عبارت مورد نظر خود را بنویسید
خانه فرانسوا کوزین، عمارتی به سبک کرئول فرانسوی در لاکومب لوئیزیانا، با قدمتی حدود سال ۱۷۹۰ میلادی، در سال ۲۰۰۲ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این خانه نیمهطبقه با معماری منحصر به فرد، شاهد تحولات تاریخی بوده است.
ژان-فرانسوا برنار، متولد ۲ مه ۱۹۶۲، یک رکابزن حرفهای فرانسوی است که در مسابقات جادهای درخشید. او در تیمهای معتبری مانند La Vie Claire و Banesto رکاب زد و در تورهای بزرگی مانند تور دو فرانس، جیرو دیتالیا و ووئلتا آ اسپانیا حضور داشت. برنار با ۵۲ پیروزی حرفهای، اکنون به عنوان مشاور در رسانههای ورزشی فعالیت میکند.
اثر مجسمهسازی به نام «پیروزی عشق مقدس بر عشق دنیوی» از فرانسوا دوکوئنو، مجسمهساز فلاندری، یک برجستهکاری مرمری است. نسخه اصلی در گالری دوریا پامفیلی در رم نگهداری میشود. این اثر با الهام از فرشتگان کوچک (پوتیها) و تحت تأثیر تیسین خلق شده و نمادی از نبرد بین عشق معنوی و مادی است.
ژان کارولوس (۱۸۱۴-۱۸۹۷)، نقاش بلژیکی متولد بروکسل، بیشتر عمر خود را در فرانسه گذراند. او به دلیل ترسیم صحنههای داخلی و شخصیتها با جزئیات دقیق و کیفیت شبیه جواهرات شهرت یافت. تحت حمایت فرانسوا-ژوزف ناوه، مدیر آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل، کارولوس به نقاشی اشرافیان در فعالیتهای تفریحی قرن هجدهم پرداخت.
شارل فرانسوا فیلیبر ماسون (۱۷۶۲-۱۸۰۷)، نویسنده و دیپلمات فرانسوی، بهخاطر کتابهای خود از جمله خاطرات محرمانه دربار سنپترزبورگ شناخته میشود. او که در دربار کاترین کبیر و پاول یکم روسیه حضور داشت، پس از اخراج از روسیه بهدلیل حمایت از انقلاب فرانسه، به نگارش خاطرات و آثار ادبی پرداخت.
حزب میانهروها (LC) یک حزب سیاسی میانهراست در فرانسه است که در سال ۲۰۰۷ توسط اعضای اتحادیه برای دموکراسی فرانسه (UDF) تأسیس شد. این حزب پس از مخالفت با تصمیم فرانسوا بایرو برای تأسیس جنبش دموکراتیک (MoDem)، به حمایت از نیکلا سارکوزی پرداخت و ائتلاف خود را با اتحادیه برای جنبش مردمی (UMP) ادامه داد. این حزب با نامهای مختلف از جمله «مرکز نو» و «حزب لیبرال اجتماعی اروپایی» شناخته شده است.
دومینیک پکاته، لوتیه و سازنده کمان فرانسوی، از برجستهترین نامهای تاریخ کمانسازی است؛ کسی که با الهام از الگوی فرانسوا تورت و تجربه در کارگاههای میرکور و ویوم، کمانهایی پرقدرت و خوشصدا ساخت.
ژانفرانسوا دلماس، کتابدار و دیرینهنگار فرانسوی متولد ۱۹۶۴، مدیر ارشد کتابخانه انگیمبرتین و موزههای کارپانتراست.
فرانسوا پاسرا، شاعر، نمایشنامهنویس و بازیگر فرانسوی قرن هفدهم بود که در گروه تئاتر دوک هانوفر فعالیت میکرد. او با تقدیم تراژدی «سابینوس» به خواهرزاده لوئی چهاردهم، راه خود را به دربار فرانسه باز کرد و آثار متعددی در زمینه تئاتر و شعر از خود بر جای گذاشت.
فرانسوا پلاتجیس، بازیکن کریکت اهل آفریقای جنوبی است که به عنوان یک بولر سریع در تیم کیپ کبرا میدرخشد. او با توانایی پرتاب توپ با سرعتی بیش از ۹۵ مایل بر ساعت، مسیر حرفهای پر فراز و نشیبی را پیموده و اکنون امیدوار است دوباره به اوج بازگردد.
