عبارت مورد نظر خود را بنویسید
واینویا (Wainuia) سردهای از حلزونهای گوشتخوار خشکیزی و از رده شکمپایان ریوی (pulmonate gastropod) در خانواده Rhytididae است. این گونهها که عمدتاً در نیوزیلند یافت میشوند، به دلیل گوشتخوار بودن و اندازه مشخص پوسته (۲۱ تا ۳۸ میلیمتر) شناخته شدهاند.
زماسیس تورتیکوستاتا گونهای منقرضشده از حلزونهای دریایی است که در لایههای ائوسن میانی نیوزیلند یافت شده. صدف کوچک آن ۱۳ میلیمتر طول و ۴ میلیمتر عرض داشته و با یالها و خطوط مارپیچی ظریف شناخته میشود.
آپیسپیریالیا ماکسیما، گونهای از حلزون دریایی متعلق به خانواده مانژلیدا، بومی سواحل استرالیا، بهویژه در سواحل نیو ساوت ولز یافت میشود. این مقاله به توصیف، پراکندگی و منابع مرتبط با این موجود دریایی میپردازد.
مانگلیا تانابنسیس گونهای از حلزونهای دریایی است که در آبهای ژاپن زندگی میکند. این صدف کوچک اما محکم، با دندههای طولی متعدد و خطوط مارپیچ شیاردار شناخته میشود و گاهی نوارهای قهوهای جذابی دارد.
کالیوتروپیس ویلونسی گونهای حلزون دریایی از خانواده اوکوسیکلیده است که در آبهای فیلیپین یافت میشود. صدف این جانور تنها ۵ میلیمتر ارتفاع دارد و در سال ۲۰۰۶ توسط ویلونسی توصیف علمی شد.
ویتئا اینا گونهای کوچک از حلزونهای خاکی تنفسی است که در خانواده پریستیلوماتیده قرار دارد. این گاستروپود terrestrial تنها در اسپانیا یافت میشود و به عنوان یک گونه بومی شناخته میشود.
پانتئا ویرجیناریوس (Cascades panthea)، از خانواده نوکتیوئیده، پروانهای با پراکندگی گسترده در غرب آمریکای شمالی است. این گونه با تنوع چشمگیر در اندازه و رنگ شناخته میشود و لارو آن از درختان مخروطی تغذیه میکند.
اینسوکنکا کتلتی، معروف به حلزون شیشهای زرد کتلتی، گونهای حلزون زمینی است که بهطور انحصاری در جزیره لرد هاو در دریای تاسمان استرالیا زندگی میکند. این حلزون با صدف تخت و مارپیچی به رنگ قهوهایزرد و بدنی به رنگ بژ تا خاکستری روشن شناخته میشود.
سریتیم ماتوکنسه گونهای حلزون دریایی از خانواده سریتیییده است که با صدف باریک و بلند خود شناخته میشود. این جانور در اقیانوسهای آرام و هند زندگی میکند و از جلبکها و مواد آلی تغذیه مینماید.
الیولا استگری گونهای از حلزونهای دریایی کوچک و از خانواده زیتونیان است که به دلیل جثه کوچک و شباهت ظاهریشان به میوه زیتون، در دنیای علم به «زیتونهای کوتوله» شهرت یافتهاند.
تربونیلا سیفارا گونهای حلزون دریایی از خانواده پیرامیدلیدا است. این جاندار دارای صدفی محکم و کشیده به رنگ آبیسفید با طول حدود ۱۵ میلیمتر است. صدف آن با خطوط مارپیچی و برآمدگیهای محوری مشخص میشود که ظاهری پارچهای به آن میبخشد. این گونه در بندر آلفرد آفریقای جنوبی یافت شده است.
مخروط تمرکز هلیم پدیدهای است که در آن اتمهای هلیم پس از عبور از هلیوسفر خورشید، در منطقهای مخروطی شکل در سمت مقابل محل ورود ذرات، تجمع مییابند.
میتلا آزپیلیکوئتایی گونهای از حلزونهای دریایی است که به خانواده کلمبلیدای (حلزونهای کبوتری) تعلق دارد. این گونه در سال ۲۰۰۴ توصیف شده و نام آن به افتخار محققی به نام آزپیلیکوئتا انتخاب شده است.
اینکوئیزیتور اینتراپتا گونهای حلزون دریایی از خانواده پسئودوملاتومیدائه است که در آبهای ژاپن زندگی میکند. صدف این جانور تا ۳۰ میلیمتر رشد میکند و دارای ساختاری برجمانند با شیارهای مارپیچی و رنگآمیزی قهوهای مایل به زرد است.
آچاتینلا تنیولاتا، گونهای حلزون درختی رنگارنگ و بومی جزیره اوآهو در هاوایی است. این جانور کوچک، با صدفی بیضیشکل و نوارهای قهوهای، جزو نرمتنان آبزی و از خانواده آچاتینلیده محسوب میشود. به دلیل ارتباط ژنتیکی نزدیک، زیرگونهای از آچاتینلا ویریدانس به شمار میرود.
وولوارینا داونه، گونهای از حلزون دریایی متعلق به خانواده مارژینلیده (حلزونهای لبهدار)، در سواحل کوازولو-ناتال آفریقای جنوبی یافت میشود. این مقاله به معرفی این گونه و منابع مرتبط با آن میپردازد.
فونکو، خانه سنتی کیپوردی با ریشه آفریقایی، نمادی از معماری بومی این منطقه است. این سازههای دایرهایشکل با دیوارهای سنگی و سقف مخروطی از برگهای نخل، عمدتاً در جزایر فوگو، سانتیاگو و مایو دیده میشوند. فونکو نهتنها یک سبک معماری، بلکه نمادی از هویت فرهنگی و اجتماعی کیپورد است.
ستساسیایان (Settsassiidae) خانوادهای منقرضشده از حلزونهای دریایی فسیلی هستند که در رده هیپسوگاستراپودا قرار میگیرند. این خانواده بر اساس طبقهبندی گاستراپودا توسط بوше و روکروی (۲۰۰۵) فاقد زیرخانواده است و به هیچ ابرخانوادهای تعلق ندارد.
یولیما سیتولا گونهای از حلزونهای دریایی و نرمتنان شکمپای ساکن آبهای شور است که به خانواده یولیمیدائه تعلق دارد. این جانور دریایی یکی از اعضای شناختهشده سرده یولیما به شمار میرود.
Phymorhynchus n. sp. «SWIR» نام موقت گونهای از حلزونهای دریایی در خانواده رافیتومیده است که تا سال ۲۰۱۶ هنوز بهطور رسمی توصیف نشده و تنها از میدان گرمابی لونگچی در رشتهکوه اقیانوسی جنوبغرب هند شناخته میشود.
