عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شبکه لرزهنگاری دفاع مدنی پاناما با استفاده از حدود ۶۰ لرزهنگار در سراسر کشور، حرکت زمین را رصد میکند و دادههایی سریع برای هشدار درباره زمینلرزه، آتشفشان، رودخانهها و سونامی فراهم میآورد.
دانشگاه چندوجهی دوتی، یکی از پردیسهای دانشگاه تریبُهوان در غرب نپال، از سال 1961 (1340 شمسی) در حال ارائه دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشتههای هنر، مدیریت و جامعهشناسی است.
ایستگاه راهآهن بیچوود یک پروژه پیشنهادی بین بیدستون و آپتون روی خط Borderlands در بیرکنهد است. این پروژه در گزارش استراتژی هستهای وایرال، برنامه 30 ساله میرسیتراول و استراتژی ریلی بلندمدت شهر منطقه لیورپول به عنوان هدف بلندمدت ذکر شده و زمین آن رزرو شده است.
ودنسویل–فوردر آئو یکی از ۵۶ سایت سوئیسی میراث جهانی یونسکو است که بقایای سکونتگاههای دوران پیش از تاریخ در اطراف آلپ را در بر میگیرد. این سایت در حاشیه دریاچه زوریخ واقع شده و یافتههای باستانشناسی آن، از جمله سفالینههای خاص، اطلاعات ارزشمندی درباره فرهنگهای فین، هورگن، واردینگور و بلبیکر ارائه میدهد.
رایان رید، ورزشکار چندوجهی آمریکایی، مسیر حرفهای خود را از دنیای بیسبال حرفهای با سرعت خیرهکننده 98 مایل بر ساعت آغاز کرد. او پس از غلبه بر بیماری سرطان و تجربه تلخ از دست دادن پدر، با عزمی راسخ به دنیای فوتبال آمریکایی وارد شد و به عنوان یکی از بهترین بازیکنان دانشگاهی شناخته شد.
لرد مانور عنوانی تاریخی برای دارندهٔ زمین در قرون وسطی است؛ این صفحه همچنین به فیلم، نمایشنامه و مکانی در کنت اشاره میکند.
الیزابت ورپوورته، استاد برجسته ریزسیالها و سیستمهای آزمایشگاهی روی تراشه در دانشگاه خرونینگن هلند، تحقیقات خود را بر شبیهسازی زیستشناسی موجودات زنده بر روی دستگاههای میکروسکوپی متمرکز کرده است. او در این زمینه پیشگام است.
زمینلرزه ویرانگر ۱۶۹۴ ایرپینیا-باسیلیکاتا در ۸ سپتامبر رخ داد و مناطق وسیعی از ناپل قدیم را ویران کرد. این زلزله بیش از ۶ هزار کشتی برجای گذاشت و خسارات سنگینی به شهرها و بناهای تاریخی وارد کرد.
خانه تاریخی دنیل اچ. هیوز در مورگانفیلد، کنتاکی، با معماری منحصربهفرد ایتالیایی و سبک فدرال، در سال ۱۹۸۰ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. این بنا ترکیبی از سازههای اوایل قرن نوزدهم و الحاقات دوره ایتالیایی است.
کلارا ارسکین کلمنت واترز، نویسنده و جهانگرد آمریکایی قرن نوزدهم، با تألیف کتابهای برجسته در حوزه اسطورهشناسی، تاریخ هنر و زنان هنرمند شناخته میشود. سفرهای گسترده او به اروپا و خاورمیانه، الهامبخش آثار ماندگارش بود.
بلیتیا، مجلهای فصلی و داوریشده در حوزه گیاهشناسی است که از سال ۱۹۴۳ توسط انجمن گیاهشناسی نروژ منتشر میشود و به پژوهشهای تخصصی درباره گیاهان و تنوع زیستی میپردازد.
سازند استوکلتن یکی از ساختارهای زمینشناسی مهم در آلمان است که فسیلهای ارزشمندی از دوره پالئوژن را در خود جای داده و به پژوهشگران برای درک بهتر تاریخ زمینشناسی اروپا کمک میکند.
بزرگراه ایالتی کنتاکی ۱۸۱ (KY 181) یک مسیر شمالی-جنوبی است که از دو شهرستان در غرب کنتاکی عبور میکند. این بزرگراه از شهر گاتری در نزدیکی مرز تنسی آغاز شده و پس از عبور از شهرهای مهمی چون الگتون و گرینویل، در نزدیکی مرز شهرستان مکلین به پایان میرسد. مسیر اصلی این بزرگراه در سال ۱۹۲۹ تعیین شد و سپس در اواسط دهه ۱۹۴۰ به شکل کنونی تغییر یافت.
تشکیلات زمینشناسی سنگآهک انکویل در فرانسه قرار دارد و فسیلهای ارزشمندی از دوره ژوراسیک را در خود حفظ کرده است. این ساختار سنگی، پنجرهای به سوی زندگی پیشاتاریخی است.
یوهانس باپتیستا فون آلبرتینی (۱۷۶۹-۱۸۳۱)، گیاهشناس، قارچشناس و روحانی برجسته آلمانی از کلیسای موراویا بود. او که در نوید متولد شد، در الهیات تحصیل کرد و بعدها به عنوان سخنران و وزیر در کلیسا خدمت کرد. آلبرتینی به همراه لوئیس دیوید دو شوینیتز، اثری مهم در زمینه قارچشناسی منتشر کرد و نام او برای نامگذاری یک سرده گیاهی و یک سرده قارچی انتخاب شد.
معدن شنریزهٔ تونل کمپدن در گلاسترشر، محوطهای زمینشناسی با ارزش علمی است که در سال ۱۹۸۸ ثبت شد و رسوبات یخچالی دورهٔ پلیستوسن را در خود جای داده است.
راستیلاو توموفچیک، هافبک سابق فوتبال اسلواکی، متولد ۱۹۷۳، پس از دوران بازیگری، اکنون هدایت تیم ش.ک. استراژسکه را بر عهده دارد.
میشل اگلوف، پیشاتاریخشناس سوئیسی، از چهرههای اثرگذار در باستانشناسی نوشاتل و بنیانگذار موزههای مهمی مانند موزه باستانشناسی نوشاتل و لاتنیوم بود. او سالها استاد دانشگاه نوشاتل و پژوهشگر کاوشهای پیشاتاریخ بود.
آلوئیس اسپنجر، شرقشناس اتریشی قرن نوزدهم، با تحصیل در وین و فعالیتهای پژوهشی در لندن و کلکته به ترجمه، گردآوری و معرفی منابع اسلامی پرداخت و در نهایت به هایدلبرگ رسید.
ئی. جوآن گیبونز (1902-1988)، گیاهشناس بریتانیایی، عمر خود را وقف مطالعه و ثبت فلور لینکلنشر کرد. او بیش از 50 سال دبیر گیاهشناسی اتحادیه طبیعتگرایان لینکلنشر بود و اثر ماندگار «فلور لینکلنشر» را منتشر کرد.
