39 مقاله — صفحه 1 از 4
درگ هیلز، مجموعهی تلویزیونی کانادایی است که در سال ۲۰۱۸ از شبکهی OutTV پخش شد. این برنامه با میزبانی تریسی ارین اسمیت و دیل ادواردز (معروف به ویکی لیکس)، به آموزش هنر درگ به شرکتکنندگان میپردازد. شرکتکنندگان تحت指導 اسمیت و مربیان میهمان هفتگی، مهارتهای لازم برای اجرای درگ را فرا میگیرند و در نهایت در یک نمایش گروهی در تئاتر بادیز این بد تایمز تورنتو به اجرای اولین برنامهشان میپردازند.
فولک ایمپلژن، گروه موسیقی آمریکایی تأسیسشده در دههی ۹۰ میلادی توسط لو بارلو و جان دیویس، ابتدا بهعنوان پروژهی جانبی برای کشف سبکهای جدید آغاز به کار کرد. این گروه با ترانهی «Natural One» از آلبوم موسیقی فیلم *Kids* به شهرت جهانی رسید و در جدولهای موسیقی آمریکا و بریتانیا رتبههای بالایی کسب کرد.
سرگرمیهای میز، هنری کلاسیک با ریشه در قرن هجدهم، ترکیبی از داستانگویی، تقلیدصداها، موسیقی و کمدی بود. این اجراهای تکنفره که توسط هنرمندان برجستهای مانند جرج الکساندر استیونز، چارلز دبدین و چارلز متیوز ارائه میشد، مخاطبان را با تنوع بینظیر خود مجذوب میکرد.
گروه تئاتر معاصر «منطقه بدون بند» در مینهسوتا، با بنیانگذاری جنیفر ایلزه و پل هرویگ، به خلق آثار ترکیبی از تئاتر، رقص، موسیقی و هنر بصری میپردازد. این گروه با اجراهای پرتحرک و طراحیهای صحنهای منحصربهفرد، جوایز متعددی از جمله آیوی و سیتی پیج دریافت کرده است.
عبارت «تیز و باوقار باش!» به دو آلبوم موسیقی اشاره دارد: آلبوم جو جکسون و آلبوم راکست. این عبارت به عنوان عنوان اصلی آلبومها و همچنین ترانههای شاخص آنها شناخته میشود.
هنری کورویتس، معروف به جنکا، رپر، تهیهکننده موسیقی و بازیگر استونیایی است که در سال ۱۹۷۴ در تالین متولد شد. او با گروههایی مانند Toe Tag و A-Rühm به شهرت رسید و آلبومهای موفقی مانند Legendaarne و Leegion را منتشر کرد. جنکا همچنین بنیانگذار شرکت ضبط Legendaarne Records است.
دیوید موتا سوارس، متولد ۱۳ مارس ۱۹۹۷، یک رقصنده باله کلاسیک برزیلی است. او به عنوان سولیست پیشرو در باله بولشوی فعالیت داشت و از مه ۲۰۲۲ به عنوان رقصنده اصلی در باله دولتی برلین مشغول است. دیوید تحصیلات خود را در آکادمی باله بولشوی گذراند و در آثار متعددی از جمله «دختر بدشانس» و «دریاچه قو» درخشید.
مجلههای اوساکا، دومین آلبوم گروه ساجاما کات، در سال ۲۰۰۵ با همکاری یونیورسال میوزیک اندونزی منتشر شد. این آلبوم شامل تکآهنگهای «فالن جاپانیز» و «آلیبی» است و با استقبال منتقدان اندونزیایی، بهویژه روزنامه جاکارتا پست، مواجه شد.
لارنس دیل (زادهٔ ۱۹۵۷) تنور، کارگردان هنری و رهبر ارکستر انگلیسی است. او در مدرسهٔ موسیقی و تئاتر گیلدهال لندن و موزارتئوم سالزبورگ تحصیل کرده و در نقشهای پیشرو اپراهایی مانند پرنسس آیدا و لا چنرنتولای روسینی درخشیده است. دیل در سال ۱۹۹۱ با نقش تامینو در سالزبورگ شهرت جهانی یافت و در اپراهای معتبر جهان از جمله وین، برلین و پاریس به اجرا پرداخته است.
گراور دیل، متولد ۱۹۳۵، یک هنرمند چندوجهی آمریکایی است که در زمینههای بازیگری، رقص، طراحی رقص، کارگردانی تئاتر و نشر فعالیت داشته است. او با نقشآفرینی در آثار مشهور تئاتر و سینما مانند «داستان غرب» و «نیمه ششپنس» به شهرت رسید و جوایز معتبری از جمله تونی و امی را کسب کرد.
نقد تئاتر، شاخهای از نقد هنری است که به بررسی اجراهای زنده مانند نمایشها و اپرا میپردازد. این حوزه با نقد درام تفاوت دارد، زیرا نقد درام به ادبیات تعلق دارد، در حالی که نقد تئاتر به اجرای صحنهای میپردازد. نقد تئاتر به تحلیل عمیق اجرای نمایش از جنبههای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی میپردازد، در حالی که نقد نمایش (ریویو) بیشتر به واکنش فوری و کلی به اجرا میپردازد.
لی لوئیس، کارگردان تئاتر استرالیایی، با تحصیلات در دانشگاه کلمبیا و انستیتوی ملی هنرهای نمایشی استرالیا، carriera درخشانی در کارگردانی تئاتر دارد. او به عنوان مدیر هنری در شرکتهای تئاتر معتبر سیدنی و کوئینزلند فعالیت کرده و جوایزی مانند جایزه هلپمن را دریافت نموده است.
