عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فرونستره، خیابانی مهم در مرکز شهر لیژ بلژیک، از میدان مارشه تا میدان دوپورته امتتداد دارد. نام این خیابان به صنعتگران آهنکاری اشاره دارد که روزگاری در آن مستقر بودند. این خیابان که پیشتر به نام گراندرو شناخته میشد، میزبان مکانهای تاریخی مانند موزه آنسامبور، موزه کورتسیوس، کتابخانه اولیس کاپیتن و کلیسای سنت بارتولومیو است.
جیئی ئی۶۰ خانوادهای از لوکوموتیوهای برقی ششمحور است که توسط شرکت جیئی ترانسپورتیشن سیستمز بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۳ تولید شد. این لوکوموتیوها در مدلهای مختلف برای حمل بار و مسافر در آمریکا و مکزیک استفاده شدند. مدل ئی۶۰سی برای حمل زغالسنگ در خط آهن بلک مسا و لیک پاول طراحی شد، در حالی که مدلهای مسافری برای سرویس پرسرعت در خط شمالشرق آمتراک سازگار شدند.
منطقه راهآهن منچوری جنوبی (SMR) ناحیهای بود که ژاپن پس از پیروزی در جنگ روسیه و ژاپن (۱۹۰۵) و امضای پیمان پورتسموث، کنترل آن را در شمال شرقی چین به دست آورد. این منطقه شامل نوار باریکی از زمین به عرض ۶۲ متر در دو سوی خط آهن بود که از دالیان تا چانگچون امتداد داشت و حقوق اداری انحصاری به ژاپن میداد.
ایستگاه راهآهن وینگفیلد، واقع در منطقه روستایی دربیشر، انگلستان، از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۶۷ فعال بود. این ایستگاه که توسط فرانسیس تامپسون طراحی شد، پس از سالها متروکه شدن، از سال ۲۰۱۹ با حمایت مالی بختآزمایی ملی مرمت شد و در اکتبر ۲۰۲۳ به شکل اولیه خود در سال ۱۸۴۰ بازگردانده شد.
المدیل شهری کوچک در شهرستان چیس، ایالت کانزاس آمریکاست که جمعیت آن در سرشماری ۲۰۲۰ تنها ۴۰ نفر بود. این شهر در امتداد بزرگراه ۵۰ آمریکا قرار دارد و تاریخچهای غنی از اکتشاف، راهآهن و سیلهای ویرانگر را در خود جای داده است.
توماس هیوز هرینگ، سیاستمدار و سرمایهگذار آمریکایی بود که از ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۹ در سنای نیوجرسی حضور داشت و در سال ۱۸۵۹ ریاست این مجلس را بر عهده گرفت. او همچنین بزرگترین سهامدار و رئیس راهآهن شمالی نیوجرسی بود.
شن یانگ، فرمانروای پادشاهی هنان در دوره هجده پادشاهی، در زمان نزاع چو-هان بین دودمانهای چین و هان حکومت میکرد. او که اهل شیاچیو بود، ابتدا زیردست ژانگ ار، صدراعظم پادشاهی شورشی ژائو، خدمت میکرد. پس از فروپاشی دودمان چین در ۲۰۶ پیش از میلاد، شیانگ یو امپراتوری سابق چین را به هجده پادشاهی تقسیم کرد و شن یانگ را به عنوان پادشاه هنان منصوب نمود.
یانگبلاد، گروه پسرانه سوئدی-نروژی با پنج عضو، با ترانه همنامش در ملیفستیوالن ۲۰۱۲ دیده شد و نخستین آلبومش را همان سال منتشر کرد.
ایستگاه باری فرایدن در مسیر راهآهن کرامفورد و هایت پیک، نزدیک روستای فرایدن در دربیشر قرار داشت و به جابهجایی مواد معدنی و بارهای معادن خدمت میکرد. این ایستگاه در سال ۱۹۶۷ بسته شد و امروزه بستر آن بخشی از هایت پیک تریل است.
ایستگاه راهآهن ویتوئونه-آرلونو در مسیر خط تورین–میلان ایتالیا قرار دارد و با خدمات خط S6، ویتوئونه را به رو، میلان، نوارا و ترویلیو متصل میکند.
