8 مقاله
رائوُل سینیه، هنرمند دیجیتال، فیلمساز و موسیقیدان الکترونیک فرانسوی ساکن پاریس است. او با نامهای هنری مختلف آثار متنوعی در زمینه موسیقی و هنر دیجیتال منتشر کرده است.
تیو، طراح و مانگاکای کرهای، متولد سئول و فارغالتحصیل دانشگاه کره است. او از سال ۲۰۰۵ به عنوان طراح آزاد فعالیت خود را آغاز کرد و با اثر «آنیونگ!» به عنوان مانگاکا معرفی شد. در سال ۲۰۱۰، فعالیت اصلی خود را به ژاپن منتقل کرد و هماکنون در استان سایتاما زندگی میکند.
«برقص، وُلدو، برقصد» یک ویدئوی موسیقی ماشینیما است که در سال ۲۰۰۲ توسط کریس براندت ساخته شد. این ویدئو با استفاده از بازی مبارزهای سولکالیبر، دو شخصیت وُلدو را در حال رقص هماهنگ با آهنگ «هات این هر» از نلی نشان میدهد. این اثر که حاصل بیش از یک هفته تمرین و آمادهسازی بود، به عنوان یکی از نخستین نمونههای ویدئوهای موسیقی ماشینیما شناخته میشود و الهامبخش ساخت آثار مشابهی توسط طرفداران شده است.
جورج پونکین خوت، هنرمند، استاد دانشگاه و طراح تعامل استرالیایی است که در حوزههای هنر الکترونیک، طراحی و سلامت فعالیت میکند. او در دانشکده هنر و طراحی دانشگاه نیوساوت ولز استرالیا مشغول به کار است.
لنا رین، آهنگساز و توسعهدهنده بازیهای ویدئویی آمریکایی-کانادایی، بهخاطر ساخت موسیقی بازیهایی مانند سلست، ماینکرفت و گیلد وارز ۲ شناخته میشود. او که در سیاتل متولد شد، از کودکی با موسیقی آشنا شد و بعدها در کالج کورنیش در رشته آهنگسازی تحصیل کرد. رین همچنین آلبومهای شخصی و موسیقی برای بازیهای مستقل منتشر کرده است.
هنر پساانسانگرا به آثاری میگوید که برای خلق کامل یا بخشی از آنها به فناوری دیجیتال نیاز دارند؛ از ایده انسانی تا تولید ماشینی.
جاناتان لوئیس، هنرمند بریتانیایی متولد ۱۹۷۰، با خلق آثار هنری مبتنی بر عکس، مفاهیم حافظه بصری و ارتباطات مدرن را از دریچه پیکسل و زیباییشناسی صفحه نمایش بررسی میکند. آثار او در موزههای معتبر جهان نگهداری میشوند.
پیورداین، یک توزیع زنده لینوکس مبتنی بر اوبونتو و دبیان بود که برای پردازش و پخش زنده صدا و تصویر طراحی شده بود. این سیستم بر نرمافزارهایی مانند Pure Data، SuperCollider و ابزارهای پردازش ویدئو تمرکز داشت و از آن برای تولید رسانه و هنر دیجیتال استفاده میشد.
