عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رقابت پرتاب دیسک مردان در بازیهای دوستی در ۱۷ اوت ۱۹۸۴، در سالن اصلی ورزشگاه مرکزی لنین مسکو برگزار شد.
در شهر نورها، ضبط زندهای از سارا وان در تئاتر شاتله پاریس است که در ۱۹۸۵ ضبط شد، اما تا ۱۹۹۹ و پس از مرگ او منتشر نشد. این آلبوم، نمایشی از بلوغ صدا و تسلط او بر استانداردهای جاز است.
آگوست لاس، دروازهبان استونیایی، از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ برای تیم ملی فوتبال استونی بازی کرد و در المپیک پاریس ۱۹۲۴ حضور داشت.
تئاتر بوکوُرا، تنها تئاتر دائمی آتن از ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۸، نقشی کلیدی در تاریخ تئاتر مدرن یونان ایفا کرد. این سالن باسابقه، میزبان اولین بازیگران حرفهای یونانی بود و شاهد اجراهای ماندگاری از اپرا تا نمایشهای کلاسیک بود. سرانجام در ۱۸۹۷ به کار خود پایان داد.
یوجی هیراماتسو پرشارتفاعپر ژاپنی است که در قهرمانی جهان ۲۰۱۵ پکن رقابت کرد. بهترین رکوردهای او ۲.۲۸ متر در فضای باز و ۲.۱۷ متر در سالن است.
پوتو، شهری در حومه غربی پاریس، بهدلیل جای گرفتن بخش بزرگی از منطقه تجاری لا دفانس، پیشینه تاریخی و اقتصاد قوی در فرانسه شناخته میشود.
مسابقه دوچرخهسواری پاریس-تورز در سال ۱۹۴۳، سی و هفتمین دوره این رقابت بود که در تاریخ ۳۰ مه برگزار شد. گابریل گودین، قهرمانی این دوره را از آن خود کرد.
«شرکت» فیلمی در سال ۲۰۱۱، اقتباسی از موزیکال معروف ۱۹۷۰ استیون سوندمهایم و جورج فورث است. این اثر که توسط لانی پرایس کارگردانی شده، با همراهی ارکستر فیلارمونیک نیویورک و رهبری پل جمینیانی، به صورت زنده در سالن ایوری فیشر مرکز لینکلن فیلمبرداری شده است. این فیلم با حضور بازیگران سرشناسی چون نیل پاتریک هریس، مارتا پلیمپتون و استیون کولبرت، به بررسی روابط و چالشهای زندگی مجردی و متاهلی در نیویورک میپردازد.
سالن ایسهال بوروس، یک ورزشگاه سرپوشیده در شهر بوروس سوئد است که میزبان بازیهای تیم هاکی روی یخ بوروس اچسی محسوب میشود و گنجایش پذیرش ۳۷۰۰ تماشاگر را دارد.
آکسل گورچان دمیرتاش، ورزشکار ترک متولد وارنای بلغارستان، از چهرههای شناختهشده دوهای سرعتی است. او با وجود حضور در رقابتهای جهانی و اروپایی، رکورد ۵۰ متر داخل سالن ترکیه را با زمان ۶.۲۱ ثانیه به نام خود ثبت کرده است.
وارن-جارسی، کمون کوچکی در شمال فرانسه و در ۲۵ کیلومتری پاریس است. این منطقه با کلیسای سنت-سولپیس، پنجرههای رنگی قرون وسطایی و مجسمه مریم مقدس، میراثی غنی از دوران انقلاب فرانسه و قرون گذشته را در خود جای داده است.
موسسه الهیات ارتدکس مقدس سرگیوس پاریس، دانشگاهی خصوصی که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد، به آموزش الهیات ارتدکس در سطوح عالی میپردازد. این موسسه با هدف تربیت کشیشان و افراد تحصیلکرده برای خدمت در کلیسای ارتدکس و حضور در گفتگوهای بینادیانی فعالیت میکند.
مارکوس آنا، شاعر برجسته اسپانیایی، با نام واقعی فرناندو ماکارو کاستیلو، پس از تحمل ۲۳ سال حبس در دوران فرانکو، به عنوان طولانیترین زندانی سیاسی اسپانیا شناخته میشود. او در سال ۱۹۳۹ به اتهام قتل سه نفر محکوم شد، اتهامی که همیشه رد میکرد. آنا در سال ۱۹۶۱ آزاد و به پاریس تبعید شد و داستان زندگی خود را در کتاب خاطراتش بازگو کرد.
املی مونت (۱۸۴۲-۱۹۲۲)، نقاش دانمارکی، به خاطر پرترههای کودکانش مشهور است. او که در خانوادهای فرهنگی رشد کرد، پس از سالها تدریس، در سی سالگی به هنر روی آورد و در پاریس و مونیخ تحصیل کرد. مونت همچنین فعال حقوق زنان و بنیانگذار مدرسه نقاشی بود.
والتر ام. آیکمن (۱۸۵۷–۱۹۳۹)، هنرمند برجسته آمریکایی، در حکاکی، قلمزنی، طراحی نشان کتاب و هنر بصری تبحر داشت. او که در نیویورک متولد شد، آثار ماندگاری از خود به جا گذاشت و در رویدادهای هنری مهمی چون نمایشگاه جهانی پاریس و نمایشگاه جهانی شیکاگو مدال کسب کرد. آثار او در موزههای معتبر نگهداری میشوند.
الیویه پاترو، وکیل و نویسنده برجسته فرانسوی قرن هفدهم بود که در پاریس به دنیا آمد و زندگیاش را نیز در همان شهر به پایان رساند. او نقش مهمی در ادبیات و حقوق زمان خود ایفا کرد.
باشگاه ورزشی میفر رویدادهای رسمی شام و بوکس حرفهای را در سالنهای لوکس لندن برگزار میکند؛ مجموعهای از پذیرایی شامپاین، شام سهمرحلهای، مسابقه زنده و مهمانی پس از برنامه.
لوبوف یگوروا، بالرین برجسته روسی، با رقص در باله امپریال و باله روس، به شهرت جهانی رسید. او که از شاگردان سرشناس بود، سالها در پاریس به آموزش بالرینهای آینده پرداخت و میراث ماندگاری از خود به جای گذاشت.
ژول بسون، نقاش فرانسوی، پس از سالها تحصیل در پاریس، در دوران کهولت سن به هندوچین مهاجرت کرد. او با دریافت جایزه ایندوچین و ریاست بر مدرسه هنرهای کاربردی، آثار ماندگاری از زندگی جنوب ویتنام و کامبوج خلق کرد و هنر عکاسی را نیز در میان دانشجویانش ترویج داد.
الن آندره، بازیگر و مدل برجسته فرانسوی، چهرهای ماندگار در شاهکارهای نقاشانی چون مانه، دگا و رنوار است. او علاوه بر مدلینگ، از پیشگامان بازیگری به سبک ناتورالیسم در تئاتر پاریس بود.
