عبارت مورد نظر خود را بنویسید
گزاویر همفر دو هل (۱۸۱۲-۱۸۴۸)، جغرافیدان، مهندس و جهانگرد فرانسوی، با تحقیقات گسترده در ترکیه، روسیه جنوبی و ایران شناخته میشود. او پس از فارغالتحصیلی از مدرسه معادن سناتین، در پروژههای مهندسی و تحقیقات جغرافیایی شرکت کرد. سفر پرخطرش به ایران با هدف مطالعه امکانسنجی کانال آبیاری، با مرگ او در اصفهان به پایان رسید.
سوژال (Sougeal)، دهکدهای در بخش ایل-ا-ویلن در منطقه بریتانی فرانسه است. این منطقه با تاریخ و فرهنگ غنی خود، مقصدی جذاب برای علاقهمندان به طبیعت و تاریخ محسوب میشود.
«من از تو جان سالم به در خواهم برد» ترانهای پاپ از ژان-پیر فرانسواست که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. این ترانه که توسط دیدیه باربلیون نوشته شده، به عنوان اولین تکآهنگ از تنها آلبوم فرانسوآ، «شبها» (۱۹۹۰)، منتشر شد و به سرعت به یکی از ترانههای محبوب تابستانی فرانسه تبدیل گشت.
کالج فرانسوآ دو لاول، پیشتر با نام پتی سمینر دو کبک شناخته میشد، یک مدرسه خصوصی کاتولیک با زبان آموزش فرانسوی در منطقه ویو-کبک شهر کبک، کانادا است. این کالج در سال ۱۶۶۸ تأسیس شد و سابقهای طولانی در تربیت روحانیون و شخصیتهای برجسته سیاسی و علمی دارد.
فرانسوآ پوله، حقوقدان اهل دوایی در فلاندر (امروزه در فرانسه)، در دانشگاه لوون تحصیل کرد و مدتی در دانشگاه پاریس تدریس نمود. پس از بازگشت به زادگاهش، به وکالت پرداخت و دستنوشتهای ناتمام درباره مؤسسات حقوقی رومی بر جای گذاشت که بعدها توسط دامادش چاپ شد.
کوارتت شومان، گروه موسیقی کلاسیک آلمانی، در سال ۲۰۰۷ در کلن تأسیس شد. این گروه متشکل از سه برادر به نامهای اریک، کن و مارک شومان (به ترتیب ویلون اول، ویلون دوم و ویلنسل) و ویت هرتناشتاین (ویلن آلتو) است. نام گروه به افتخار سه برادر شومان انتخاب شده، نه آهنگساز مشهور رابرت شومان.
تندیس نیمتنه کاردینال مائوریتزیو ساووی، اثر فرانسوآ دوکوئنوآ، مجسمهساز فلاندری، در سال ۱۶۳۵ میلادی خلق شده است. این اثر، آخرین پرترهی مستند از این هنرمند است و هماکنون در گالری سابائودا در تورین نگهداری میشود. این تندیس، نمادی از همکاری نزدیک بین هنرمند و سفارشدهنده است و نشاندهندهی جایگاه ویژهی دوکوئنوآ نزد کاردینال مائوریتزیو است.
خانه فرانسوآ بیبی، واقع در وینزر انتاریو، بنایی تاریخی با معماری جورجیایی است که به فرانسوآ بیبی، سیاستمدار محلی، تعلق داشت. این خانه که سابقاً به نام «لا فرم» شناخته میشد، در جنگ ۱۸۱۲ به عنوان مقر فرماندهی هر دو ارتش آمریکا و بریتانیا استفاده شد. امروزه بهعنوان موزه جامعه وینزر، گذشته پرفرازونشیب این شهر را به نمایش میگذارد.
