عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شلیمبار یک شهرداری در مرکز رومانی، در شهرستان سیبیو در منطقه ترانسیلوانیا است. این منطقه از ۱۳۲۳ میلادی وجود دارد و محل نبرد تاریخی شلیمبار بوده است. این شهرداری شامل چهار روستا با جمعیت متفاوت و یک کلیسای قلعهدار قرون وسطایی با معماری باروک است.
ژاک باکرل، نقاش منظرهپرداز برجسته فلامان در دوره باروک، در حدود سال ۱۵۹۰ در آنتورپ متولد شد. او پس از آموزش در زادگاهش، مدتی را در رم سپری کرد و بیشتر به خاطر آثار منظره بزرگمقیاسش شناخته میشود.
کلیسای قلب مقدس عیسی، دومین کلیسای بزرگ زاگرب، کرواسی، با معماری نئو-باروک، توسط یسوعیان اداره میشود. این بنا در سال ۱۹۰۲ تکمیل و در سال ۱۹۴۱ به مقام بازیلیکا ارتقا یافت، اما در زلزله ۲۰۲۰ آسیب دید.
لا شاپل رویال، ارکستر برجسته موسیقی باروک فرانسه، در سال ۱۹۷۷ توسط فیلیپ هروگ در پاریس بنیان نهاده شد. این گروه با تمرکز بر آثار آهنگسازان بزرگ قرن هفدهم و آثار یوهان سباستین باخ، نقشی کلیدی در احیای موسیقی تاریخی ایفا کرده است.
رابرت دانکن دریس (۱۹۳۹-۲۰۱۵) آهنگساز، نوازنده سازهای زهی و موسیقیشناس انگلیسی بود که به خاطر علایق گستردهاش در موسیقی معاصر، باروک، موسیقی کهن و موسیقی هند شناخته شده است. او سابقه تدریس در دانشگاههای معتبر و اجرای آثار برجسته را در کارنامه خود داشت.
کلیسای سنت ونسان در براغا، بنای باروک قرن شانزدهم در پرتغال است که به سنت ونسان از ساراگوسا تقدیس شده و از 1986 به عنوان اموال دارای اهمیت عمومی شناخته میشود.
ولف ماتیاس فردریش خواننده برجسته آلمانی در بازه صوتی باس-باریتون است که تخصص ویژهای در اجرای آثار موسیقی باروک و موسیقی زودهنگام دارد و با معتبرترین ارکسترهای جهان همکاری کرده است.
یعقوبوز نوزمان (۱۶۹۳-۱۷۴۵)، آهنگساز، نوازنده ارگ و ویولننواز برجسته دوره باروک هلندی بود. او که در هامبورگ به دنیا آمد، در آمستردام به شهرت رسید و تا پایان عمر به عنوان نوازنده ارگ کلیسای ریمونسترانت فعالیت کرد. از آثار بازمانده او میتوان به سوناتهای ویولن و لیـدر اشاره کرد.
کلیسای سن جوزپه در پولنتسا، ایتالیا، با معماری باروک و تاریخچهای غنی، چشماندازی خیرهکننده از هنر و مذهب ارائه میدهد. این کلیسا که در قرن هجدهم بازسازی شده، آثاری از نقاشان برجسته و تزئینات باشکوه را در خود جای داده است.
ویرجینیا تووار مارتین (۱۹۲۹–۲۰۱۳)، مورخ هنر، نویسنده و استاد اسپانیایی بود. او پژوهشگری برجسته در زمینه معماری و شهرسازی مادرید در دوره باروک (حدود ۱۶۰۰–۱۷۵۰) محسوب میشد و در دانشگاههای کمپلوتنسه مادرید و دانشگاه خودمختار مادرید تدریس میکرد.
این مقاله تاریخچه، معماری و کاربری جدید صومعه و کلیسای باروک سنت پدرو دو آلکانتارا را در ساو روکه دو پیکو، آزور پرتغال بررسی میکند؛ از دوران بنا تا بازسازی و تبدیل به اقامتگاه جوانان.
