عبارت مورد نظر خود را بنویسید
عبدالرحمن پژواک (۱۹۱۹-۱۹۹۵)، شاعر، نویسنده و دیپلمات برجسته افغان، در غزنی متولد شد. وی پس از تحصیل در کابل، به عنوان روزنامهنگار و سپس در وزارت خارجه فعالیت کرد. پژواک به عنوان سفیر افغانستان در سازمان ملل متحد (۱۹۵۸-۱۹۷۲) و رئیس مجمع عمومی سازمان ملل (۱۹۶۶-۱۹۶۷) نقش مهمی در عرصه بینالمللی ایفا نمود. وی همچنین به عنوان سفیر در کشورهای آلمان غربی، هند و بریتانیا خدمت کرد. پس از کودتای ۱۹۷۸، به افغانستان بازگشت و تحت حصر خانگی قرار گرفت. در ۱۹۸۲ برای درمان به آمریکا رفت و تا ۱۹۹۱ در آنجا زندگی کرد. پژواک در ۱۹۹۵ در پیشاور درگذشت و در روستای زادگاهش در ننگرهار به خاک سپرده شد.
بنو عک، یکی از قبایل اصلی عرب پیش از اسلام، در یمن ساکن بودند. این قبیله با ریشههای نامشخص، در دوره جاهلیت به پرستش خدای «ود» میپرداختند و در نبردهای متعددی شرکت کردند. از اعضای برجسته آنها میتوان به عبدالرحمن الغافقی، فرمانده اموی، و محمد بن اسلم الغافقی، پزشک قرن دوازدهم، اشاره کرد.
تunku عبدالرحمن پس از دعوت tuanku سید Putra برای تشکیل دولت جدید، هیئت دولت سوم خود را پس از انتخابات عمومی ۲۵ آوریل ۱۹۶۴ در مالزی تشکیل داد. پیش از این انتخابات، عبدالرحمن به عنوان نخست وزیر، هیئت دولت اول خود را رهبری میکرد که یک دولت ائتلافی متشکل از اعضای احزاب عضو حزب اتحاد بود.
عبدالرحمن باسويدان (۱۹۰۸-۱۹۸۶)، معروف به آ.ر. باسويدان، روزنامهنگار، مبارز استقلال، دیپلمات و نویسندهی اندونزیایی بود. او بهعنوان یکی از پیشگامان دیپلماسی اندونزی، نقش کلیدی در بهرسمیتشناسی بینالمللی این کشور ایفا کرد. باسويدان با تبار عرب-اندونزیایی، بهعنوان مدافع اتحاد ملی شناخته میشد و در تأسیس حزب عرب اندونزی نقش داشت. او همچنین بهعنوان روزنامهنگار متعهد و نویسندهی پرکار، آثار متعددی در زمینهی سیاست و فرهنگ خلق کرد.
