عبارت مورد نظر خود را بنویسید
وزارتخانههای هلند بخش تأثیرگذار قوه مجریه این کشور هستند. در مجموع ۱۲ وزارتخانه وجود دارد که هر کدام وزیر اختصاصی خود را دارند. همچنین چندین وزیر بیوزارت و تعداد مشابهی دبیرکل دولتی در این ساختار حضور دارند.
پیر دو بواسیو، دیپلمات فرانسوی متولد ۱۹۴۵، سفیر پیشین فرانسه در اتحادیه اروپا و دبیرکل شورای اتحادیه اروپا از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ بود. پیش از این سمت، او معاونت دبیرکل را بر عهده داشت و پس از آن جای خود را به اوه کورسپיוס داد.
ایسیدرو پدراسا چاوز، سیاستمدار مکزیکی وابسته به حزب انقلاب دموکراتیک (PRD)، در تاریخ ۱۵ مه ۱۹۵۹ متولد شد و در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۰ در سن ۶۱ سالگی بر اثر کووید-۱۹ در پاچوکا، ایدالگو درگذشت. وی به عنوان سناتور در مجلس قانونگذاری دوازدهم مکزیک و نماینده مجلس در مجلس قانونگذاری شصتم فعالیت داشت.
الخاندرو سانچز کاماچو، زاده ۲۶ اوت ۱۹۶۰، یک سیاستمدار مکزیکی وابسته به حزب انقلاب دموکراتیک (PRD) است. وی به عنوان نماینده مجلس در دورههای شصتم و شصتودوم کنگره مکزیک از ناحیه فدرال خدمت کرده است. در ۱۷ اوت ۲۰۱۲، به عنوان دبیرکل حزب PRD منصوب شد.
هانس گروسهایده (۱۹۳۰-۲۰۲۲)، سیاستمدار و حقوقدان هلندی، عضو حزب ضدانقلابی (ARP) و سپس حزب فراخوان دموکرات مسیحی (CDA) بود. او به عنوان دبیرکل آموزش و پرورش و علوم و همچنین دبیرکل دادگستری خدمت کرد. گروسهایده به دلیل تواناییهای مدیریتی و تخصص سیاستگذاری شناخته میشد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۲ در امور سیاسی فعال بود.
ایزابل پاردو د ورا، مهندس اسپانیایی متولد ۱۹۷۵، نخستین زن رئیس شرکت راهآهن دولتی اسپانیا (ADIF) از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ بود. او همچنین از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ بهعنوان دبیرکل زیرساخت، حملونقل و مسکن خدمت کرد. با تحصیلات در مهندسی راه و ساختمان و MBA، او نقشهای کلیدی در پروژههای راهآهن و زیرساختها ایفا کرده است.
آجای ویر یاداو، دبیرکل انجمن معلمان مدارس دولتی هند، چهره شاخص سیاستهای آموزشی در دهلی است. او از سال ۱۹۹۵ در عرصه حقوق معلمان فعال بوده و تلاشهای چشمگیری برای رفع نابرابریهای حقوقاری آنها انجام داده است.
حاجره بیگم (۱۹۱۰-۲۰۰۳)، سیاستمدار هندی و از رهبران برجسته حزب کمونیست هند بود. او سالها دبیرکل فدراسیون ملی زنان هند را بر عهده داشت و در مبارزات کارگری و اجتماعی نقش فعالی ایفا کرد.
کاره هاریلا، متولد ۲۵ نوامبر ۱۹۳۵، یک سیاستمدار نروژی عضو حزب دموکرات مسیحی است. او به عنوان دبیرکل وزارت حملونقل و ارتباطات در کابینه سیسه خدمت کرده و نماینده علیالبدل پارلمان نروژ از فینمارک در دوره ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ بوده است.
مارکوس هیلگرت، متولد ۱۱ اوت ۱۹۶۹، یک آشورشناس و مدیر فرهنگی آلمانی است. او هماکنون دبیرکل و مدیرعامل بنیاد فرهنگی ایالات فدرال آلمان است. هیلگرت پیش از این مدیر موزه خاور نزدیک در موزه پرگامون برلین و استاد آشورشناسی در دانشگاه هایدلبرگ بوده است.
آدام وتولانی (۱۹۰۱-۱۹۷۶) مورخ لهستانی حقوق قرون وسطی و حقوق کلیسایی بود. او استاد دانشگاه یاگیلونیا و دبیرکل آکادمی یادگیری لهستان (۱۹۵۷-۱۹۵۸) بود. وتولانی به دلیل تحقیقاتش بر روی دکرتوم گراتیان مشهور بود و معلم و راهنمای کارول وویتیوا (پاپ ژان پل دوم) بود.
