عبارت مورد نظر خود را بنویسید
در انفرادی کرواسی اوپن اوماگ ۱۹۹۴، توماس موستر غایب بود و آلبرتو براساتگی با شکست کارول کوچرا در فینال قهرمان شد.
خانه مسیح (Hogar de Cristo) مؤسسه خیریهای در شیلی است که در سال ۱۹۴۴ توسط کشیش یسوعی سن آلبرتو هورتادو تأسیس شد. این مؤسسه با هدف پناهدهی به بیخانمانها آغاز به کار کرد و امروزه به بیش از ۲۵۰۰۰ نفر در ماه در زمینههای مختلف از جمله مراقبت از سالمندان، معتادان و بیماران صعبالعلاج خدمات ارائه میدهد.
آلبرتو دومینگو، مهندس اسپانیایی و دکترای مهندسی عمران از دانشگاه پلیتکنیک والنسیا، به همراه همکارش کارلوس لازارو، سازههای متعددی را طراحی و اجرا کرده است. از مهمترین آثار او میتوان به پارک اقیانوسشناسی والنسیا اشاره کرد.
آگوستینو میتواند به یک نام ایتالیایی، فیلمی از مائورو بولونینی، رمانی کوتاه از آلبرتو موراویا یا یک ترن هوایی ایتالیایی اشاره داشته باشد.
در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹، انتخابات مقدماتی ریاستجمهوری در اروگوئه برگزار شد تا نامزد ریاستجمهوری هر حزب سیاسی انتخاب شود. احزاب اصلی شامل جبهه گسترده، حزب ملی و حزب کلرادو بودند. در این انتخابات، دانیل مارتینز از جبهه گسترده، لوئیس آلبرتو لاکال پو از حزب ملی و ارنستو تالوِی از حزب کلرادو به عنوان نامزدهای نهایی انتخاب شدند.
رمان «بیتفاوتها» نوشته آلبرتو موراویا، نخستین بار در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. این اثر روانشناسانه، داستان زندگی زنی بیوه از طبقه متوسط و دو فرزندش را در بازه زمانی دو روز روایت میکند. رمان با وجود رد شدن اولیه توسط ناشران، با حمایت مالی پدر موراویا چاپ شد و به سرعت مورد توجه قرار گرفت.
فیلم کمدی ورزشی ایتالیایی «رئیس باشگاه فوتبال بورگوروسو» (۱۹۷۰) به کارگردانی لوییجی فیلیپو دآمیکو، داستان بنیتو فورناچاری را روایت میکند که پس از به ارث بردن باشگاه فوتبال کوچک شهر، با چالشهای مدیریت و احساسات هواداران روبرو میشود. این فیلم با بازی آلبرتو سوردی، نگاه طنزآمیزی به کلیشههای جامعه ایتالیا در دهه ۱۹۷۰ دارد.
کارلوس آلبرتو رامون ریوس، متولد ۱۴ آوریل ۱۹۷۱، یک بوکسور حرفهای آرژانتینی است که در دستههای فوق سبک و پر وزن فعالیت داشته است. او تاکنون ۵۳ پیروزی (۳۴ ناکاوت) و ۱۱ شکست در کارنامه خود ثبت کرده است. ریوس در چندین مسابقه برای کسب عنوان قهرمانی جهان شرکت کرده، از جمله در برابر لوئیسیتو اسپینوزا و فلوید میودر جونیور.
کارلوس آلبرتو گاریدو اوپازو، بازیکن سابق فوتبال اهل شیلی، در ۶ ژانویه ۱۹۷۷ در تالکا متولد شد. او به عنوان مدافع میانی بازی میکرد و بیش از ۲۰۰ بازی در لیگ برتر شیلی انجام داد. گاریدو در تیمهایی مانند رنجرز، یونیورسیداد شیلی و آداکس ایتالیانو بازی کرده است.
قلعه کامپیانو، واقع در استان پارما در شمال ایتالیا، بر فراز تپهای مشرف به رودخانه تارو قرار دارد. این قلعه تاریخی که قدمت آن به قرون وسطی بازمیگردد، شاهد حکومت خانوادههای قدرتمندی مانند مالاسپینا، لاندی و بوربون بوده است. امروزه این قلعه میزبان موزه بینالمللی فراماسونری است.
