عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فورتوگ روستایی در منطقه دžیراخ جمهوری اینگوشتیای روسیه است که از قرن نهم میلادی سکونت داشته و به عنوان زادگاه چاخ اخریف (بزرگترین پژوهشگر اینگوش) و گاپور اخریف (انقلابی معروف) شناخته میشود. این روستا در دره دžیراخ و در مجاورت کوههای بلندی مانند دیکدوک و مزیت قرار دارد و موزهای در خانه گاپور اخریف نیز در آن وجود دارد.
خجوری روستایی در منطقهی یامونانگار ایالت هاریانای هند است. این روستا که به خاطر توسعهیافتگیاش شهرت دارد، در جادهی خجوری واقع شده و عمدتاً محل سکونت راجپوتهاست.
ویشوتسا یک سکونتگاه کوچک و آرام در شهرداری تسیرکلیه نا گورنسکم از منطقه کارنیولای علیا در اسلوونی است. این روستا در منابع قدیمیتر با نام اوشویتسا نیز شناخته میشد.
یارتشیه بردو منطقهای کوهستانی و پراکنده در درههای سلکا سورا و پولیانه سورای اسلوونی است. نام این سکونتگاه که در متون تاریخی به سال ۱۵۰۰ میلادی بازمیگردد، به معنای «تپه گوسفند» است و کلیسای سنتی آن با ناقوسخانهای قدمتدار، از جاذبههای آن به شمار میرود.
بویوکبی روستایی در استان آدیامان ترکیه است که توسط کردهای قبیله بزیکان سکونت دارند. این روستا که با توابع خود ۱۶۷ نفر جمعیت در سال ۲۰۲۱ داشته، بخشی از منطقه کائهتا محسوب میشود.
میکروکولونا کریپسیکاسیس شبپرهای کوچک از خانواده الکیستیده است که نخستینبار در سال ۱۸۹۷ توصیف شد. این گونه در استرالیا، از جمله نیو ساوت ولز و تاسمانی، گزارش شده و بالهایی با الگوهای ظریف دارد.
لوئیز موژه، زنی فرانسوی در سده هفدهم، از نخستین چهرههای مهاجر در مونترال و همسر پیر گادوآ بود. زندگی او پیوندی میان خانوادههای نخستین فرانسه نو و تاریخ کشاورزی و سکونت در مونترال میسازد.
لیوادی، روستایی متروکه در ناحیه پافوس قبرس است؛ جایی که از سکونتهای گذشته یاد میکند و برای علاقهمندان به تاریخ محلی و سفرهای اکتشافی جذاب است.
مجتمع مسکونی لس سزون در منطقه سای وان هو هنگکنگ، با ۴ برج و چشمانداز دریایی خیرهکننده، یکی از محبوبترین گزینههای سکونت برای متخصصان و خانوادههای خارجی است. این مجتمع با دسترسی بینظیر به مترو، مراکز تجاری و مدارس معتبر، زندگی شهری راحتی را ارائه میدهد.
تپههای حوضه آچافالایا، محوطهای باستانی در لوئیزیانا، شاهد سکونت فرهنگهای کولز کریک و پلاکمین و سپس چیتیماشا بوده و امروز با فرسایش و آسیبهای انسانی روبهروست.
نشانهای تشکیلاتی در سطح لشکر، نخستین بار در جنگ جهانی اول به عنوان اقدامی امنیتی برای پنهان کردن نام واقعی یگانها در ارتش بریتانیا معرفی شدند. این نشانها که بعدها روی یونیفورمها نیز متداول شدند، در جنگ جهانی دوم کاربرد گستردهتری یافتند و از الگوهای هندسی، تاریخی و نمادین الهام گرفتند.
تزومپانتهپک، شهری تاریخی در ایالت تلاکسکالا مکزیک، با قدمتی که به هزاران سال پیش بازمیگردد، بر دامنههای آتشفشان لا مالینچه واقع شده است. این منطقه شاهد اولین سکونتها در تلاکسکالا و یکی از نبردهای کلیدی در فتح اسپانیا بوده است. امروزه، تزومپانتهپک ترکیبی از مزارع، فرهنگ غنی و بناهای مذهبی تاریخی است.
ناحیه صدگی ریپون در شبهجزیره ایر استرالیای جنوبی قرار دارد. این منطقه پیشتر سکونتگاه بومیان ویرانگو و نائوو بود و نخستین بار در سده هفدهم توسط دریانوردان اروپایی کشف شد.
وادی حمه ۲۷ محوطهای باستانی در اردن است که به دوره ناتوفیان (حدود ۱۴۵۰۰ تا ۱۴۰۰۰ سال پیش) تعلق دارد. این منطقه، سرآغازی بر شکلگیری نخستین روستاهای سکونتگاهی به شمار میرود.
رودخانه گاردنر در شهرستان لاکاوانای پنسیلوانیا، شاخابهای از رود ساسکوهنا است. این رودخانه با پوشش گیاهی غنی و زیستگاه ماهیان سردآبی، تاریخچهای طولانی از سکونت و ساخت آسیاب دارد و امروزه نیز به عنوان منبع اصلی سیلابهای منطقه شناخته میشود.
ویلیام تیموتی سندرز، انسانشناس برجسته آمریکایی، عمر خود را صرف کشف رازهای تمدنهای مزوآمریکا کرد. او با تمرکز بر بومشناسی فرهنگی و الگوهای سکونت، پیوند عمیق انسان و محیط زیست را در شکلگیری جوامع باستانی تبیین کرد و آثار ماندگاری چون «انجیل سبز» را بر جای گذاشت.
ناحیه اولخونسکی یکی از سیوسه ناحیه اداری استان ایرکوتسک در روسیه است. مساحت این ناحیه نامشخص است و روستای یلانتسی مرکز اداری آن به شمار میرود. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۲، جمعیت این ناحیه ۸۹۵۵ نفر بوده که نزدیک به نیمی از آن در مرکز آن سکونت دارند.
آندره کونیات، شهروند فرانسوی که در سال ۱۹۶۱ به گویان فرانسه سفر کرد، پس از نجات یافتن از غرقشدن توسط بومیان، در میان قبیله وایانا ماندگار شد. او با ازدواج با یکی از زنان بومی، سکونتگاه آنتکوم پاتا را بنیان گذاشت و تا پایان عمر رئیس این قبیله آمازونی بود.
بالاردونگها، مردمی بومی از قوم نوونگار، در منطقه وسیعی از جنوب غربی استرالیای غربی سکونت دارند. سرزمین آنها شامل رود آون و مناطقی مانند تاممین، تودیای و تپه وونگان است. اقتصاد آنها بر پایه استخراج و تراش سنگ برای ابزار و سلاح استوار بود.
محله تپه در منطقه دیکله، استان دیاربکر ترکیه قرار دارد. این محله توسط کردها سکونت دارد و طبق آمار ۲۰۲۲، جمعیت آن ۳۰۳ نفر بوده است.
