عبارت مورد نظر خود را بنویسید
ادوارد ابوت، کشیش، روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی بود. او فرزند جیکاب ابوت بود و در طول زندگی حرفهای خود، از کشیشی جماعتگرا تا ریاست کلیسای اسقفی و سردبیری مجلات مختلف را تجربه کرد. ابوت در سال ۱۸۸۹ به عنوان اسقف ژاپن انتخاب شد اما این مقام را نپذیرفت.
داستان روزنامه هفتگی آفریقاییتباران آمریکا در مینهسوتا؛ از بنیانگذاری در سال ۱۹۲۷ تا نقش آن در پوشش تبعیض شغلی و دیجیتالیشدن آرشیو آن.
جووانی کاساندرو، حقوقدان و تاریخنگار حقوق ایتالیا، از آرشیوهای دولتی به سیاست لیبرال ضدفاشیستی و سپس قضاوت در دادگاه قانون اساسی رسید. مسیر او پیوندی کمنظیر میان تاریخ، حقوق و سیاست ایتالیا ساخت.
آگوست اشمیت نامی است که به چندین شخصیت برجسته آلمانی و اتریشی اطلاق میشود، از جمله ژنرالهای ورماخت و لوفتوافه، موسیقینویس، روزنامهنگار، موسیقیدان و ژئوفیزیکدان.
جان دایکز، روزنامهنگار، گزارشگر و مجری مشهور ورزشی، سابقه درخشانی در پوشش مسابقات فوتبال لیگ برتر انگلیس و رویدادهای ورزشی بزرگ دارد. او با اجرای برنامههایی چون "The John Dykes Show" در دیزنی پلاس و فاکس اسپورتس آسیا، به شهرت جهانی دست یافته است.
روزنامه الویتور نشریهای بود که از ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۴ در سانفرانسیسکو منتشر شد و صدای جامعه سیاهپوستان بود. فیلیپ الکساندر بل، بنیانگذار آن، با شعار «برابری در برابر قانون» برای حقوق مدنی، حق رأی و آموزش نژادهای محروم میجنگید.
یوهان امیل کلین (۱۸۶۸-۱۸۹۸)، روزنامهنگار و شاعر برجسته سوئدی، که تحت حمایت آگوست استریندبرگ، نویسنده نامی، فعالیت میکرد. او در دوران کوتاهی که در قید حیات بود، اثری ماندگار از خود به جای گذاشت.
فرانتس نیکولاس فینک (۱۸۶۷-۱۹۱۰)، زبانشناس آلمانی، به پژوهش در گویشهای دورافتاده زبانها، بهویژه گویش ایرلندی جزایر آرون و زبانهای قفقاز شهرت داشت. او همچنین گرامر زبان ارمنی را تدوین کرد.
مدنس زنده: تا لبهٔ کیهان و فراتر از آن آلبومی زنده و دوتایی از گروه بریتانیایی مدنس است که در ۲۰۰۶ با ضمیمهٔ روزنامهٔ The Mail on Sunday منتشر شد و اجرای قطعات محبوب گروه را گرد هم آورده است.
مایکل آوسیلو، روزنامهنگار شناختهشده صنعت تلویزیون آمریکا، نویسنده و بازیگر، سابقه درخشانی در هدایت وبسایتهای خبری تلویزیونی دارد. او با کتاب خاطرات خود «هشدار اسپویلر: قهرمان میمیرد» نامزد جایزه شده و فیلمی بر اساس آن ساخته شده است.
والدو مانوئل مورا لونگا، سیاستمدار و روزنامهنگار شیلیایی متولد ۱۹۴۲، در مجلس نمایندگان شیلی فعالیت کرد و سمت سرپرست منطقه آنتوفاگاستا را بر عهده داشت.
انجمن روزنامهنگاران استونی (EAL) نهادی حرفهای است که روزنامهنگاران و فعالان رسانهای این کشور را گرد هم میآورد. این انجمن با قدمتی بیش از یک قرن، بر ارتقای فرهنگ روزنامهنگاری استونی و حمایت از اعضای خود تمرکز دارد و عضو نهادهای بینالمللی معتبر است.
جان امیس (۱۹۲۲-۲۰۱۳)، منتقد برجسته موسیقی کلاسیک، مدیر هنری و نویسنده بریتانیایی بود. او با روزنامه گاردین و برنامههای موسیقی رادیو و تلویزیون بیبیسی همکاری داشت و به خاطر فعالیتهایش در دنیای موسیقی شناخته شده است.
یورک مارتین، روزنامهنگار برجسته بریتانیایی (متولد ۱۹۴۲)، با ستون هفتگی «نامه به آمریکا» در فایننشال تایمز شناخته میشود. او پیش از این سردبیر خارجی و دوبار رئیس دفتر واشینگتن دی.سی. بوده است.
فکتور دیلی یک رسانه دیجیتال هندی است که در سال ۲۰۱۶ با تمرکز بر تأثیرات تکنولوژی بر فرهنگ و زندگی روزمره مردم هند تأسیس شد. این پلتفرم توسط روزنامهنگاران باسابقه مدیریت میشود و به دلیل گزارشهای عمیق و پادکستهای تخصصی خود شناخته شده است.
آلوین گلادستون بنت (۱۹۱۸-۲۰۰۴)، روزنامهنگار، رماننویس و شاعر برجسته جامائیکایی. او با قلمی گزنده و طنزآمیز به مسائل اجتماعی و انسانی میپرداخت و آثار ماندگاری در ادبیات و روزنامهنگاری از خود به یادگار گذاشت.
رناتو آلوارس، روزنامهنگار سرشناس هندوراس، به دلیل انتشار خبری درباره فساد در شرکت مخابرات دولتی (هوندوتل) با شکایت مدیر آن مواجه شد و به زندان محکوم گردید. این پرونده بحثهای زیادی را در مورد آزادی بیان و نقش رسانهها در افشای فساد برانگیخت.
سوزان براونمیلر، روزنامهنگار، نویسنده و فعال فمینیست آمریکایی، بیشتر برای کتاب جنجالی خود «برخلاف میل ما: مردان، زنان و تجاوز» (۱۹۷۵) شناخته میشود. این کتاب که یکی از ۱۰۰ کتاب مهم قرن بیستم معرفی شده، ریشههای تجاوز را در ساختارهای اجتماعی و قدرت مردان بررسی میکند.
اینیاس مککنزی (۱۷۷۸–۱۸۳۲)، تاریخنگار، نویسنده و فعال اجتماعی انگلیسی بود. او در اسکاتلند متولد شد و دوران حرفهای خود را در نیوکاسل سپری کرد. مککنزی در تأسیس مؤسسه مکانیک نیوکاسل نقش داشت و آثار متعددی در زمینه تاریخ محلی منتشر کرد.
اورگن میرور، روزنامهای که در سال ۱۹۶۱ توسط جیمی واکر و دان آلفورد تأسیس شد، یکی از دو نشریه مهم سیاهپوستان در پورتلند در دهه شصت میلادی بود. جیمی واکر، شخصیتی چندوجهی و تأثیرگذار در جامعه، نقش برجستهای در انتشار این روزنامه ایفا کرد.
