عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جین اوانس، هنرمند آتشبازی برجسته آمریکایی، که از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۸ مسئولیت طراحی و اجرای نمایشهای آتشبازی کنسرتهای هاليوود بول را بر عهده داشت، در سن ۷۰ سالگی درگذشت. او همچنین در جشن صدمین سالگرد مجسمه آزادی و جلوههای ویژه نمایشهای لاس وگاس نقش داشت.
نمایشنامهٔ «دختری با گوشوارهٔ مروارید» اقتباسی صحنهای از رمان تریسی شوالیه است که در سال ۲۰۰۸ در کمبریج روی صحنه رفت؛ اجرای لندن آن در تئاتر رویال هیمارکت آغاز شد، اما پس از نقدهای ضعیف و شرایط بد مالی زودتر بسته شد.
«جایی در جاده» (Somewhere Down the Road)، ترانهای ماندگار از سینتیا وایل و تام اسنو، با اجرای خاطرهانگیز بری منیلو در سال ۱۹۸۱، نه تنها در صدر جدولهای موسیقی قرار گرفت، بلکه با حضور در آثار سینمایی و تلویزیونی، جایگاه ویژهای در قلب طرفداران یافت. این قطعه، روایتی از عشق و امید است که همچنان طنینانداز است.
«چنین چیزهایی هم هست» ترانهای محبوب از سال ۱۹۴۲ است که با اجرای تامی دورسی، فرانک سیناترا و گروه دِ پاید پایپرز به صدر جدول پرفروشترین آثار آمریکا رسید و نسخههای ماندگار زیادی از آن ضبط شد.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
در قسمت چهارم از فصل ششم مسابقات درگ ریس آل استارز، شرکتکنندگان با الهام از شوهای نیمهوقت سوپربال، در نقش خوانندگان مشهور ظاهر شده و به آهنگهای روپل لبسینک میکنند. در نهایت، رأی گروه و یک رقابت لبسینک نفسگیر سرنوشت حذف شده هفته را رقم میزند.
درک واترز، بازیگر و کمدین آمریکایی، بیشتر با ساخت و اجرای مجموعه تلویزیونی تاریخ مستی شناخته میشود؛ اثری که نام او را به فهرست نامزدهای امی برد.
الن سی. کوویتو، آهنگساز آرژانتینی متولد ۱۹۷۴، با مجموعههای «بداههپردازیِ آهنگشده» و «آهنگسازیِ بداهه» شناخته میشود. آثار او مرز میان آهنگسازی و اجرای زنده را بازتعریف میکند.
پگی بنت هوم، نمایشنامهنویس و نویسنده کودک بریتانیایی با ریشههای ترینیداد و توباگو، در دهه ۱۹۸۰ با اجرای نمایش «دختری که آرزو کرد» و اقامت ادبی در مرکز هنر باترسی لندن شناخته شد.
پل پنزون، کلانتر ماریکوپا، از مأمور پلیس فینیکس تا یکی از چهرههای اجرای قانون در آریزونا رسید؛ از پیروزی بر جو آرپایو تا اصلاحات زندان و پروندههای حقوقی.
قطعنامه ۵۵ شورای امنیت، مصوب ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۸، در پی گزارش کمیته حسن نیت مبنی بر بنبست در مذاکرات سیاسی و تجاری اندونزی، خواستار پایبندی کامل طرفین به توافقنامه رنویل و اجرای اصول سیاسی آن شد.
اجرای زنده در گاتهام هال، نخستین کنسرت ایل دیوو در نیویورک و اولین دیویدی تصویری گروه است؛ اثری زنده از دسامبر ۲۰۰۴ که قدرت آواز چهارصدایی و سبک تلفیقی ایل دیوو را به نمایش میگذارد.
آلبوم «نوارهای اتاق نشیمن، جلد ۲» اجرای صمیمی لنی بریو و برد تری را در فضایی خانگی ثبت میکند؛ اثری برای دوستداران گیتار جاز و شنیدن بداههپردازیهای ناب.
اویسترهد سوپرگروه راک آمریکایی است که لز کلیپول، تری آناستازیو و استوارت کوپلند را کنار هم آورد. از اجرای کوتاه در جشنواره جَز نیواورلئان تا آلبوم The Grand Pecking Order و بازگشتهای پراکنده، داستان این گروه پر از اتفاقهای غیرمنتظره است.
میریگا فیلمی تامیلی در ژانر اکشن و دلهرهآور است که با محوریت قاتلی زنجیرهای و نقشی پررنگ از ببر، تلاش میکند فضایی هیجانانگیز خلق کند؛ اما نقدها به اجرای ضعیف و جلوههای ویژه ناموفق اشاره داشتند.
یاکوب آندرسن خواننده دانمارکی است که با برنده شدن در مسابقه استعدادیابی «ستاره یک شب» در سال ۲۰۰۴ به شهرت رسید. او در سال ۲۰۰۷ با اجرای ترانه «به عشق گوش کن» در مسابقات ملی یوروویژن دانمارک به مقام پنجم رسید.
مارگریت سیلوا، خواننده متزوسوپرانوی بلژیکی، با اجرای بیش از ۳۰۰ بار اپرای کارمن به شهرت رسید. او پیشگام ضبط موسیقی برای ادیسون رکوردز بود و در اپرا، اپرت و تئاتر موزیکال درخشید.
موسیقی متن فیلم گاسفورد پارک (۲۰۰۱) اثر پاتریک دویل، با تلفیق هنرمندانه آهنگهای ایور نوولو و موسیقی اصلی، فضایی اصیل و احساسی خلق میکند. این اثر با اجرای آنسامبلهای کوچک و تمرکز بر شخصیت مری، تحسین منتقدان را برانگیخت.
هانه ماری اسکرام، رقصنده برجسته نروژی بود که از سال ۱۹۵۹ تا درگذشتش در سال ۲۰۱۷، نقش پررنگی در باله ملی نروژ داشت. او با اجرای نقشهای کلاسیکی چون ژولیت و قوی دریاچه، و همچنین مدیریت مدرس باله، میراثی ماندگار در هنر رقص بر جای گذاشت.
نیلس بِک، خواننده نروژی، با اجرای سرود «شب مقدس» در سریال اسکام به شهرت جهانی رسید و در کارنامهاش اجراهای تئاتر، هنرهای نمایشی و آلبومهای متعدد دیده میشود.
