عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ژاک مونو (۱۹۱۸-۱۹۸۵)، بازیگر برجسته فرانسوی، در طول فعالیت هنری خود در بیش از صد فیلم سینمایی از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۵ ایفای نقش کرد. کارنامه پربار او گواه استعداد و جایگاه وی در سینمای فرانسه است.
در گرویسر کوندس، هفتهنامه طنز ییدیش نیویورک، از ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۷ با نگاهی گزنده به سیاست، مذهب و فرهنگ یهودیان مهاجر میخندید و به یکی از صداهای پرتیراژ مطبوعات ییدیش تبدیل شد.
داستان جری تایک، نخستین مجموعه انیمیشنی ولز در دوران سینمای صامت؛ از خلق در کاردیف تا بازکشف نسخههای گمشده و بازگشت آن برای مخاطبان امروزی.
زمزمه جوانی درام تایوانی ۱۹۹۷ لین چنگشنگ است؛ فیلمی درباره دوستی دو دختر جوان از دو طبقه اجتماعی متفاوت که در سینمای محله به هم نزدیک میشوند. رنه لیو و جینگ تسنگ برای این نقشها جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره توکیو را دریافت کردند.
آکندی مونالولا، هنرمند چندوجهی زامبیایی است که از نویسندگی تبلیغات تا بازیگری در هالیوود مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده است. او با حضور در فیلمهای موفقی چون «بو ۲» و سریالهای شناختهشده، نام خود را در سینمای بینالمللی بر سر زبانها انداخته است.
دمیتری ایگورویچ کیسلیوف، کارگردان نامآشنای روسی، در سال ۱۹۷۸ متولد شد. او با کارگردانی فیلمهایی چون «آذرخش سیاه» و مجموعههای پرطرفدار «یولکی» و «لاندونگِراد»، جایگاه ویژهای در سینمای روسیه یافته است.
جوایز دولتی فیلم یونان از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۸ یکی از مهمترین رویدادهای سینمای یونان بود؛ جایزهای که در دل جشنواره سالونیک شکل گرفت و سپس با جوایز آکادمی فیلم هلنی جایگزین شد.
«بین ماه و مونتهویدئو» فیلمی کانادایی در ژانر علمی-تخیلی محصول سال ۲۰۰۰ است. این فیلم داستان مستعمرهای معدنی بر روی سیارکی نزدیک زمین را روایت میکند که در آن فقر بیداد میکند و تنها راه بازگشت به زمین، سوار شدن بر موشک گانگسترهای روسی است که هزینهای گزاف دارند. یک دلال ضایعات با همکاری یک شیاد، نقشهای برای سرقت پول رهبر مستعمره و فرار از این جهنم میکشند.
جایزه بهترین طراحی صحنه اکشن هنگ کنگ، افتخاری سالانه در سینمای این کشور است که به طراحان صحنههای رزمی اهدا میشود. این جایزه از سال ۱۹۸۳ اهدا شده و چهرههای برجستهای مانند جکی چان و سامو هونگ از برندگان آن هستند.
کمپرو پروداکشن، شرکت فیلمسازی و تولید کارائوکه در پنومپن، میان سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ از فیلمهای ترسناک آسیایی واردات میکرد و با آثاری مانند «نئانگ نیات» و «درخت موز تسخیرشده» در سینمای کامبوج نامی پیدا کرد.
خولیو هرناندز کوردون، کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس آمریکایی متولد ۱۹۷۵، با فیلمهای مستندگونه و استفاده از بازیگران غیرحرفهای، جایگاه ویژهای در سینمای آمریکای لاتین یافته است. آثار او چون «گاسولینا» و «قول میدهم هرج و مرج» جوایز متعددی را در جشنوارههای بینالمللی به ارمغان آوردهاند.
راکھی گلزار (زاده ۱۹۴۷) بازیگر نامدار هندی و بنگالی است که بیش از چهار دهه در بیش از ۱۰۰ فیلم حضور داشته. او با جوایز متعددی از جمله دو جایزه ملی فیلم و سه جایزه فیلمفیر، و همچنین نشان پادما شری، یکی از برجستهترین چهرههای سینمای هند محسوب میشود.
ویلهلم هینی، ورزشکار نروژی و قهرمان دوچرخهسواری جهان در سال ۱۸۹۴، با درخشش در مسابقات سرعت و پیست، نامی برای خود دست و پا کرد. اما شهرت اصلی او به عنوان مربی و مدیر دخترش، سونیا هینی، رقم خورد؛ اسکیتباز نمایشی افسانهای که بعدها به ستاره سینمای هالیوود تبدیل شد.
رادها، عزیزم یک فیلم درام و اکشن تلوگو زبان است که در دهه ۱۹۸۰ میلادی روی پرده سینما رفت. چیرانجیوی، بازیگر افسانهای سینمای هند، نقش اصلی این اثر را بر عهده دارد و در کنار او بازیگران شاخصی نظیر ویجایاکالا و پانداری بای ایفای نقش کردهاند.
این نوشتار به معرفی و دستهبندی آثار سینمایی تولید شده در کشور دانمارک یا به زبان دانمارکی در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی میپردازد؛ دورانی که شاهد تحولات بزرگی در سینمای این کشور بودیم.
استیون پالوش، تهیهکننده فیلمی زادهٔ ۱۹۰۲ بوداپست، از چهرههای مهاجر سینمای بریتانیا بود که در چند دهه فعالیت، نامش با فیلمهایی چون کاپیتان نمو و سه تفنگدار گره خورد.
نام فرانک کلمن به چند شخصیت متفاوت اشاره دارد؛ از تاجر و مشاور گرفته تا قاضی فدرال، بازیگر سینمای صامت و چهرههای فرهنگی.
نصیرالدین یوسف، کارگردان سرشناس تئاتر و سینمای بنگلادش، خالق فیلم تحسینشده «گوریلا» و از بنیانگذاران «تئاتر داکا» است. او با جوایز متعدد، از جمله جایزه ملی فیلم بنگلادش و نشان اکوشِی پاداک، و همچنین سابقه مبارزات استقلالطلبانه، نقشی کلیدی در هنر و تاریخ معاصر بنگلادش ایفا کرده است.
دالپاران (کانگ کی-یونگ)، آهنگساز و کارگردان موسیقی فیلم اهل کره جنوبی است که مسیر حرفهای خود را از موسیقی هوی متال و پانک آغاز کرد و اکنون از چهرههای شاخص موسیقی سینمای کره به شمار میرود. او با سبک منحصربهفرد الکترونیک و سایکدلیک خود، جانی تازه به آثار سینمایی و تلویزیونی بخشیده است.
فیلم «ریو آباخو» اثری مستند و سیاهوسفید به کارگردانی انریکه داوی است که در سال ۱۹۶۰ در آرژانتین ساخته شد. این فیلم بازتابی ارزشمند از فضای سینمایی و اجتماعی دهه ۶۰ میلادی در آمریکای جنوبی محسوب میشود.