مینورکا در اصل نام قدیمیتر انگلیسیِ منورکا، جزیرهای اسپانیایی در جزایر بالئاریک است؛ اما این واژه برای مکانها، یک ایستگاه راهآهن، یک کشتی تاریخی و یک نژاد مرغ نیز به کار میرود.
لوکوموتیو کلاس WDS-2، محصول سال 1954 آلمان برای راهآهن هند، با کدگذاری "عرض ریل (W)، دیزل (D)، مانور (S)، نسل دوم (2)"، بیش از 45 سال در مانور و قطارهای اداری خدمت کرد. 30 دستگاه از این لوکوموتیوهای پر سر و صدای آلمانی، که بر پایه مدلهای ML 400 C و ML 440 C کراس مافای ساخته شده بودند، تا سال 2020 از خدمت خارج و اسقاط شدند.
شهرستان کانگپینگ در شمال شرقی چین و تحت مدیریت شهر شنییانگ قرار دارد. این منطقه با جمعیتی بیش از ۳۵۰ هزار نفر، شمالیترین بخش شهر شنییانگ است و مرز مشترکی با مغولستان داخلی دارد.
لوکوموتیو فرلی نوعی لوکوموتیو بخار مفصلی است که چرخهای محرک آن روی تراکهای چرخشی قرار دارند. این طراحی دوطرفه، وزن را بهینهسازی کرده و نیاز به چرخگردان از بین میرود. اگرچه امروزه فقط در راهآهنهای تاریخی استفاده میشود، مفهوم آن در لوکوموتیوهای دیزلی و برقی مدرن همچنان زنده است.
جوزف دسلر کاستا، متولد ۱۹۸۱ در پیتسبرگ، عکاس و موسیقیدان آمریکایی است. او عضو گروه موسیقی ایندی الآルトラ بوده و با نامهای یانگ بوی و کاستا میوزیک آثار موسیقی منتشر کرده است. کاستا با ناشرانی مانند سنت ماری رکوردز و استیل رکوردز همکاری داشته و آثار عکاسیاش در گالریها و نشریات معتبر به نمایش درآمده است.
ایستگاه دوبوک، واقع در ایالت آیووا، ابتدا به خط آهن مرکزی ایلینوی خدماترسانی میکرد. با وجود برنامهریزی برای ایجاد ایستگاه مشترک در ۱۹۱۷، هر خط آهن به استفاده از ایستگاههای جداگانه ادامه داد. این ایستگاه میزبان قطارهای هاوکی، آیوان و لند او کورن بود. خدمات مسافری در ۱۹۷۱ متوقف شد، اما در ۱۹۷۴ با نام بلک هاک از سر گرفته شد و نهایتاً در ۱۹۸۱ به طور کامل پایان یافت.
محل فرود رودخانه قرمز، جامعهای تاریخی در شمال شهرستان پوینت کوپی، لوئیزیانا، بود که در نزدیکی رودخانههای قرمز و میسیسیپی قرار داشت. این منطقه زمانی مرکز اقتصادی و محل ترانزیت مهاجران و پست بود، اما پس از فروپاشی پل راهآهن، رو به زوال رفت.
ایستگاه راهآهن دونیسثورپ، که از سال ۱۸۷۴ تا ۱۹۳۱ در خدمت روستای دونیسثورپ بود، اکنون تنها خاطرهای از دوران رونق خط آهن آشبری و نونیتون است. امروزه، محل این ایستگاه به مسیری پیادهروی تبدیل شده است.
ایستگاه راهآهن ورسله در خط سلبی واقع شده و به روستای ورسله در ایست رایディング یورکشایر، انگلستان خدماترسانی میکند. این ایستگاه با تاریخچهای غنی از سال ۱۸۴۰، علیرغم برنامههای بسته شدن در دهه ۱۹۶۰، همچنان فعال است و روزانه به مسافران خدمات میدهد.
ایستگاه اوتوما، واقع در خط اصلی هیداکا در سامانی، هوکایدو، ژاپن، تحت مدیریت شرکت راهآهن هوکایدو (JR هوکایدو) است. این ایستگاه از سال ۱۹۳۷ فعالیت خود را آغاز کرد و پس از خصوصیسازی راهآهن ملی ژاپن در سال ۱۹۸۷، تحت کنترل JR هوکایدو قرار گرفت. بخش ۱۱۶ کیلومتری خط از ژانویه ۲۰۱۵ به دلیل خسارات طوفان، به طور نامحدود تعلیق شده است.
