عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرمانده کل ارتش سلطنتی تایلند، مستقر در بانکوک، مقام قدرتمندی است که گاهی به نخستوزیری منجر شده است. پیش از ۱۹۳۲، این منصب با وزارت کالاهوم ادغام بود. این مقام بهعنوان معتبرترین جایگاه نظامی تایلند شناخته میشود، زیرا فرماندهی بزرگترین نیروی نظامی این کشور را بر عهده دارد.
پدرو آنتونیو ده سِوایوس (۱۷۱۵-۱۷۷۸) فرمانده نظامی اسپانیایی بود که بهعنوان فرماندار بوئنوس آیرس و نخستین نایبالسلطنه ریو دلا پلاتا خدمت کرد. او بهخاطر فتح دوگانه کلونیای ساکرامنتو و اجرای قانون تجارت آزاد ۱۷۷۸ مشهور است که رونق اقتصادی بوئنوس آیرس را رقم زد.
گرت دورست وال (۱۷۸۳–۱۸۵۰) یک فرمانده نظامی و سناتور آمریکایی از ایالت نیو جرسی بود. او بهعنوان فرماندار نیو جرسی انتخاب شد، اما از پذیرش این سمت خودداری کرد. وال در جنگ ۱۸۱۲ خدمت کرد و بعدها بهعنوان سناتور ایالات متحده فعالیت داشت. او همچنین بهعنوان قاضی دادگاه عالی نیو جرسی خدمت کرد.
سرلشگر سر ویلیام جیمز هاپ-جانستون (۱۷۹۸-۱۸۷۸)، افسر برجسته نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، فرماندهی پایگاه دریایی نور را بر عهده داشت. او در خانوادهای نظامی متولد شد و در ۱۳ سالگی به نیروی دریایی پیوست. هاپ-جانستون فرماندهی چندین ناوگان مهم را بر عهده داشت و در نهایت به عنوان فرمانده کل پایگاه نور منصوب شد.
هلموث برینکمان (۱۲ مارس ۱۸۹۵ - ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۳) یک دریاسالار (Vizeadmiral) در نیروی دریایی آلمان نازی (Kriegsmarine) بود. او فرماندهی ناو سنگین پرینز اوگن را در عملیات رایناوپونگ بر عهده داشت. پیش از جنگ جهانی دوم، برینکمان فرمانده یخت دولتی آدولف هیتلر بود. او همچنین دریافتکننده نشان صلیب آهنین نازی بود و در سال ۱۹۴۵ به نیروهای بریتانیایی تسلیم شد.
ولتر به عنوان نام کوچک برای چند شخصیت برجسته در زمینههای مختلف از جمله موسیقی، سیاست و نظامیگری استفاده شده است. از جمله این افراد میتوان به ولتر ولی دُفو، نوازنده جاز آمریکایی، ولتر گازمین، فرمانده ارتش فیلیپین، ولتر مولزورث، سیاستمدار استرالیایی و ولتر پی. تومبلی، دریافتکننده مدال افتخار در جنگ داخلی آمریکا اشاره کرد.
شن ژولیانگ معروف به دوک یه، از فرماندهان و صدراعظمهای برجسته ایالت چو در دوره بهار و پاییز چین باستان بود. او بنیانگذار نام خانوادگی یه است و داستان علاقهاش به اژدها در ادبیات چین ضربالمثل شده است.
پلاتون لچیتسکی (۱۸۵۶-۱۹۲۱)، فرمانده برجسته ارتش روسیه، از خانوادهای روحانی در استان گرودنو برخاست. با وجود عدم تحصیلات نظامی عالی، در جنگهای روسیه و ژاپن و جنگ جهانی اول درخشید. او به دلیل رهبری در نبرد گالیسیا و شکست اتریش، نشانهای متعددی دریافت کرد.
مانوئل اوگارت سووتو، متولد ۱۹۴۰، یک افسر پلیس و وکیل شیلیایی است که در دورههای ریاستجمهوری ادواردو فرای روئیس-تاگله و ریکاردو لاگوس، بهعنوان فرمانده کل کارابینروس شیلی خدمت کرد. او پس از فارغالتحصیلی از مدرسه کارابینروس در سن بیست سالگی، به درجه ستوان دومی رسید.
یانیس پوریņš، فرمانده نظامی لاتویا، در جنگ استقلال این کشور نقش کلیدی داشت. او بهعنوان فرمانده تیپ اول کورزمه و جبهه شرقی، عملیات آزادسازی لاتگاله را رهبری کرد و نشان شوالیه لاچپلسیس را دریافت نمود. پوریņš در جنگ جهانی اول و دوم نیز حضور فعال داشت و سرانجام در سال ۱۹۴۴ توسط نیروهای شوروی دستگیر و احتمالاً اعدام شد.
