عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تریدولا اِمِرتونی گونهای کوچک از عنکبوتهای تار درهمپیچ است که در ایالات متحده و کانادا دیده میشود. این گونه تا پیش از توصیف رسمی در سال ۱۹۵۴، اغلب با T. opulenta اشتباه گرفته میشد.
قورباغه درختی چینی معمولی (Hyla chinensis) گونهای قورباغه بومی مناطق جنوب شرقی و شرقی چین و تایوان است. این قورباغه کوچک که در جنگلها، درختان، بوتهها و مناطق کشاورزی مانند شالیزارها و برکهها یافت میشود، توسط اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در دسته گونههای کمترین نگرانی طبقهبندی شده است، هرچند با خطر از دست دادن زیستگاه مواجه است.
پروانه چاراکس مارتینی (Charaxes martini) گونهای از پروانههای خانواده نپیدیدائه است که در جنگلهای کنار رودخانههای مالاوی زندگی میکند. این پروانه به دلیل زیستگاه محدود و تغذیه لاروها از گیاه خاص دیوسپیروس ناتالنسیس، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
پارک ملی دندر، واقع در شرق سودان، یک ذخیرهگاه زیستکره و پارک ملی است که به پارک ملی آلیتاش اتیوپی متصل میشود. این پارک در سال ۱۹۳۵ تأسیس و در ۱۹۷۹ به شبکه جهانی ذخیرهگاههای زیستکره پیوست. دندر با تنوع اکولوژیک خود، زیستگاه ۲۷ گونه پستاندار بزرگ، بیش از ۱۶۰ گونه پرنده و ۳۲ گونه ماهی است.
قورباغه کونتولمو گونهای نادر از خانواده آلزودیدای (Alsodidae) است که تنها در شیلی یافت میشود. زیستگاه طبیعی این قورباغه جنگلهای معتدل و باتلاقهای آب شیرین فصلی است. متأسفانه، این گونه به دلیل از بین رفتن زیستگاه و تخریب جنگلهای بارانی در معرض تهدید قرار دارد.
مرغآتشخوار بهشتی سینهسرخ یا پری بهشتی (Tanysiptera nympha) گونهای از پرندگان خانواده مرغآتشخواران است که در گینه نو یافت میشود. زیستگاه طبیعی این پرنده، جنگلهای مرطوب استوایی و نیمهاستوایی و جنگلهای حرا است.
قورباغه دماغتیز کپیولا (Copiula oxyrhina) گونهای از قورباغههای خانواده میکروهیلیدae است که به طور انحصاری در پاپوآ گینه نو یافت میشود. این قورباغه در زیستگاههای متنوعی از جمله جنگلهای مرطوب گرمسیری و نیمهگرمسیری، علفزارهای فصلی و حتی مناطق شهری زندگی میکند.
پناهگاه طبیعی مونت زرو-تاراویل، منطقهای حفاظتشده به وسعت ۶۰۰ کیلومتر مربع در شمال شرقی کوئینزلند استرالیا است. این منطقه که توسط سازمان حفاظت از حیات وحش استرالیا (AWC) مدیریت میشود، در مرز دو زیستبوم «ترپیکهای مرطوب» و «ارتفاعات ایناسلی» قرار دارد و مجاور سایت میراث جهانی ترپیکهای مرطوب است. این منطقه با تنوع ارتفاعی از ۳۵۰ متر در جنوب غربی تا ۱۰۵۰ متر در شمال شرقی و چشماندازهای متنوع از کوههای صعبالعبور تا درههای آبرفتی، زیستگاه گونههای گیاهی و جانوری متنوعی است.
مرغمگسخوار آبی لوزون، گونهای نادر از پرندگان خانواده مگسگیران است که تنها در فیلیپین و عمدتاً در جزیره لوزون یافت میشود. این پرنده با زیستگاههای جنگلی مرطوب گرمسیری و رودخانههای کوهستانی پیوند خورده و به دلیل تخریب زیستگاه در معرض تهدید قرار دارد.
راگودلبوس یک سرده تکگونهای از عنکبوتهای شتری خانواده راگودید است که برای نخستین بار در سال ۱۹۴۱ توسط کارل فریدریش روور توصیف شد. گونه منحصربهفرد آن، راگودلبوس بوخاریکوس، در ازبکستان یافت میشود.
