عبارت مورد نظر خود را بنویسید
سعیده بنت خاطر الفارسی، شاعر عمانی زادهٔ صور، از چهرههای ادبیات معاصر عمان است که با مجموعههای شعری دههٔ ۱۹۸۰ و فعالیتهای دانشگاهی و فرهنگیاش شناخته میشود.
تیم فوتبال دانشگاه تگزاس در آستین در فصل ۱۹۸۷ با عملکردی متوسط به میدان رفت. این تیم با ثبت ۶ برد و ۵ باخت در فصل عادی، توانست در مسابقات بول بلوبنت پیتسبورگ را شکست دهد و فصل را با افتخار به پایان برساند.
الیزابت ورپوورته، استاد برجسته ریزسیالها و سیستمهای آزمایشگاهی روی تراشه در دانشگاه خرونینگن هلند، تحقیقات خود را بر شبیهسازی زیستشناسی موجودات زنده بر روی دستگاههای میکروسکوپی متمرکز کرده است. او در این زمینه پیشگام است.
افتخارات سالروز ملکه برای استرالیا در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۶ از سوی فرماندار کل مایکل جفری اعلام شد. این جوایز بخشی از جشنهای سالروز رسمی ملکه الیزابت دوم و برای تقدیر از خدمات برجسته شهروندان در قلمروهای مشترکالمنافع است.
مروری بر زندگی، آثار و جایگاه الیزابت گیلیگان، نویسنده فانتزی آمریکایی که با داستانهای کوتاه و رمانهای خیالپردازانه خود شناخته شد.
چیپ بنت، مدافع میانی سابق فوتبال آمریکایی، در دانشگاه ابیلین کریستین درخشید، در سال ۱۹۶۹ به تیم لیتل آل-امریکا راه یافت و سپس در دور سوم درفت ۱۹۷۰ انافال انتخاب شد.
کتاب «پنجابیها در بریتیش کلمبیا» اثر کامالا الیزابت نایار، مهاجرت پنجابیها پس از جنگ جهانی دوم به شمال بریتیش کلمبیا، تجربیات زنان پنجابی و دیدگاه اقوام بومی نسبت به مهاجران را بررسی میکند.
«سفال و پروکریس» (Tsefal i Prokris)، اپرایی سهپردهای اثر فرانچسکو آراجا، اولین اپرای کاملی است که در سال ۱۷۵۵ به زبان روسی نوشته شد. این اثر با لیبرتوی الکساندر سوماروکوو بر اساس داستانهای «دگردیسیها» اثر اووید، نخستین بار در سن پترزبورگ با حضور خوانندگان روس به روی صحنه رفت و با استقبال چشمگیر امپراتریس الیزابت پتروونا و موفقیت فراوان، نقطه عطفی در تاریخ اپرای روسیه محسوب میشود.
الیزابت گراهام نامی است که میتواند به دو چهره برجسته اشاره کند: الیزابت جنینگز گراهام، پیشگام مبارزه با تبعیض نژادی در ترابری عمومی در قرن نوزدهم، و الیزابت گراهام، پژوهشگر و استاد برجسته باستانشناسی مزوآمریکا.
سر جرج گرهام هاو (حدود ۱۶۲۷ - ۱۶۷۶)، سیاستمدار انگلیسی و نماینده مجلس عوام از سال ۱۶۶۰ تا زمان مرگش بود. او در سال ۱۶۶۰ به مقام بارونت رسید و با الیزابت گریمستون ازدواج کرد که حاصل آن پسری به نام جیمز بود که جانشین او شد.
الیزابت کر، بازیگر، تهیهکننده و کارگردان تئاتر آمریکایی، دیر اما پیوسته به رویای کودکیاش رسید؛ از نقد فرهنگی تا برادوی و تلویزیون.
ایان بنت، دروازهبان سابق و مربی دروازهبانهای انگلیسی است که از ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۴ روی چمنها درخشید. او بیشترین شهرت خود را با حضور در بیرمنگام سیتی کسب کرد و اکنون هدایت دروازهبانهای هادرزفیلد تاون را بر عهده دارد.
بنت رولاند سیمونسن، زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۵۸ در یوتبری، ورزشکار مرد بازنشستهٔ پیادهروی سرعت سوئد است. او از المپیک ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴، سه دوره پیاپی برای کشورش به میدان رفت.
در سال ۱۳۴۱، ایرلند شاهد تغییرات سیاسی و اداری مهمی بود: بازپسگیری امتیازها، محدودیت تصدی مناصب برای غیرانگلیسیها، جابهجایی پارلمان از دوبلین به کیلکنی و ازدواج لایونل آنتورپ با الیزابت د بورگ.
لئو بنت، کریکتباز درجه یک که پس از جنگ جهانی دوم سه فصل برای نورثهمپتونشر توپ زد. او که در سال ۱۹۱۴ در لندن متولد شد، در دوران جنگ نیز در مسابقات مهمی شرکت داشت و پس از آن به عنوان کاپیتان در کریکت باشگاهی و تیمهای افتخاری فعالیت کرد. بنت در سال ۱۹۷۱ درگذشت.
ام سلیم بنت ملحان، یکی از نخستین زنان مسلمان در یثرب (مدینه)، نقش مهمی در تاریخ اسلام داشت. او پس از ازدواج با ابوطلحه انصاری، او را به اسلام هدایت کرد و مادر انس بن مالک، صحابی برجسته پیامبر (ص) بود.
سوفیا گیلنهلم (۱۵۵۶/۵۹ - ۱۵۸۳)، اشرافزاده سوئدی و دختر نامشروع یوهان سوم، پادشاه سوئد بود. او دوران کودکی را در قلعه تورکو گذراند و پس از ازدواج پدرش، تحت سرپرستی او قرار گرفت. سوفیا در سال ۱۵۷۶ به عنوان ندیمه شاهزاده الیزابت منصوب شد و سپس با پونتوس د لا گاردی، اشرافزاده فرانسوی، نامزد کرد. او در سال ۱۵۸۳ هنگام زایمان درگذشت و سه فرزند از خود به یادگار گذاشت.
در دو نفره مختلط ویمبلدون ۱۹۲۵، ژان بوروترا و سوزان لنجلن با شکست اوبرتو دی مورپورگو و الیزابت رایان در فینال، عنوان قهرمانی را از آن خود کردند.
مارگارت الیزابت سانگستر، شاعر و نویسنده آمریکایی قرن نوزدهم، با شعرهای خانوادهمحور و مذهبی، داستانهای کودکانه و سالها سردبیری در نشریات معتبر، از چهرههای اثرگذار ادبیات خانوادهمحور و مطبوعات زنان شد.
پگی بنت هوم، نمایشنامهنویس و نویسنده کودک بریتانیایی با ریشههای ترینیداد و توباگو، در دهه ۱۹۸۰ با اجرای نمایش «دختری که آرزو کرد» و اقامت ادبی در مرکز هنر باترسی لندن شناخته شد.
