عبارت مورد نظر خود را بنویسید
آدله کورزویل، دختر یهودی اتریشی، در ۹ سپتامبر ۱۹۴۲ در اردوگاه آشویتس به دست نازیها کشته شد. داستان او پس از کشف چمدانهایش در سال ۱۹۹۰ در شهر اوویلار فرانسه، به نمادی از قربانیان هولوکاست تبدیل شد. این چمدانها حاوی وسایل شخصی و اسناد خانوادهاش بود که زندگی آنها را در دوران فرار و آوارگی به تصویر میکشید.
کاخ مانگانلی در میدان مانگانلی کاتانیا، یکی از بناهای شاخص باروک سیسیل است؛ کاخی که زلزله، شورش، غارت و بازسازیهای گسترده را پشت سر گذاشته و هنوز بخشی از آن محل زندگی بازماندگان خاندان پاترنو است.
فیلم کودکان ویندرمیر، درام زندگینامهای سال ۲۰۲۰، داستان بازماندگان کودک هولوکاست را در کمپ کالگارت در نزدیکی دریاچه ویندرمیر انگلستان روایت میکند. این فیلم به کارگردانی مایکل سموئلز، تلاشهای کارکنان کمپ برای توانبخشی و ادغام این کودکان در جامعه بریتانیا را به تصویر میکشد.
فیلم ترسناک یتی: نفرین شیطان برفی محصول ۲۰۰۸، داستان گروهی از بازماندگان سقوط هواپیما در کوههای هیمالیا را روایت میکند. آنها برای بقا در برابر یتی و همچنین در میان خودشان دست و پنجه نرم میکنند. این اثر چهاردهمین فیلم سریال مانیتتر است.
گیلبرت دیمین لوشه (۱۹۴۵-۲۰۲۰) دانشمند علوم سیاسی آمریکایی بود که در زمینه روابط بینالملل و مطالعات صلح فعالیت داشت. او پس از بازنشستگی از دانشگاه نتردام، به عنوان فعال حقوق پناهندگان در سازمانهای بینالمللی فعالیت کرد و از بازماندگان بمبگذاری هتل کانال در بغداد بود.
وولوَلام، شناختهشده با نام وولوانگا، قبیلهای بومی در سرزمین شمالی استرالیا بودند که در دهه ۱۸۸۰ به دلیل تلافی کشتار چهار معدنچی، تقریباً بهطور کامل نابود شدند. قلمرو آنها از سرچشمههای رودخانه مری تا پاین کریک و کاترن امتداد داشت. این قبیله پس از جذب بازماندگان قبایل همسایه، در جریان استخراج مس در منطقه، با مهاجران اروپایی درگیر شدند.
زامبی ۳ (۱۹۸۸)، فیلم ترسناک ایتالیایی به کارگردانی لوسیو فولچی و برونو ماتئی، داستانی علمی-تخیلی و وحشتناک درباره سلاح بیولوژیکی مرگبار «مرگ یک» را روایت میکند. این سلاح که قادر به زنده کردن مردگان و جهش موجودات زنده است، از یک آزمایشگاه مخفی در فیلیپین به بیرون درز کرده و باعث شیوع گسترده زامبیها در میان سربازان و گردشگران میشود. فیلم با صحنههای پرتنش و خشونتبار، بقای گروهی از بازماندگان را در برابر ارتش زامبیها دنبال میکند.
سیگی ب. ویلزیگ، بازمانده اردوگاههای مرگ آشویتس و ماوتهاوزن، با دستانی خالی و تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۴۷ به آمریکا مهاجرت کرد. او با تلاش بیامان، امپراتوری عظیمی در حوزه نفت و بانکداری ساخت و داراییاش به بیش از ۴ میلیارد دلار رسید. ویلزیگ همچنین از فعالان برجسته حفظ یاد هولوکاست و بنیانگذار موزه یادبود هولوکاست آمریکا بود.
فرانسیس جرج گادسن، روحانی روشگرای اهل روستای برایلز در وارویکشایر، از پیشگامان طرح مستمری بازنشستگی برای فقرای باربادوس بود. او که بیشتر عمر خود را در کارائیب گذراند، با مشاهده فقر شدید بازماندگان بردهها و کارگران قراردادی، مبارزهای طولانی برای ایجاد سیستم حمایت اجتماعی آغاز کرد.
کلر مونیس (۱۹۲۲-۱۹۶۷) خواننده، بازیگر و عضو مقاومت فرانسه بود که از هولوکاست جان سالم به در برد. او بهعنوان عضو ارکستر زنان آشویتس از مرگ نجات یافت و پس از جنگ جهانی دوم به تولید فیلم و سریال تلویزیونی پرداخت.
