عبارت مورد نظر خود را بنویسید
رئالیسم معتدل، دیدگاهی در فلسفه وجودشناسی است که با نظریه جوهری ارسطو پیوند دارد. این نظریه، وجود مفاهیم کلی را نه در جهانی مجزا (مانند افلاطون) و نه صرفاً در ذهن، بلکه به صورت جزئیشده و تکثیرشده در مصادیقشان میپذیرد. این رویکرد، حد وسطی بین رئالیسم افلاطونی و نامگرایی محسوب میشود.
لودوویکو دلله کلمبه (حدود ۱۵۶۵ - پس از ۱۶۲۳) فیلسوف ایتالیایی پیرو آرای ارسطو بود که بهخاطر مناظراتش با گالیله در فیزیک و ستارهشناسی شهرت یافت. او به دفاع از نظریههای ارسطویی در برابر یافتههای جدید گالیله پرداخت و در مناظراتی دربارهٔ ماهیت ستارههای نوظهور، حرکت زمین، سطح ماه و شناور شدن اجسام شرکت کرد.
این مقاله به معرفی مفسران آثار ارسطو میپردازد که در دورهی قرون وسطی به زبان لاتین نوشتهاند. نامهای این مفسران به شکل لاتین ارائه شده و شامل فیلسوفان و دانشمندانی مانند آلبرتوس ماگنوس، توماس آکوئیناس و راجر بیکن است.
سال ۳۴۴ پیش از میلاد شاهد تحولات سیاسی بزرگی در یونان و سیسیل، تغییر قدرت در ساتراپی کاریا و آغاز دوران جدیدی از پژوهشهای علمی ارسطو در حوزه زیستشناسی دریایی بود.
مربع مخالفت در منطق صوری، نمایی است که روابط بین چهار گزاره مقولهای اساسی را نشان میدهد. ریشههای آن به ارسطو و تمایز بین دو نوع مخالفت: تناقض و تضاد برمیگردد. این مربع توسط آپولونیوس و بوئتیوس قرنها پس از ارسطو ترسیم شد.
فلسفه عملی شاخهای از فلسفه است که بر کاربرد مفاهیم فلسفی در زندگی روزمره تمرکز دارد. این شاخه از دستهبندی ارسطو به فلسفه نظری و عملی نشأت گرفته و شامل حوزههایی مانند اخلاق، زیباییشناسی و فلسفه سیاسی میشود.
پرترپتیکوس، اثری فلسفی از ارسطو در قرن چهارم پیش از میلاد، با هدف ترغیب به فلسفهورزی نوشته شده است. این اثر، که امروزه تنها در قطعات و گزارشهای باستانی باقی مانده، احتمالاً به شکل گفتگوی سقراطی نگاشته شده و تأثیر عمیقی بر آثار بعدی مانند Hortensius سیسرو گذاشته است.
