عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرانچسکو پائولو فولچی (۱۹۳۱-۲۰۲۲) دیپلمات برجسته ایتالیایی بود که به عنوان سفیر دائمی ایتالیا در سازمان ملل (۱۹۹۳-۱۹۹۹) و سفیر در ناتو و کانادا نیز خدمت کرد. او در تشکیل گروه 'کافه کلاب' برای مخالفت با افزایش اعضای دائمی شورای امنیت و در تدوین 'منشور فقر' تأثیرگذار بود.
فرانچسکو جووانی بروگانرو، زاده ۱۶ مارس ۱۹۴۳، یک روحانی ارشد ایتالیایی در کلیسای کاتولیک است. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان اسقف اعظم کامرینو-سن سورینو مارکه خدمت کرد. پیش از آن، سمتهایی مانند رئیس دفتر مجمع کلیساهای شرقی و ناظر دائم واتیکان در سازمان جهانی گردشگری را بر عهده داشت.
«سفال و پروکریس» (Tsefal i Prokris)، اپرایی سهپردهای اثر فرانچسکو آراجا، اولین اپرای کاملی است که در سال ۱۷۵۵ به زبان روسی نوشته شد. این اثر با لیبرتوی الکساندر سوماروکوو بر اساس داستانهای «دگردیسیها» اثر اووید، نخستین بار در سن پترزبورگ با حضور خوانندگان روس به روی صحنه رفت و با استقبال چشمگیر امپراتریس الیزابت پتروونا و موفقیت فراوان، نقطه عطفی در تاریخ اپرای روسیه محسوب میشود.
فرانچسکو جاکومو تریکومی (۱۸۹۷-۱۹۷۸)، ریاضیدان ایتالیایی، به خاطر تحقیقاتش در زمینه معادلات دیفرانسیل با مشتقات جزئی مختلط شناخته شده است. او همچنین کتابی در مورد معادلات انتگرالی نوشت و در پروژههای مهمی با دانشمندان برجسته همکاری کرد.
فرانچسکو کانرو مدیچی، دیپلمات برجسته ایتالیایی و از چهرههای شاخص در مدیریت مستعمرات این کشور بود. او در برزیل زاده شد و در طول کارنامه سیاسیاش، با شخصیتهایی چون دوک آبروتزی و ایتالو بالبو همکاری کرد و به مقامات عالی مانند فرمانداری آدیسآبابا و طرابلس رسید.
فرانچسکو اسولتو، مهندس برق ایتالیایی و چهره دانشگاه پاویا، بهدلیل کارهایش در تحلیل و طراحی مدارها و سامانههای فرکانس رادیویی در سال ۲۰۱۳ به عضویت فلو IEEE درآمد و در سال ۲۰۱۹ ریاست دانشگاه پاویا را بر عهده گرفت.
جیاچینتو بلینی، نقاش ایتالیایی قرن هفدهم، شاگرد فرانچسکو آلبانی بود. تحت حمایت کنت ادواردو پپولی به رم رفت و با حمایت کاردینال تونتى به نشان شوالیهگری لورتو رسید. آثار او متأثر از سبک آلبانی است.
کلیسای سن زنو آل فورو، واقع در مرکز شهر برشا ایتالیا، بنایی باروک است که در قرن هجدهم تکمیل شده است. این کلیسا در میدان دل فورو و در نزدیکی خرابههای معبد کاپیتولین رومی قرار دارد. داخل کلیسا با نقاشیهای هنرمندان مشهور ایتالیایی مانند آنتونیو پاگلیا و فرانچسکو مونتی تزئین شده است.
جین النور بنهم هی (۱۸۲۹-۱۹۰۴) نقاش و تصویرگر انگلیسی دوره ویکتوریایی بود که با جنبشهای هنری پیشارافائلی بریتانیا و ماچاییولی ایتالیا ارتباط داشت. او در خانوادهای از کارگران فلز در لندن متولد شد و برای تحصیل هنر به مونیخ سفر کرد. پس از ازدواج با ویلیام هی و مهاجرت به فلورانس، با فرانچسکو آلتامورا، نقاش ایتالیایی، آشنا شد و با او ازدواج کرد. آثار او در آکادمی سلطنتی لندن به نمایش درآمد و شهرت او با تابلوهای «انگلستان و ایتالیا» و «راهپیمایی فلورانسی» تثبیت شد.