ستونک آنخ-حپی یک یادبود مصری-آرامی است که به دوره ۵۲۵ تا ۴۰۴ پیش از میلاد بازمیگردد. این اثر نخستین بار در نامهای از فرانسوآ لِنورمان به ارنست رِنان در مجله آسیایی معرفی شد. لِنورمان این ستونک را در مجموعههای واتیکان مشاهده و در سال ۱۸۶۰ میلادی قالبی از آن را از رم به همراه آورد. او شباهتهایی میان این ستونک و ستونک کارپنتراس یافت.
دوسبرگ ممکن است به افراد یا مفاهیم مختلفی اشاره داشته باشد. از پتر دوسبرگ، زیستشناس مولکولی و انکارکننده ایدز، تا فرضیه دوسبرگ که ادعای بیاساس عدم ارتباط اچآیوی با ایدز را مطرح میکند. همچنین موزه فرانسوآ دوسبرگ در بلژیک و هلن توبیاس-دوسبرگ، آهنگساز استونیایی-آمریکایی، از دیگر موارد مرتبط هستند.
فرانسوآ پرسون (۲۳ مه ۱۹۲۲ تا ۲۴ مارس ۱۹۸۰) یک دوچرخهسوار حرفهای فرانسوی بود که در تورهای ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ فرانسه شرکت کرد. او یکی از ورزشکاران برجسته دوره خود به شمار میرفت.
نویال-سو-بازوژ یک دهستان در استان ایل-و-ویلن در منطقه بریتانی در شمال غربی فرانسه است. ساکنان این دهستان به نام نویالایی شناخته میشوند.
فرانسوآ فورستنبرگ، مورخ برجستهای است که در دانشگاههای معتبر مانند مونترال و جانز هاپکینز تدریس کرده است. او با تمرکز بر تاریخ ایالات متحده و جهان آتلانتیک در قرنهای هجدهم و نوزدهم، آثار ارزشمندی در زمینه بردهداری و مهاجرت فرانسویها به آمریکا نگاشته است.
بروس برل، قاتل و آدمربای استرالیایی، به دلیل قتل دوروتی دیویس (۱۹۹۵) و کری ویلن (۱۹۹۷) به حبس ابد محکوم شد. اجساد قربانیان هرگز یافت نشدند. برل در سال ۲۰۱۶ در زندان بر اثر سرطان درگذشت.
فرانسوآ ماری ساکو (۱۶۴۳-۱۷۲۱)، یک پیشوای کاتولیک رومی بود که بهعنوان اسقف آژاکسیو (۱۶۹۵-۱۶۹۷) و اسقف بروگانتو (۱۶۹۷-۱۷۲۱) خدمت کرد. او در ساوونا، ایتالیا متولد شد و در انجمن روحانیون منظم پراویدنس الهی به کشیشی رسید.
آتیلیو فرانسوآ (۲۲ مه ۱۹۲۲ - ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۷) دوچرخهسوار اروگوئهای بود که در بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲ شرکت کرد. او نماینده کشورش در دو دوره المپیک بود و نام خود را در تاریخ ورزش اروگوئه ثبت کرد.
فرانسوآ-گزاویر ویلن، متولد ۱۹۵۰ در ابویل، سیاستمداری فرانسوی است که از ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۷ بهعنوان نماینده مجلس ملی فرانسه از بخش نورد فعالیت کرد. او عضو حزب کوچک گولیستی «برخیز جمهوری» است و از ۱۹۹۲ تاکنون شهردار کامبری بوده است. ویلن با سابقهای در وکالت و فعالیتهای محلی، نقش کلیدی در توسعه اقتصادی و اجتماعی کامبری ایفا کرده است.
آیم پیکه دو بوگویی، ژنرال جوان شورشیان برتن در انقلاب فرانسه، با لقب «ژنرال کوچک» شناخته میشد. او از ۱۵ سالگی به انجمن برتن پیوست و در ۱۹ سالگی به درجه ژنرالی رسید. بوگویی شمال شرقی ایل-و-ویلن را به یکی از فعالترین مناطق شورشیان تبدیل کرد و با تاکتیکهای برتر خود، جمهوریخواهان را به چالش کشید.
