11 مقاله
انجیسی ۴۵۶۱ یک کهکشان مارپیچی میلهای در صورت فلکی گیسو برنیکه است که توسط ویلیام هرشل در ۱۳ آوریل ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان با ساختار مارپیچی و میله مرکزی خود، یکی از نمونههای جالب توجه در جهان هستی به شمار میرود.
انجیسی ۷۳۲۰سی یکی از کهکشانهای مجموعه استفان است که در صورت فلکی اسب بالدار (پگاسوس) قرار دارد. این کهکشان به دلیل موقعیتش در این مجموعه مشهور، توجه منجمان را به خود جلب کرده است.
انجیسی ۶۶۷۰ زوجی از کهکشانهای در حال تعامل در صورت فلکی اژدها است که حدود ۴۰۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. این کهکشانها که به شکل دلفینی جهنده دیده میشوند، توسط لوئیس ای. سوئیفت در سال ۱۸۸۶ کشف شدند. انجیسی ۶۶۷۰ از دو کهکشان دیسکشکل در حال برخورد تشکیل شده که به نامهای انجیسی ۶۶۷۰ای و انجیسی ۶۶۷۰بی شناخته میشوند. این کهکشانها پیش از این یک بار با هم برخورد کردهاند و اکنون در آستانه برخورد دوم هستند.
انجیسی ۳۸۵۷ یک کهکشان عدسیشکل است که در فاصلهی حدود ۲۹۵ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی شیر قرار دارد. این کهکشان توسط ستارهشناس فرانسوی ادوار استفان در ۲۳ مارس ۱۸۸۴ کشف شد و عضوی از خوشهی کهکشانی شیر است.
انجیسی ۵۶۱۹، همچنین شناختهشده به نام انجیسی ۵۶۱۹A، یک کهکشان مارپیچی میانی در صورت فلکی دوشیزه است. این کهکشان در ۱۰ آوریل ۱۸۲۸ توسط ستارهشناس بریتانیایی جان هرشل کشف شد و در فاصلهای حدود ۳۹۰ میلیون سال نوری از خورشید قرار دارد.
انجیسی ۵۹۲۹ یک کهکشان سیفرت در صورت فلکی گاوران است که در حال تعامل با کهکشان همسایهاش، انجیسی ۵۹۳۰، قرار دارد. این جفت کهکشان در حال تأثیرگذاری بر ساختار و تکامل یکدیگر هستند.
انجیسی ۴۳۹۳ یک کهکشان مارپیچی است که در فاصلهی حدود ۴۶ میلیون سال نوری از زمین، در صورت فلکی گیسو برنیکه قرار دارد. این کهکشان توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۵ کشف شد و عضو گروه انجیسی ۴۲۷۴ است. ویژگیهای بارز آن شامل بازوهای مارپیچی نامتقارن و منطقهی اچآیآی به نام آیسی ۳۳۲۹ است.
اَبل ۲۷۴۴ وای۱ کهکشانی بسیار دور، کوچک و فعال در صورت فلکی سنگتراش است؛ با وجود اندازهای بسیار کمتر از راه شیری، ستارهزایی چشمگیری دارد و با کمک تلسکوپهای هابل و اسپیتزر کشف شد.
NGC 7319 کهکشانی مارپیچی و میلهای در پنجتایی استفان است؛ برهمکنشهای گرانشی بازوها، گاز و غبار آن را دگرگون کرده و زایش ستاره و پدیدههای فعال هستهای را برجسته کردهاند.
کهکشان عدسیشکل NGC 7074، واقع در صورت فلکی اسب بزرگ، با فاصله تقریبی ۱۴۰ میلیون سال نوری از زمین، در ۱۶ اکتبر ۱۸۶۳ توسط آلبرت مارث کشف شد. این کهکشان به صورت لبهای دیده میشود.
کهکشان NGC 278 یک کهکشان مارپیچی منزوی در صورت فلکی ذاتالکرسی است که با وجود ابعاد کوچک، به دلیل ساختار فشرده، بازوهای پرزدار و فعالیتهای شدید ستارهزایی در مرکز خود شناخته میشود.
