عبارت مورد نظر خود را بنویسید
فورِن، شهری در ناحیه کامیکاوا (تِشیو) در استان هوکایدو ژاپن بود. این شهر با جمعیتی حدود ۵۲۳۴ نفر و تراکم ۲۳.۷۳ نفر در کیلومتر مربع، در سال ۲۰۰۶ با شهر نایورو ادغام شد. اقتصاد اصلی فورِن بر پایه کشت برنج بود.
منطقه مرکزی الازیغ (مرکَز)، با مساحت ۲۲۴۳ کیلومتر مربع، پرجمعیتترین بخش استان الازیغ در ترکیه است. این منطقه با ۴۴۳,۳۶۳ نفر جمعیت (۲۰۲۱)، شامل ۵ شهرداری و ۱۳۴ روستا میشود. مرکز آن شهر الازیغ است.
آقباش یکی از محلههای شهر هوناز در استان دنیزلی ترکیه است. جمعیت این محله در سال ۲۰۲۲، ۶۷۶ نفر گزارش شده است.
وزارت کار، اشتغال و همبستگی اجتماعی کبک، نهادی دولتی در استان کبک کانادا است که با هدف ارتقای اشتغال و حمایت مالی از افراد کمدرآمد فعالیت میکند. این وزارتخانه تحت نظارت وزیر اشتغال و همبستگی اجتماعی اداره میشود و در سالهای اخیر ساختار آن دستخوش تغییرات بوده است.
معادن نقره ایوامی گینزان، واقع در شهر اودا در استان شیمانه ژاپن، بزرگترین معدن نقره در تاریخ این کشور بود. این معدن از سال ۱۵۲۶ تا ۱۹۲۳ فعال بود و در سال ۲۰۰۷ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. نقره استخراجشده از این معدن نقش مهمی در تجارت شرق آسیا داشت و به عنوان «نقره سوما» شناخته میشد.
مکفیورد روستایی در شهرداری گانف، استان دالارنا در سوئد است. این روستا در سال ۲۰۱۰ جمعیتی برابر با ۱٬۹۳۷ نفر و در سال ۲۰۱۳ جمعیتی برابر با ۱٬۹۱۹ نفر داشته است.
سیلنریو، روستایی در شهرداری سرفونتین واقع در استان نامور بلژیک است. شواهد اولیه سکونت انسان در این منطقه به عصر آهن بازمیگردد. در قرون وسطی، این منطقه تحت سلطه والکور بود و از سال ۱۵۴۳ دارای آسیابی شد. سیلنریو از ۱۸۵۲ تا ۱۹۷۰ به شبکه راهآهن متصل بود و ایستگاه قطار داشت. این روستا در هر دو جنگ جهانی صحنه نبرد بود.
گمتپه روستایی کوچک در بخش پالو استان إلازیگ ترکیه است که در سرشماری سال ۲۰۲۱ میلادی، ۸۱ نفر جمعیت داشته است.
زمینلرزه ۲۰۰۹ شیزوئوکا با بزرگی ۶.۴ ریشتر در ۱۱ اوت، استان شیزوئوکا در جنوب جزیره هونشو ژاپن را لرزاند. این زلزله یک کشته، ۱۳۴ مجروح و ۶۰۰۰ ساختمان آسیبدیده بر جای گذاشت. همچنین به بخشی از بزرگراه تومی نیز آسیب وارد شد.
زاگرژانی، روستایی در شهرستان بوسکو، استان سوئنتوکژیسکیه لهستان است. این روستا در ژوئیه ۲۰۱۲ به دلیل ازدواج یک زن محلی با مردی استرالیایی به شهرت جهانی رسید. این رویداد، موجی از هیجان و حضور مهمانان بینالمللی را به همراه داشت. در سال ۲۰۱۶، ازدواج دیگری میان یک موسیقیدان استرالیایی و یک دختر محلی، بار دیگر این روستا را در کانون توجه قرار داد.
شهرداری فونگلینگ، واقع در ناحیه تاپلجونگ استان شماره ۱ نپال، در سال ۲۰۱۴ با ادغام کمیتههای توسعه روستایی فونگلینگ و دوکهو تشکیل شد. این منطقه با جمعیتی حدود ۲۶ هزار نفر، محل زندگی اقوام لیمبو، چتری و تامانگ است و جاذبههایی مانند معبد پاتیهبارا دوی را در خود جای داده است.
بوندووو روستایی در شهرستان استروونکا، استان ماسوویان لهستان است که از نظر اداری به گمینا بارانوو وابسته است. این آبادی در شمال غربی بارانوو و استروونکا و شمال ورشو قرار دارد.
آکاندا، دهمین شهر بزرگ گابن، در استان استواری واقع شده و در سال ۲۰۱۳ جمعیتی بالغ بر ۳۴،۵۴۸ نفر داشته است. این شهر همچنین مرکز استان استواری به شمار میرود.
فو نین بخشی روستایی در استان فو تو، ویتنام است که مرکز آن فونگ چاو نام دارد. این بخش در سال ۲۰۰۳ حدود ۱۱۴ هزار نفر جمعیت و ۱۶۷ کیلومتر مربع مساحت داشته و از ۱۸ کمون تشکیل شده است.
چپدر، روستایی کوچک در دهستان درهصیدی از بخش مرکزی شهرستان بروجرد در استان لرستان است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این روستا ۷۲ نفر جمعیت داشته که در ۱۵ خانوار زندگی میکنند.
پولدنو روستایی کوچک در شمالمرکز لهستان است که در استان کویافسکو-پومورسکی و شهرستان شفیچه قرار دارد. این منطقه در سال ۲۰۰۷ شاهد برخورد قطار با کامیونی حامل کاغذ بود.
هنزنی بالا، روستایی در دهستان حویق، بخش حویق، شهرستان طالش، استان گیلان است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این روستا ۱۷ نفر جمعیت داشته که در ۶ خانوار زندگی میکنند.
تالکوفشچیزنا روستایی کوچک در شمال شرقی لهستان، در استان پودلاسکی و شهرستان سوکوئکا است که به مرز بلاروس نزدیک بوده و از نظر اداری به گمینا شودژاووو تعلق دارد.
باغمتی یک شهرداری در ناحیه سارلاهی، واقع در استان شماره ۲ نپال است. این شهرداری در سال ۲۰۱۶ تشکیل شد و شامل ۱۲ بخش از روستاهای توسعهیافته قبلی است. مساحت آن ۱۰۱٫۱۸ کیلومتر مربع و جمعیت کل آن ۴۲٬۳۴۱ نفر است.
پرچم عقب اوراد یکی از بخشهای منطقه خودمختار مغولستان داخلی در چین است. این منطقه در غرب مغولستان داخلی، شمال غربی شهر بایاننور قرار دارد و با استان اومنوگوی جمهوری مغولستان مرز مشترک دارد. مساحت کل این منطقه و جمعیت آن در سال ۲۰۲۰ برابر با ۵۳,۹۴۶ نفر بوده است. مرکز اداری این پرچم به شهر بایان بولاگ منتقل شده است.