دنیس ر. آزبورن، اقتصاددان استرالیایی-بریتانیایی، دبیرکل انجمن اقتصاد سلطنتی و استاد ممتاز اقتصادسنجی دانشگاه منچستر است. او با تمرکز بر مدلسازی سریهای زمانی و تحلیل فصلبندی متغیرهای اقتصادی، بیش از ۷۰ مقاله در مجلات معتبر منتشر کرده است. آزبورن دارای مدرک دکترا از مدرسه اقتصاد لندن و سابقه تدریس و مدیریت در دانشگاههای معتبر است.
بولشایا تس، روستایی در ناحیه نووسیولوفسکی کراسنویارسک روسیه بود که در سال ۱۹۷۲ به دلیل ساخت سد کراسنویارسک غرق شد. این روستا زادگاه کنستانتین چرننکو، دبیرکل سابق اتحاد جماهیر شوروی، بود. نام این روستا از رودخانه بولشایا تس (اکنون تس) گرفته شده که به ینیسئی میریخت.
گوئادالوپه آکوستا نارانخو، متولد ۳ ژوئن ۱۹۶۴، یک سیاستمدار مکزیکی است که به حزب انقلاب دموکراتیک (PRD) وابسته است. او به عنوان نماینده ایالت نایاریت در مجلس مکزیک حضور داشته و سابقه فعالیت در سمتهای مختلف حزبی و دولتی را در کارنامه خود دارد. آکوستا نارانخو به دلیل مواضع تند خود علیه حزب انقلابی نهادی (PRI) شناخته میشود.
ویجو کریشنان، دبیرکل سراسری اتحادیه دهقانان هند (AIKS) و عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست هند (مارکسیست) است. او با تخصص در اقتصاد کشاورزی هند، نقش کلیدی در جنبشهای دهقانی مانند «بومی ادیکار اندولان» (جنبش حقوق زمین) داشته و در اعتراضات گسترده دهقانان در ایالتهای مختلف هند رهبری کرده است. کریشنان همچنین از منتقدان سرسخت سیاستهای نئولیبرال و حامی حقوق دهقانان و کارگران کشاورزی است.
اولوف فوگلرود، متولد ۱۹۲۴ و درگذشته ۲۰۱۹، روزنامهنگار و سیاستمدار حزب کارگر نروژ بود. او پس از تحصیل در دانشگاه منچستر، در نشریات معتبر نروژ فعالیت کرد و سمتهایی مانند مشاور مطبوعاتی نخستوزیری و دبیرکل فراکسیون پارلمانی حزب کارگر را بر عهده داشت. فوگلرود همچنین به عنوان دبیر هیئت مدیره مدارس لورنسکوگ و مدیر اطلاعرسانی شرکت نورول فعالیت کرد.
لیسبت اولسون، میکrobiولوژیست سوئدی و استاد بیوتکنولوژی صنعتی در دانشگاه چالمرز، با تمرکز بر تبدیل مواد گیاهی به سوخت و مواد شیمیایی، نقش کلیدی در پروژههای پایدار مانند HGBiofuels ایفا میکند. او همچنین به عنوان دبیرکل شورای تحقیقات سوئد در حوزه زیرساختهای پژوهشی فعالیت دارد.
حسنا پروین احمد، فعال بشردوست و نویسنده بریتانیایی، مدیرعامل سازمان بینالمللی «گلوبال وان ۲۰۱۵» و دبیرکل انجمن رهبری مسلمانان جهان است. او با سابقه فعالیت در بنیاد «فیت رجن» و مشاوره در زمینههای محیطزیست و توسعه، بهویژه در جوامع اسلامی، شناخته میشود. احمد نویسنده کتابهایی مانند «راهنمای سبز حج» است و جوایزی از جمله نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) را دریافت کرده است.
اتل زومرفلدت، متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۵۱، یک روحانی ارشد نروژی است که در اواخر ۲۰۲۱ از مقام اسقفی بورگ کنارهگیری کرد. پیش از این، او از ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۲ دبیرکل سازمان کمکرسانی کلیسا نروژ بود. زومرفلدت دارای مدرک الهیات از سال ۱۹۸۰ است و سابقه فعالیت بهعنوان کشیش در اسقفنشین اسلو و دبیرکلی شوراهای مسیحی در بوتسوانا و نروژ را در کارنامه دارد.
ماریو آلخاندرو کوئواس منا، سیاستمدار مکزیکی متولد ۱۶ مه ۱۹۷۲، عضو حزب انقلاب دموکراتیک (PRD) است. او به عنوان نماینده مجلس در دوره دوازدهم کنگره مکزیک از ایالت یوکاتان خدمت کرده و پیش از آن در دوره هفتم کنگره یوکاتان حضور داشته است.
