عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«زمانت را تلف کن» نخستین آلبوم گروه راک آلمانی سیلبرموند است که در ۲۰۰۴ منتشر شد، در آلمان و اتریش موفقیت بزرگی گرفت و نشان دو پلاتین را در هر دو کشور دریافت کرد.
اتحاد مقدس، ائتلافی نظامی و سیاسی میان قدرتهای سلطنتی اتریش، پروس و روسیه بود که پس از شکست ناپلئون در سال ۱۸۱۵ شکل گرفت. هدف اصلی این اتحاد، مقابله با ایدههای لیبرالیسم و سکولاریسم در اروپا و حفظ نظام سلطنتی و ارزشهای مسیحی بود. این اتحاد تا جنگ کریمه بر اهداف خود تا حدی پایبند ماند، اما در نهایت به دلیل تضاد منافع قدرتها، به ویژه در قبال امپراتوری عثمانی، دچار تزلزل شد.
در قرن هجدهم، آرشیدوک اتریش، حاکم موروثی هلند، دیپلماتی با عنوان سفیر کبیر (Minister Plenipotentiary) منصوب میکرد تا منافع او را در دربار بروکسل نمایندگی کند. این سفیر نقش واسط بین دربار وین و بروکسل را داشت و مانع از شکلگیری سیاستهای مستقل در هلند میشد. با کاهش تدریجی نقش فرماندار به مقامی تشریفاتی، سفیر کبیر عملاً بالاترین مقام اجرایی در هلند اتریش بود.
دکتر ریاض خراط، استاد برجسته مهندسی شیمی و نفت، با تخصص در ازدیاد برداشت نفت، مطالعات آسفالتین و مدلسازی مخزن، سابقه درخشانی در دانشگاه مونتانلونبن اتریش و دانشگاههای ایران دارد. او بیش از ۱۷۰ مقاله بینالمللی و ۴۸ مقاله SPE منتشر کرده است.
فصل ۲۰۱۰–۱۱ بوندسلیگای اتریش، نود و نهمین دوره مسابقات فوتبال سطح بالای اتریش بود. این رقابتها با نام رسمی tipp3-Bundesliga powered by T-Mobile برگزار شد و با قهرمانی ردبول سالزبورگ به پایان رسید. در این فصل، تیمهای اتریش کرنتن سقوط کرد و واکر اینسبروک جایگزین آن شد.
«یک شب بهیادماندنی» ترانهای از گروه رقص آلمانی یو۹۶ است که در سال ۱۹۹۶ بهعنوان دومین تکآهنگ آلبوم Heaven منتشر شد و در اتریش، فنلاند و آلمان وارد جدولهای برتر شد.
یوهان شیرل، بازیکن فوتبال اهل اتریش، در ۲۶ مه ۱۹۰۲ متولد شد. او بین سالهای ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۴ در دو بازی ملی برای تیم ملی فوتبال اتریش به میدان رفت. تاریخ دقیق درگذشت او نامشخص است.
موزه فلاتز در دورنبیرن اتریش، با تکیه بر اهدای آثار ولفگانگ فلاتز شکل گرفت و امروز با نمایشگاههای هنر معاصر، عکاسی، اجرا و برنامههای فرهنگی شناخته میشود.
Dimitar Atanasov، هافبک بلغارستانی که مسیر حرفهایاش از لیگ بلغارستان تا تجربه بازی در کانادا و اتریش را تا پیوستن به رلسکی اسپورتست ساموکوو دنبال میکند.
چارلز استنسفیلد، فوتبالیست اتریشی، در دوران کوتاه بازی خود در تیم ملی اتریش، دو بازی انجام داد و چهار گل به ثمر رساند. او در سال 1884 متولد شد و در سال 1941 درگذشت.
یوهان گالن کشتیگیر فنلاندی بود که در المپیک تابستانی ۱۹۲۰، در رشته کشتی آزاد و دسته نیمهسنگینوزن به رقابت پرداخت. نام او در میان ورزشکاران المپیکی فنلاند و کشتیگیران مرد این کشور ثبت شده است.
فیلیپه (۱۵۳۳-۱۵۳۹)، ششمین فرزند و سومین پسر شاه ژان سوم پرتغال و کاترین اتریش، از سال ۱۵۳۷ تا زمان مرگش در سال ۱۵۳۹، ولیعهد پرتغال بود. او پس از درگذشت برادرش مانوئل، این مقام را به ارث برد و پس از مرگ زودهنگام خودش، برادر کوچکترش ژوائو مانوئل ولیعهد شد.
رابرت هاپکا، مهندس صدای برجسته و فیلمبردار تلویزیون، مهاجرتی موفق از اتریش نازیزده به آمریکا داشت. او با ثبت هزاران عکس صمیمانه از رهبر ارکستر توسکانینی و مستندسازی مجسمه پییتای میکلآنژ، نام خود را در تاریخ هنر و موسیقی جاودانه کرد.
تور دوچرخهسواری آلمان ۲۰۰۸، سی و دومین دوره و آخرین دوره این رقابتها تا پیش از احیای آن در سال ۲۰۱۸، از ۲۹ اوت تا ۶ سپتامبر ۲۰۰۸ در آلمان و اتریش برگزار شد. در این دوره، لینو گِردِمان از تیم کلمبیا به مقام قهرمانی دست یافت.
کازیمیر ودیگ فون بونین، ژنرال پروس و فرمانده سوارهنظام که در جنگهای سیلزی و جنگ جانشینی اتریش حضور داشت و نشان عقاب سیاه را دریافت کرد.
آرتور تربیش، نویسنده و نظریهپرداز نژادپرست اتریشی، با وجود ریشههای یهودی، به یکی از چهرههای برجسته ضد یهود تبدیل شد. او به نازیسم اولیه کمک کرد و در شکلگیری ایدئولوژی حزب نازی در اتریش نقش داشت. تربیش در آثار خود به ترویج نظریات نژادی و یهودستیزی پرداخت.
رالف برودل، قایقران آلمانی، در سال ۱۹۸۸ مدال طلای المپیک سئول را کسب کرد. او که عضو تیم ملی آلمان شرقی بود، پس از تلاش برای اقامت در اتریش، با اتحاد دوباره آلمان به پوتسدام بازگشت و برای المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا نیز واجد شرایط شد.
مارگیت فیشر، همسر هاینتس فیشر، رئیسجمهور پیشین اتریش است. او که در سوئد از والدینی یهودی و سوسیالدموکرات به دنیا آمد، نقش پررنگی در فعالیتهای اجتماعی و علمی اتریش ایفا کرده و جوایز بینالمللی متعددی کسب نموده است.
آشنایی با انجمن کریکت اتریش، تاریخچه شکلگیری، باشگاههای عضو، رقابتهای داخلی و جایگاه این نهاد در کریکت اروپا و جهان.
تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان پس از فروپاشی شوروی وارد رقابتهای بینالمللی شد؛ از نخستین باخت سنگین برابر اتریش تا حضور در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۳.