فرانچسکو ونتريتي (۱۷۱۳-۱۷۸۴) ریاضیدان ایتالیایی بود که در کالج نظامی ورونا تدریس میکرد و در سال ۱۷۷۳ اروسمتر را اختراع کرد. این ابزار برای اندازهگیری دقیق شیب دامنههای کوهی استفاده میشد. آثار او توسط گاتانو مارزآگالیا مورد بررسی قرار گرفت.
ماسیمیلیانو استامپا (۱۴۹۴-۱۵۵۲)، نجیبزاده و سیاستمدار ایتالیایی، نخستین مارکیز سونچینو بود. او از خانوادهای بانفوذ در میلان زاده شد و بهعنوان درباری وفادار فرانچسکو دوم سفورزا فعالیت کرد. پس از مرگ دوک، میلان را به امپراتور کارل پنجم پیشکش کرد و در ازای آن عنوان مارکیز سونچینو را دریافت نمود.
نقاشی فرانچسکو ماریا دلا رووره، دوک اوربینو، اثری نفیس از تیسین در سالهای ۱۵۳۶ تا ۱۵۳۸ است که با تکنیک روغن روی بوم خلق شده است. این اثر در گالری اوفیزی فلورانس نگهداری میشود و با امضای تیسین همراه است. این تابلو جفتی برای پرتره النورا گونزاگا دلا رووره، همسر فرانچسکو، است که هر دو در اوفیزی قرار دارند.
عنوان «کاردینال ونیز» به چند شخصیت کلیدی در تاریخ کلیسای کاتولیک اشاره دارد. از جمله این افراد میتوان به فرانچسکو کوندولمر، پیترو فوسکاری و مافئو گرادری اشاره کرد که هر کدام نقشهای مهمی در کلیسای ونیز و واتیکان ایفا کردهاند.
جام جهانی بادکنک ۲۰۲۱، نخستین دورهی این رقابت ورزشی، به ابتکار ایبای لیانوس و جرارد پیکه برگزار شد. این رویداد بر اساس بازی نگهداشتن بادکنک در هوا طراحی شد که در شبکههای اجتماعی به شدت محبوب شد. مسابقات در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱ در مرکز همایشهای پورتآونتورا در استان تاراگونا برگزار شد و با قهرمانی فرانچسکو دلا کروز از پرو به پایان رسید.
بدلند فیلمی درام آلمانی-آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی فرانچسکو لوسنت است که در سال ۲۰۰۷ اکران شد. این فیلم با بازی جیمی دریون، گریس فالتون، وینسا شاو، چاندرا وست و جو مورتون، داستان خانوادهای را روایت میکند که تحت تأثیر پیامدهای جنگ قرار گرفتهاند.
فرانچسکو پیکاردی، سیاستمدار ایتالیایی، بهخاطر دوره کوتاه ۱۰۰ روزه شهرداری ناپل در سال ۱۹۸۴ مشهور شد. او نخستین شهردار این شهر پس از پایان حکومت کمونیستی بود و از حزب سوسیالیست دموکراتیک ایتالیا (PSDI) نمایندگی میکرد.
فرانچسکو پیگونی، زاده ۲۹ مارس ۱۹۸۶، یک فوتبالیست ایتالیایی است که آخرین بار برای تیم کِیاف تیرانا بازی کرده است. او در پست مدافع بازی میکرد و سابقه حضور در لیگ برتر آلبانی را دارد.
بیدوگنتی (Bidognetti) یک نام خانوادگی ایتالیایی است که در منابع مختلف بیشتر بهواسطه افرادی چون فرانچسکو و دومنیکو بیدوگنتی، چهرههای مرتبط با کامورا و فضای جنایت سازمانیافته ایتالیا، شناخته میشود.
گریفو نام خانوادگی است که با چهرههایی از حروفتراشی، بازیگری، سیاست و بوکس شناخته میشود؛ از فرانچسکو گریفو تا جک گریفو.
فرانچسکو پرتی دی مونتالتو، کاردینال ایتالیایی قرن هفدهم، وارث یک خانواده اشرافی بود که به دلیل مخالفت پدرش با ازدواجش، خانه را ترک کرد و به رم رفت تا کشیش شود. او در سال ۱۶۴۱ به مقام کاردینالی رسید و در کنکلاوهای انتخاب پاپ شرکت کرد.