پایگاههای انسانی، زیستگاههای کنترلشدهای هستند که در محیطهای غیرقابل سکونت برای انسان، مانند کف اقیانوس، قطب جنوب، فضا یا سیارات دیگر ساخته میشوند. این پایگاهها با چالشهای لجستیکی و فنی مواجه هستند و در داستانهای علمی-تخیلی به طور گستردهای مورد بررسی قرار گرفتهاند.
منطقه وحشی پاخاریتا، تحت مدیریت جنگل ملی کورونادو در آریزونای آمریکا، در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد. این منطقه شامل درههای متنوعی در انتهای غربی کوهستان پاخاریتو است که مسیر مهاجرت پرندگان را تشکیل میدهد. دره سیکامور، با جنگلهای کنار رودخانهای، زیستگاه بیش از ۱۶۰ گونه پرنده است.
ماکروزامیا کراسیفولیا گیاهی بومی استرالیا است که به خانواده زامیاسه تعلق دارد. این گونه به دلیل محدودیت زیستگاه و تهدیدات زیستمحیطی، در فهرست گونههای آسیبپذیر قرار گرفته است.
پاراسمودیکس یک سرده از عنکبوتهای خانواده تومیسیده است که برای نخستین بار در سال ۱۹۶۶ توسط جزهکل توصیف شد. این سرده تنها شامل یک گونه به نام پاراسمودیکس کوادرتوبکولاتا میشود که در ساحل عاج یافت شده است.
جزیره برگس، معروف به پوکوهینو، یکی از جزایر گروه موکوهینائو در سواحل شرقی منطقه اوکلند، نیوزیلند است. این جزیره زیستگاه پرندگانی مانند طوطی تاجسرخ، توئی، زنگولهمرغ و مرغ دریایی خاکستریرخ است.
میکرونولا یمنی، پروانهای از خانواده اربیریده، نخستین بار در سال ۲۰۱۱ توسط مایکل فیبیگر توصیف شد. این پروانه در یمن، تانزانیا و نیجریه یافت میشود. طول بالهای آن بین ۸.۵ تا ۱۱ میلیمتر است و رنگآمیزی آن از خاکستری تیره تا خاکستری روشن متغیر است. زیستگاه آن مناطق گرم و خشک با گیاهان علفی و بیوتوپهای سنگی است.
لوریس باریک، نخستیسانی بومی هند و سریلانکا است که در جنگلهای بارانی، بوتهزارهای جنگلی و باتلاقها زندگی میکند. این جانور شبزی با جثه کوچک و چشمانی درشت، از حشرات، خزندگان و میوهها تغذیه میکند. دو گونه اصلی آن شامل لوریس سرخ در سریلانکا و لوریس خاکستری در هند و سریلانکا هستند. این گونهها به دلیل شکار غیرقانونی، نابودی زیستگاه و تجارت غیرقانونی حیوانات خانگی در معرض خطر انقراض قرار دارند.
شبپره جنگلی گونهای از خانواده پیکپرگان است که زیستگاه بومی آن در جنگلهای کاستاریکا قرار دارد. این حشره در سال ۱۹۱۳ میلادی توصیف علمی شد و یکی از گونههای شناختهشده حشرات آمریکای مرکزی به شمار میرود.
تتراگناتا ورسیکولور، گونهای از عنکبوتهای بافنده چرخی با فک دراز است که در آمریکای شمالی، کانادا، آمریکای مرکزی و کوبا یافت میشود. این عنکبوت به دلیل انعطافپذیری در زیستگاه و رنگآمیزی متمایز، از دیگر گونهها قابل تشخیص است. آنها شبزی بوده و از حشرات کوچک تغذیه میکنند. نیش آنها سمی است اما برای انسان خطرناک نیست.
روشهای مخرب ماهیگیری، از جمله ترال کف، ماهیگیری با دینامیت و سیانور، باعث آسیب جبرانناپذیر به زیستگاههای آبی و اکوسیستمهای شیلاتی میشوند. این روشها نه تنها گونههای دریایی را به خطر میاندازند، بلکه تعادل اکولوژیکی را بر هم میزنند. با وجود قوانین بینالمللی، اجرای ناکافی مقررات همچنان چالشبرانگیز است.
