عبارت مورد نظر خود را بنویسید
اما کازن، هنرمند بریتانیایی زاده ۱۹۸۶ در یورکشر، با ترکیب عناصر هندسی و فیگوراتیو و رنگهای جسورانه شناخته میشود. آثار او در گالریهای لندن و نمایشگاههای گروهی و انفرادی متعددی به نمایش درآمده و خودش نیز به تدریس هنر میپردازد.
کورای آکروپولیس آتن، مجموعهای از مجسمههای بانوان با کارکرد نذری، پنجرهای به سوی تحول هنر مجسمهسازی آتیک در دوره کهن (۵۷۰ تا ۴۸۰ پیش از میلاد) میگشایند. این آثار، تأثیر یونانی بر هنر آتن و گذار به سبک جدی را به تصویر میکشند.
کرمانه شیواراما هگده، هنرمند برجسته رقص یاکشاگانا و بنیانگذار گروه تئاتری اداگونجی مهگاناپاتی بود. او نخستین هنرمند این عرصه است که جایزه ریاست جمهوری هند را دریافت کرد و با تأسیس گروه حرفهای، گستره این هنر سنتی را فراتر از مرزها برد.
نام خانوادگی یان (严)، یکی از رایجترین نامهای خانوادگی در چین، با بیش از ۲.۲ میلیون نفر، ریشههای تاریخی متنوعی دارد. این نام از ایالتهای باستانی، خاندانهای سلطنتی و حتی گروههای اقلیت قومی سرچشمه میگیرد و توسط چهرههای برجستهای در سیاست، هنر و علم حمل شده است.
دومنیکو دیستیلو، فیلمساز ایتالیایی متولد رم، با آثاری مستند درباره مسائل اجتماعی، هنر معاصر و فرهنگ تصویری شناخته میشود. از «غیرمنتظره» تا «مانگا دو»، مسیر او میان رم و برلین شکل گرفته است.
ینس یورن اسپوتاگ، بازیگر سرشناس دانمارکی است که از سال ۱۹۸۷ تاکنون با بازی در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی، به یکی از چهرههای ماندگار و پرکار هنر هفتم در اروپا تبدیل شده است.
ساکربِیبی (Sugar Baby) به فردی گفته میشود که از سوی همراهی مسنتر، حمایت مالی و مادی دریافت میکند. این اصطلاح در فرهنگ عامه و هنر نیز کاربردهای متفاوتی دارد.
ماکس کروتز (۱۸۷۶-۱۹۳۲) مورخ هنر آلمانی و کیوریتور موزههای cologne و krefeld بود. او در نمایشگاههای مهمی چون Deutscher Werkbundausstellung نقش داشت و مجموعههای ارزشمندی از هنر مدرن، از جمله آثار باوهاوس را گردآوری کرد.
رابرت هاپکا، مهندس صدای برجسته و فیلمبردار تلویزیون، مهاجرتی موفق از اتریش نازیزده به آمریکا داشت. او با ثبت هزاران عکس صمیمانه از رهبر ارکستر توسکانینی و مستندسازی مجسمه پییتای میکلآنژ، نام خود را در تاریخ هنر و موسیقی جاودانه کرد.
یانگییر، شهری در منطقه سیردریا ازبکستان، در سال ۱۹۵۷ با هدف احیای اراضی بکر و شور میرزاچول تاسیس شد. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۴۴٬۲۰۰ نفر، دارای صنایع مهم و مراکز آموزشی است.
موزه هنر تارو اوکاموتو در کانagawa ژاپن، گنجینهای از آثار این هنرمند برجسته و والدینش است. این موزه که در سال ۱۹۹۹ افتتاح شد، معماری و مجموعهای چشمنواز را به نمایش میگذارد.
نصیرالدین یوسف، کارگردان سرشناس تئاتر و سینمای بنگلادش، خالق فیلم تحسینشده «گوریلا» و از بنیانگذاران «تئاتر داکا» است. او با جوایز متعدد، از جمله جایزه ملی فیلم بنگلادش و نشان اکوشِی پاداک، و همچنین سابقه مبارزات استقلالطلبانه، نقشی کلیدی در هنر و تاریخ معاصر بنگلادش ایفا کرده است.
در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶، انتخابات محلی ترینیداد با کمی تأخیر برگزار شد و جنبش ملی مردمی حاکم با حفظ بیشتر کرسیها، کنترل هشت نهاد محلی را در دست گرفت؛ در حالی که کنگره ملی متحد در آرای ملی اندکی جلوتر بود.
دایال یک نام خانوادگی است که با چهرههای آمریکایی در فوتبال، بسکتبال، سیاست، پرش با نیزه و هنر شناخته میشود. در این مقاله با افراد سرشناس این نام آشنا میشوید.
کلیسای سن جوزپه در پولنتسا، ایتالیا، با معماری باروک و تاریخچهای غنی، چشماندازی خیرهکننده از هنر و مذهب ارائه میدهد. این کلیسا که در قرن هجدهم بازسازی شده، آثاری از نقاشان برجسته و تزئینات باشکوه را در خود جای داده است.
«خودِ کارگران» اثر وین تورپ، کتابی تاریخی درباره گسترش بینالمللی سندیکالیسم در سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۳ است؛ دورهای که جنبشهای کارگری با ایدههای رادیکال و کنش مستقیم شکل تازهای یافتند.
«رهاکننده» (The Emancipator) میتواند به رسانهها و اشخاصی اشاره داشته باشد که در تاریخ، نقش مهمی در رهایی یا آزادی ایفا کردهاند. این اصطلاح اغلب با جنبشهای ضد بردهداری و مبارزات سیاسی گره خورده است.
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
هانه ماری اسکرام، رقصنده برجسته نروژی بود که از سال ۱۹۵۹ تا درگذشتش در سال ۲۰۱۷، نقش پررنگی در باله ملی نروژ داشت. او با اجرای نقشهای کلاسیکی چون ژولیت و قوی دریاچه، و همچنین مدیریت مدرس باله، میراثی ماندگار در هنر رقص بر جای گذاشت.
دبیرستان کنارام مموریال بهوگپور یک مدرسه متوسطه مختلط با تدریس به زبان بنگالی در ایالت بنگال غربی هند است. این مدرسه که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد، امروزه میزبان حدود ۲۴۰۰ دانشآموز و ۶۰ نفر کادر آموزشی است و دورههای علوم، هنر و فنیوحرفهای را ارائه میدهد.