آئروکلوب فرانسه، تأسیس ۱۸۹۸، با هدف ترویج حملونقل هوایی توسط شخصیتهای برجستهای مانند ژول ورن و آلبرتو سانتوس-دومون بنیان نهاده شد. این باشگاه نقش کلیدی در تدوین مقررات اولیه هوانوردی، برگزاری رقابتهای تاریخی و اعطای گواهینامههای پرواز ایفا کرد. از ۱۹۰۹ با نام رسمی آئروکلوب فرانسه فعالیت میکند و امروزه بر ارتقای هوانوردی و صدور گواهینامهها تمرکز دارد.
آلبرتو کونتادور ولاسکو (زاده ۶ دسامبر ۱۹۸۲) دوچرخهسوار حرفهای سابق اسپانیایی است که یکی از موفقترین رکابزنان عصر خود به شمار میرود. او دو بار تور دو فرانس (۲۰۰۷، ۲۰۰۹)، دو بار جیاو جیاو (۲۰۰۸، ۲۰۱۵) و سه بار ووئلتا اسپانیای (۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴) را فتح کرده است.
لوییه (Lhuillier) نامخانوادگی است که ریشه در زبان فرانسوی دارد. افراد سرشناسی با این نامخانوادگی در زمینههای مختلف مانند باستانشناسی، کارآفرینی، مد و سیاست فعالیت داشتهاند. از جمله این افراد میتوان به آلبرتو روز لوییه، باستانشناس مکزیکی، و مونیک لوییه، طراح مد فیلیپینی اشاره کرد.
آلبِرتوی پنجم دِ اِسته (۱۳۴۷–۱۳۹۳ میلادی) از ۱۳۸۸ تا زمان درگذشتش، فرمانروای فرارا و مودنا بود. او که پسر اوبییتسو سوم بود، پس از مرگ برادرش نیکولو، به حکومت انحصاری رسید. آلبِرتو بنیانگذار دانشگاه فرارا در ۱۳۹۱ است و دو بار ازدواج کرد: نخست با جووانا دِ رابرت و سپس با معشوقهاش ایزوتا آلبارِسانی.
آلبِرتو نوسه، پیانیست ایتالیایی متولد ۱۹۷۹، با تحصیل در کنسرواتوار ورونا و آکادمی ایمولا، جوایز معتبری مانند جایزه بزرگ پالوما اوشِآ و رتبههای برتر در مسابقات شوپن و بوزونی را کسب کرده است. او در سالنهای معتبر جهانی از جمله کارنگی هال و ویگمور هال اجرا داشته و با ارکسترهای مطرح اروپایی همکاری کرده است.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
فیلم «تمرین نهایی» محصول سال ۱۹۵۵ آرژانتین است که با بازی درخشان آلبرتو کلوساس در نقش اصلی و کارگردانی ماریو سی. لوگونس ساخته شده است. این فیلم سیاه و سفید، در ژانر درام و به زبان اسپانیایی تولید شده و جزو آثار شاخص سینمای آرژانتین در دهه ۱۹۵۰ به شمار میرود.
فیلم تحقیر، ساخته ژان-لوک گدار در سال ۱۹۶۳، درام موج نوی فرانسوی است که بر اساس رمان ایتالیایی «تحقیر» اثر آلبرتو موراویا ساخته شده است. این فیلم با بازی بریژیت باردو، میشل پیکولی و جک پالانس، داستان زوجی را روایت میکند که درگیر تنشهای عاطفی و حرفهای میشوند.
رونالد گامارا هررا، وکیل و سیاستمدار پرویی، بهعنوان متخصص حقوق بشر شناخته میشود. او در پروندههای مهمی مانند محاکمه آلبرتو فوجیموری و استرداد او از شیلی به پرو نقش داشته است. گامارا همچنین دبیر اجرایی هماهنگکننده ملی حقوق بشر پرو بوده و بهعنوان استاد دانشگاه و ستوننویس روزنامه لا رپوبلیکا فعالیت میکند.
لوییس آلبرتو مونگه آلوارز (۱۹۲۵-۲۰۱۶) از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ بهعنوان رئیسجمهور کاستاریکا خدمت کرد. او همچنین نخستین سفیر این کشور در اسرائیل (۱۹۶۳-۱۹۶۶) بود. مونگه در دوره ریاستجمهوری خود با چالشهایی مانند بحران اقتصادی، بدهی خارجی و تنشهای منطقهای مواجه شد و سیاستهای ریاضتی و همکاری با غرب را در پیش گرفت.
