجموعهای بینظیر از میراث رنسانس را در خود جای داده. این کتابخانه شامل دو بخش مهم، مدرسه انسانگرا و کتابخانه شخصی بئاتوس رنانوس، است که هر کدام داستانی منحصر به فرد دارند.
ایپولیتو آندرئازی، نقاش برجسته ایتالیایی دوران رنسانس و شاگرد جولیو رومانو در مانتووا بود. او با همکاری تئودورو گیزی، نقاشیهای سقف و گنبد کلیسای جامع مانتووا را خلق کرد و آثاری ماندگار در هنر منریسم بر جای گذاشت.
تاسکرز آو آندور، شرکتی با قدمت ۱۷۰ ساله در حوزه مهندسی و فلزکاری، از یک کارگاه آهنگری کوچک به تولیدکننده تریلرهای سنگین تبدیل شد. این شرکت با نوآوری در تولید موتورهای بخار و تریلرهای نظامی، نقش مهمی در انقلاب صنعتی و جنگ جهانی دوم ایفا کرد، اما در نهایت در دهه ۱۹۹۰ میلادی برند آن منقرض شد.
هتل لرد بالتیمور، بنایی ۲۲ طبقه به سبک رنسانس فرانسه در مرکز شهر بالتیمور، از سال ۱۹۲۸ تا امروز داستان پرفرازونشیب معماری، مالکیت و ثبت ملی را پشت سر گذاشته است.
ماریو اکیکولا (حدود ۱۴۷۰ تا ۱۵۲۵) یک دانشمند انسانگرای رنسانس ایتالیایی بود. او به عنوان نویسنده نئولاتین، کتابدوست و درباری ایزابلای داست و فدریکو دوم گونزاگا شناخته میشود. گالری ملی هنر او را «یکی از تحسینشدهترین دانشمندان کلاسیک رنسانس» مینامد.
«قداس بولسینا» اثر رافائل است که روایت معجزهٔ مسیح در بولسینا را از نگاه نقاشِ رنسانس به تصویر میکشد. این تابلو بخشی از سفارش اتاقهای واتیکان است و حضور چهرههای پاپی و خود نقاش را در ترکیبِ تاریخی-هنری به نمایش میگذارد.
جووانی باتیستا فورنووو (۱۵۲۱-۱۵۷۵) از معماران برجسته ایتالیایی عصر رنسانس بود که آثار ماندگاری در شهر پارما از خود به جای گذاشت. او در دربار دوک اتاویو فارنزه، نقش معمار درباری را بر عهده داشت و در طراحی کلیسای سنتیسیما آنونزیاتا مشارکت کرد.
کولن بیار، معمار و استاد بنای فرانسوی قرن پانزدهم و شانزدهم، چهرهای کلیدی در گذار معماری فرانسه از گوتیک شعلهای به عناصر رنسانس ایتالیایی بود. او در پروژههای مهمی چون قلعه آمبواز، پل نوتردام و کلیسای بورژه نقش داشت.
داکوتا، واقع در خیابان ۷۲ غربی منهتن، قدیمیترین آپارتمان لوکس نیویورک است که در سال ۱۸۸۴ به سبک رنسانس آلمانی ساخته شد. این ساختمان تاریخی، محل زندگی هنرمندان و چهرههای سرشناسی مانند جان لنون بوده و به عنوان یک بنای تاریخی ملی ثبت شده است.
منطقه تاریخی ایستگاه دادلی، واقع در محله روکسبری بوستون، ماساچوست، با معماری خیرهکننده ایستگاه نوبین (دادلی اسکوئر سابق) به سبک بو-آر و رنسانس فرانسوی، یکی از شاهکارهای حفظشده سال ۱۹۰۱ است. این منطقه در سال ۱۹۸۵ در فهرست اماکن تاریخی ملی ثبت شد.
سینیبالد نامی است که به چند شخصیت برجسته در زمینههای مختلف از جمله سیاست، هنر، ادبیات و پزشکی اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به آلخاندرو سینیبالد، رئیسجمهور موقت گواتمالا، بارتولوئهمو سینیبالد، مجسمهساز رنسانس ایتالیا، و ژان-پل سینیبالد، نقاش فرانسوی اشاره کرد.
مارکو مارکتی، نقاش ایتالیایی زادهٔ فائنزا، از چهرههای رنسانس متأخر و منریسم بود. آثار او در کلیساها و موزههای ایتالیا، از جمله پالازو وکیو و پیناکوتکا فائنزا، جایگاهش را در تاریخ هنر تثبیت کردهاند.
الساندرو وتسوزی، منتقد هنری ایتالیایی، محقق لئوناردو، هنرمند و متخصص مطالعات میانرشتهای است. او بنیانگذار موزه ایدهآل لئوناردو داوینچی در وینچی است و آثار متعددی در زمینه رنسانس، هنر معاصر و طراحی منتشر کرده است.
پیتر کیکبرد، طراح بازیهای نقشآفرینی، به همراه کن والتون شرکت کیکبرد و والتون را تأسیس کرد. او بازیهای متعددی از جمله «ساعتکاری و شوالیهگری» و «دزدان هوایی» را طراحی کرده و در خلق سیستمهای بازی مانند قوانین رنسانس d100 نقش داشته است.
سیمئون فاکس، پزشک انگلیسی سدههای شانزدهم و هفدهم، از دانشآموختگان ایتن و کینگز کالج کمبریج بود و بعدها به ریاست کالج سلطنتی پزشکان لندن رسید. زندگی او پیوندی میان پزشکی، خدمت نظامی و فرهنگ علمی عصر رنسانس را نشان میدهد.
کلاودیو د آرچینیگا، معمار و مجسمهساز اسپانیایی قرن شانزدهم، خالق شاهکارهای معماری مکزیک از جمله کلیسای جامع مکزیکوسیتی است. او سبک رنسانس را به دنیای جدید برد و میراث ماندگاری از خود بر جای گذاشت.
