20 مقاله — صفحه 2 از 2
فیلم «تمرین نهایی» محصول سال ۱۹۵۵ آرژانتین است که با بازی درخشان آلبرتو کلوساس در نقش اصلی و کارگردانی ماریو سی. لوگونس ساخته شده است. این فیلم سیاه و سفید، در ژانر درام و به زبان اسپانیایی تولید شده و جزو آثار شاخص سینمای آرژانتین در دهه ۱۹۵۰ به شمار میرود.
بمب خنده (به سوئدی: Skrattbomben) فیلمی کمدی سوئدی محصول ۱۹۵۴ به کارگردانی بورژه لارسون است. این فیلم با بازی گاس دالستروم، هولگر هوگلوند و کارل-آرنه هولمستن، در استودیوهای سنتروماتلیرنا در استکهلم فیلمبرداری شده است. داستان فیلم درباره دو محقق است که بمبی خندهآور اختراع میکنند، اما پیش از نمایش آن به رؤسایشان، بمب دزدیده میشود و آنها تلاش میکنند آن را بازگردانند.
فیلم «مبارزهٔ ترتیایها» محصول ۱۹۵۲ آلمان غربی، به کارگردانی اریک اوده، داستانی خانوادگی را روایت میکند که بر اساس رمانی به همین نام از ویلهلم اشپایر در سال ۱۹۲۸ ساخته شده است. این فیلم که در استودیوهای واندزبک هامبورگ و لوکیشنهای شهری فیلمبرداری شده، داستان درگیری باندهای نوجوانان در شهری کوچک در ساحل دریای بالتیک را به تصویر میکشد.
فیلم کوتاه کمدی «ورونیک و شاگرد تنبلش» اثر اریک رومر، داستان دیدار ورونیک با پسری سرکش به نام ژان-کریستف را روایت میکند که برای تدریس خصوصی استخدام شده است. این فیلم به چالشهای آموزشی و پرسشهایی درباره کارایی روشهای تدریس در مدارس و نحوه برخورد با کودکان بیانگیزه یا ناتوان در یادگیری میپردازد.
لبهی ابدیت فیلمی جنایی آمریکایی محصول ۱۳۳۸ (۱۹۵۹) به کارگردانی دان سیجل است. این فیلم با بازی کرنل وایلد، ویکتوریا شاو و میکی شاناسی، در گرند کنیون فیلمبرداری شده و داستان مردی را روایت میکند که درگیر توطئهای مرگبار بر سر سرقت طلا میشود.
«این زندگی من است» فیلمی آرژانتینی محصول سال ۱۹۵۲ به کارگردانی رومن وینولی بارتو است. این فیلم با بازی هنرمندان مشهوری چون میگل د مولینا، دیانا ماگی و ماروخا مونتس، داستانی درام و موزیکال را در دهه ۵۰ میلادی روایت میکند.
«هیلدا کرین» (۱۹۵۶) فیلمی درام از فاکس قرن بیستم است که داستان زنی را روایت میکند که پس از دو طلاق و شهرتی نه چندان خوشنام، به زادگاهش بازمیگردد. او بین خواستههای جامعه، عشقهای گذشته و آیندهای نامعلوم در نوسان است. فیلم به بررسی چالشهای استقلال زنانه و فشارهای اجتماعی در دهه پنجاه میلادی میپردازد.
«دشمن» فیلم ملودرام ایتالیایی سال 1952 است که به کارگردانی جیوگیو بیانچی ساخته شد و با بازی الیزا چگانی، فرانک لاتیمور و ویرا سیلنتی به چشم میآید. فیلم در استودیو Cinecittà رم فیلمبرداری شد و طراحی صحنه را ماریو کیاری بر عهده داشت.