ژول توتن، باستانشناس نامدار فرانسوی، پژوهشگر تاریخ آفریقای رومی و ادیان امپراتوری روم بود. او مدیریت کاوشهای آلزیا را بر عهده داشت و نظریات فرانتز کومون را به چالش کشید. توتن آثار ارزشمندی در تاریخ باستان و قرون وسطی از خود بر جای گذاشت.
فرانسوا اودویی، طراح صحنه فرانسوی-آمریکایی، با کارگردانانی چون جیمز منگولد همکاری داشته و در فیلمهای تحسینشدهای مانند "ولورین"، "لوگان" و "فورد در برابر فراری" نقش داشته است. او همچنین برای آثار تجاری و موزیک ویدئوهایش جوایز متعددی کسب کرده است.
فواره فلاح، معروف به فواره مصری، در سال ۱۸۰۶ در پاریس ساخته شد. این اثر که الهامگرفته از کمپین مصر ناپلئون بناپارت است، توسط معمار فرانسوا-ژان براله و مجسمهساز پیر-نیکولا بوواله خلق شده و از سال ۱۹۷۷ در فهرست آثار تاریخی فرانسه قرار دارد.
«دستور زبان مصری» (Grammaire égyptienne)، اثر ژان-فرانسوا شامپولیون، راهنمای جامع خط هیروگلیف مصر باستان است که پس از مرگ او در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. این کتاب اصول کلی خط مقدس مصر را برای زبان گفتاری شرح میدهد و به پیچیدگیهای این سیستم نوشتاری میپردازد.
پانتاگروئل نام رمانی از نویسنده طنزپرداز فرانسوی، فرانسوا رابله، است. این نام همچنین ممکن است به گروه موسیقی پانتاگروئل اشاره داشته باشد.
برنامه مشترک، توافقنامهای تاریخی در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۲ میان حزب سوسیالیست، حزب کمونیست فرانسه و جنبش رادیکال چپ بود. این برنامه با هدف ایجاد تحولات عمده در حوزههای اقتصادی، سیاسی و نظامی فرانسه، زمینهساز جابهجایی سیاسی چپ برای ۳۰ سال شد و در پیروزی فرانسوا میتران در انتخابات ۱۹۸۱ نقش کلیدی داشت.
آن ماری فرانسوا بواژهرار، ژنرال فرانسوی در جنگهای انقلابی، در ۸ ژوئیه ۱۷۶۷ در تونر، فرانسه متولد شد. او در محاصره کِل در سال ۱۷۹۶ نقش کلیدی در مهندسی دفاعی داشت و تا زمان مرگش در ۹ فوریه ۱۷۹۹ در کاپوا، ایتالیا، در ارتش جمهوریخواه خدمت کرد.
ژان-فرانسوا زیگل، متولد ۲۳ نوامبر ۱۹۶۰ در پاریس، یک پیانیست، آهنگساز و مدرس بداههنوازی پیانو در کنسرواتوار پاریس است. او بهخاطر معرفی موسیقی کلاسیک در تلویزیون و رادیو شناخته میشود. موسیقی زیگل تحت تأثیر سنتهای کانتیلاسیون کنیسه است و او جوایز معتبری مانند لژیون دونور و نشان هنر و ادب را دریافت کرده است.
اپرای ایوان چهارم، اثری پنجپردهای از ژرژ بیزه با لیبرتو نوشته فرانسوا-هیپولیت لروی و هانری تریانون است. این اثر با فراز و نشیبهای تاریخی در ساخت و اجرا، سرانجام پس از سالها به روی صحنه رفت و بخشهایی از موسیقی آن در آثار دیگر بیزه نیز استفاده شد.
سال ۱۷۳۳ در فرانسه با رویدادهای مهمی همراه بود. در این سال، لوئی پانزدهم بهعنوان پادشاه حکومت میکرد. از جمله رویدادهای برجسته، تولد ژان-شارل دو بوردا، ریاضیدان و فیزیکدان سرشناس، و درگذشت کلود دو فوربن، فرمانده نیروی دریایی، و فرانسوا کوپرن، آهنگساز مشهور، بود.