مجموعه مستند-درام زنده ماندن در فاجعه، محصول مشترک بیبیسی و دیسکاوری در سال ۲۰۰۶ است. این مجموعه به بازسازی بلایای قرن بیستم میپردازد و داستان آن را از زبان خود بازماندگان روایت میکند.
ربکا کلیفورد، مورخ کانادایی متولد ۱۹۷۴، بر تاریخ معاصر اروپا، تاریخ شفاهی و مطالعات هولوکاست تمرکز دارد. کتاب او، «بازماندگان»، برنده جایزه ادبی یهودی کانادا شد. او استاد دانشگاه دورام است و آثارش به یادبود هولوکاست و تأثیر آن بر جوامع اروپایی میپردازد.
بارانهای آوریل فیلمی آمریکایی در ژانر درام است که بر اساس واقعه تیراندازی دبیرستان کلمباین ساخته شده است. این فیلم داستان شان، یکی از بازماندگان تیراندازی در دبیرستان جفرسون را روایت میکند که درگیر پیامدهای این حادثه و احساسات پیچیده خود نسبت به دوستش آوریل است.
تیپ ۳۸۴ام پیادهنظام در زمستان ۱۹۴۱/۴۲ بهعنوان بخشی از موج هجدهم تشکیل شد. این تیپ که بههمراه تیپهای ۳۸۳ تا ۳۸۹ با نام «طلای راین» شناخته میشدند، در نبردهای دفاعی خارکوف و عملیات استالینگراد شرکت کرد. پس از محاصره در استالینگراد، بازماندگان تیپ به تیپهای دیگر منتقل شدند و تیپ در اواخر ۱۹۴۳ بازسازی شد. در نهایت، تیپ ۳۸۴ام در پاییز ۱۹۴۴ در نزدیکی شهر کیشینف نابود شد.
امیل شوفانی، متولد ۱۹۴۷ در ناصره، یک الهیدان مسیحی عرب اسرائیلی، فعال صلح و آرشمندریت کلیسای کاتولیک یونانی ملکیت است. او با تأسیس انجمن «حافظه برای صلح» و سازماندهی سفر اعراب و یهودیان به آشویتس، برنده جایزه یونسکو برای آموزش صلح در ۲۰۰۳ شد. شوفانی با تأکید بر ارزشهای دموکراتیک و گفتگو، به آشتی بین جوامع یهودی و عرب میپردازد.
مویوانا، دهکدهای از جامعه مارونها در منطقه ماروویژه سورینام، در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۶ شاهد کشتار فجیعی بود. در این رویداد، ارتش سورینام به رهبری دزی بوترسی، دستکم ۳۵ نفر از ساکنان، عمدتاً زنان و کودکان، را کشت و خانه رونی برونسویک را به آتش کشید. بازماندگان به همراه هزاران نفر دیگر به گویان فرانسه گریختند.
«اسکان مجدد در شرق» عبارتی فریبنده بود که نازیها برای پنهان کردن اخراج و کشتار یهودیان و اقلیتهایی مانند کولیها به کار میبردند. آنها قربانیان را با وعده انتقال به اردوگاههای کار فریب میدادند، در حالی که مقصد نهایی اردوگاههای مرگ بود. قطارهای هولوکاست در شرایطی غیرانسانی، قربانیان را به اردوگاههایی مانند آشویتس و تربلینکا منتقل میکردند، جایی که اکثر آنها به قتل میرسیدند.
استانیسواف دوبوا، روزنامهنگار و فعال سوسیالیست لهستانی، از چهرههای مقاومت در برابر حکومت ساناسیا و سپس اشغال نازی بود که سرانجام در آشویتس-بیرکناو اعدام شد.
ورا گرین، میلیاردر آمریکایی و دختر بازماندگان هولوکاست است که ثروت خود را از شرکت ساختمانی شاپل به ارث برد. او با کمکهای مالی میلیاردی به مرکز پزشکی سدارس-سینای، از چهرههای برجسته نوعدوستی در حوزه بهداشت و درمان به شمار میرود.
یوریل سبری، افسر برجسته نیروی دریایی آمریکا، زندگی پرفراز و نشیب خود را با حضور در آکادمی دریانوردی در دوران جنگ داخلی آغاز کرد. او با دو سفر اکتشافی به قطب شمال، نقشآفرینی در نجات بازماندگان و خدمت به عنوان فرماندار موقت ساموآی آمریکا، نام خود را در تاریخ ثبت کرد.
