عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سپو ممکن است به چند مکان و اثر هنری در ایتالیا اشاره داشته باشد. از جمله این موارد میتوان به روستای سپو مورلی در منطقه پیدمونت، محل سپو در نزدیکی مارتزه در منطقه ابروتزو، نقاشی معروف مادونا دل سپو اثر فیلیپو لیپی و بیمارستان قرون وسطایی اوسپداله دل سپو در توسکانی اشاره کرد.
فِرو (Ferro) یا فِری (Ferri) به قطعات کاربردی آهنی چکشخورده در نمای ساختمانهای ایتالیا اطلاق میشود. این عناصر که در معماری قرون وسطی و رنسانس مناطق لاتزیو، توسکانی و اومبریا رایج بودند، در سه دسته اصلی طبقهبندی میشوند: حلقههای اتصال اسب، نگهدارندههای پرچم و مشعل، و گیرههای پارچه برای سایبان یا خشک کردن.
پارک تاریخی ایالتی سونوما در مرکز شهر سونوما، کالیفرنیا واقع شده و شامل شش مکان تاریخی است: ماموریت سن فرانسیسکو سولانو، پادگان سونوما، مهمانخانه بلو وینگ، لا کاسا گرانده، لاکریما مونتیس و هتل توسکانی. این پارک در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد و در طول سالها، مکانهای تاریخی دیگری به آن افزوده شد. بسیاری از این مکانها با زندگی ماریانو گودالوپه وایو مرتبط هستند که نقش کلیدی در سکولاریزاسیون ماموریت، تأسیس و توسعه سونوما داشت.
باجینلو، روستایی در منطقه توسکانی ایتالیا، به دلیل کشف اسکلت فسیلشده اورئوپیتکوس بامبولی در معدن لیگنیت خود شهرت یافت. این روستا با جمعیتی کوچک، جاذبههایی مانند کلیسای سن جووانی بوسکو و معدن لیگنیت تاریخی را در خود جای داده است.
کلیسای سانتا لوچیا، بنایی باروک در میدان همنام خود در شهر مونتهپولچانو، استان سیهنا، منطقه توسکانی است. این کلیسا در سال ۱۶۵۳ توسط فلامینیو دل تورکو طراحی شد و دارای نماهای تراورتنی با ستونهای یونیکی و تزیینات سنگی است. داخل کلیسا شامل محراب اصلی با صلیب چوبی و مجسمههای گچی قدیسان است.
لوسیانا روستایی کوچک در منطقه توسکانی ایتالیا است که به عنوان بخشی از شهر فائوگلیا در استان پیزا اداره میشود. این روستا با جمعیتی حدود ۳۱۷ نفر در سرشماری سال ۲۰۰۱، در فاصله ۲۵ کیلومتری پیزا و ۵ کیلومتری فائوگلیا قرار دارد.
دوکنشین بزرگ، قلمرویی است که رئیس کشور یا حاکم آن، دوک بزرگ یا دوشس بزرگ نام دارد. پیش از قرن ۱۹، تنها دو دوکنشین بزرگ در اروپا وجود داشت: توسکانی و ساووی در ایتالیا. در قرن ۱۹، تعداد این قلمروها به ۱۴ رسید، اما امروزه تنها لوکزامبورگ به عنوان دوکنشین بزرگ باقی مانده است.
سیگار توسکانی، برندی ایتالیایی است که در برلین آلمان تولید میشود. این سیگار از تنباکوی تخمیرشده کنتاکی ساخته شده و از اواخر قرن نوزدهم میلادی تولید آن آغاز شده است. توسکانی با شکل بیضوی و انتهای بریده، طعم و عطر منحصر به فردی دارد و در ۲۷ نوع مختلف عرضه میشود.
آدالبرت دوم، ملقب به ثروتمند، پسر آدالبرت یکم و روتیلد از اسپولت بود. او که نوه بونیفاس دوم به شمار میرفت، در دوران آشفتگیهای لمباردی و فروپاشی امپراتوری کارولنژی زندگی میکرد. پیش از مرگ پدرش در ۸۸۴ یا ۸۸۶، عنوان «کنت» را دریافت کرد و عناوین کنت و دوک لوکا و مارگراف توسکانی را به ارث برد.
سان کاشیانو دیی بانیی، روستایی تاریخی در سیینای توسکانی است که با چشمههای آب گرم، کشفهای اتروسکی و جایگاهش میان زیباترین روستاهای ایتالیا شناخته میشود.
ایل تیرنو، به معنای «تیرنیایی»، روزنامه منطقهای ایتالیایی است که در لیورنو چاپ میشود و به منطقه توسکانی خدمترسانی میکند. این روزنامه با شانزده نسخه محلی در سراسر منطقه، سابقهای طولانی از ۱۸۷۷ دارد. ابتدا با نام ایل تلگرافو و گرایش میانهرو تأسیس شد، در دوره فاشیسم تحت مالکیت خانواده چانو بود و پس از جنگ جهانی دوم به ایل تیرنو تغییر نام داد و به گرایش چپ روی آورد.
ویلای مدیچی، واقع در فیئزوله توسکانی ایتالیا، چهارمین ویلای قدیمی خانواده مدیچی است که بین سالهای ۱۴۵۱ تا ۱۴۵۷ ساخته شد. این بنا بخشی از میراث جهانی یونسکو با عنوان «ویلاها و باغهای مدیچی در توسکانی» است.
کاستل فوکوگانو، یک شهر کوچک در استان آرتزو توسکانی، ایتالیا است که در دره کاسنتینو واقع شده است. با وجود نام آن، مرکز اداری این شهر در شهر صنعتی راسینا قرار دارد. راسینا در طول جنگ جهانی دوم پناهگاه سربازان آمریکایی بود و امروزه به عنوان یکی از مراکز صنعتی مهم منطقه شناخته میشود.
کلیسای اول مسیح، دانشمند، واقع در ۱۰۲ پارکوی وست یونیورسیتی، روبروی دانشگاه جانز هاپکینز در محله توسکانی-کانتربری بالتیمور، مریلند، ساختمانی تاریخی است که در ۲۷ دسامبر ۱۹۸۲ به ثبت ملی اماکن تاریخی آمریکا افزوده شد. این کلیسا در سال ۱۹۱۱ توسط معمار برجسته بالتیموری، چارلز ای. کاسِل، طراح نمازخانه دانشگاه ویرجینیا، ساخته شد.
انتخابات منطقهای توسکانی در روزهای ۶ و ۷ مه ۱۳۶۹ برگزار شد. این انتخابات بر اساس قانون نمایندگی تناسبی با حوزههای استانی انجام گرفت. حزب کمونیست ایتالیا با وجود از دست دادن بخشی از آرای خود، همچنان بزرگترین حزب باقی ماند. پس از انتخابات، مارکو مارکوچی از حزب کمونیست دولت ائتلافی با احزاب سوسیالیست و دموکراتیک سوسیالیست ایتالیا تشکیل داد.