بریگادیر تئودور دلوز بروتون (۱۸۷۲-۱۹۴۴)، فرمانده ارشد ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود. او در جبهههای بینالنهرین و ایران جنگید و بعدها به عنوان مهندس ارشد هند بریتانیا خدمت کرد.
تسارونگ داسنگ درامدول (۱۸۸۸-۱۹۵۹)، سیاستمدار و فرمانده نظامی تبت، بهعنوان دستیار نزدیک دالایی لاما سیزدهم نقش کلیدی در سیاستهای اوایل قرن بیستم تبت ایفا کرد. او با هدف نوسازی و پیشرفت اقتصادی، اصلاحات ساختاری را دنبال کرد و برای تقویت دفاعی و روابط با قدرتهای اروپایی تلاش نمود. تسارونگ پس از قیام ۱۹۵۹ لاسا توسط ارتش چین دستگیر و در زندان درگذشت.
این مقاله به معرفی فرماندهان مدرسه فرماندهی و ستاد ارتش برزیل (ECEME) میپردازد. از سال ۱۹۰۵ تاکنون، ۵۷ فرمانده در این منصب خدمت کردهاند. از برجستهترین آنها میتوان به رئیسجمهور هومبرتو کاستلو برانکو و وزرایی مانند نستور سزفردو دوس پاسوس و هنریکه تکسیرا لوت اشاره کرد.
ساموئل ویتساید، افسر سپاه سوارهنظام آمریکا، از ۱۸۵۸ تا ۱۹۰۲ خدمت کرد. او در سطوح مختلف از گروهان تا فرماندهی بخشها فعالیت داشت و در مکانهایی مانند کمپ هوآچوکا و فورت سام هوستون خدمت کرد. اوج دوران حرفهای او فرماندهی بخش شرقی کوبا بود. ویتساید در رویدادهایی مانند تأسیس فورت هوآچوکا، کشتار زانوی زخمی و کمپین پاین ریج نقش داشت.
هنری بوکه (۱۷۱۹-۱۷۶۵)، مزدور سوئیسی، در خدمت بریتانیا به شهرت رسید. او در جنگ فرانسه و هند و شورش پونتیاک نقش کلیدی داشت. پیروزی در نبرد بوشی ران شهرت او را تثبیت کرد، اما مکاتباتش با ژنرال امهرست درباره استفاده از پتوهای آلوده به آبله، لکه ننگینی بر کارنامهاش باقی گذاشت.
سرتیپ رالف هیمر هیوسی، افسر ارتش بریتانیا، در جنگ جهانی اول جان باخت. او فرمانده تیپ ۲۵ بود و در مه ۱۹۱۸ در یک بیمارستان صحرایی آلمانی در فرانسه درگذشت. هیوسی مفتخر به دریافت نشانهای DSO و MC شده بود.
تامس ایتون (حدود ۱۷۳۹–۱۸۰۹) یک فرمانده نظامی و سیاستمدار برجسته در کارولینای شمالی بود. او در جنگ تنظیم (۱۷۷۱) و جنگ انقلاب آمریکا (۱۷۷۵–۱۷۸۴) نقش داشت. ایتون بهعنوان نماینده در کنگره استانی و مجلس عوام کارولینای شمالی خدمت کرد و عضو شورای ایالت تحت فرمانداری ریچارد کاسول بود. او در نبردهای بریر کریک و گیلفورد کورتهوس فرماندهی نیروهای نظامی را برعهده داشت.
کریشنارائو پنت پراتینیدهی، معروف به کریشناجی پاراشورام، فرمانده نظامی ماراتا در قرن هفدهم و نماینده تارابایی در کولاپور هند بود. او که از خانواده برهمین دشتاسثا متولد شد، پس از دریافت جاگیر ویسالگاد از شاهو اول، به جای مدیریت آن، به سمبهاجی دوم پیوست. کریشناجی به عنوان پراتینیدهی کولاپور منصوب شد و ویسالگاد را در ۱۷۱۶ تأسیس کرد. او نخستین رئیس ویسالگاد بود.
ویلیام مککلینتاک نامی است که به چند شخصیت مختلف اشاره دارد؛ از فرمانده و سیاستمدار ایرلندی تا بازیکنان کریکت و ناشر روزنامه آمریکایی.
کلودیوس چارلز ویلسون (۱۸۳۱-۱۸۶۳)، وکیل و سردار ارتش کنفدراسیون در جنگ داخلی آمریکا بود. او بهعنوان فرمانده تیپ در نبردهای مهمی مانند چیکامائوگا شرکت کرد و بهدلیل شجاعتش به درجه سرتیپی ارتقا یافت، اما پیش از تأیید رسمی این درجه، بر اثر تب در اردوگاه درگذشت.
