17 مقاله — صفحه 1 از 2
فمینیسم انفرادی (Individualist Feminism) جنبشی است که بر خودمختاری فردی، آزادی از تبعیض دولتی علیه زنان و برابری جنسیتی تأکید دارد. این جنبش زنان را به پذیرش مسئولیت کامل زندگی خود تشویق میکند و با دخالت دولت در انتخابهای شخصی مخالف است. فمینیستهای انفرادی به دنبال حذف امتیازات جنسیتی از سیستمهای حقوقی و تضمین برابری حقوق افراد هستند.
ان. اچ. دینی (۱۹۳۶-۲۰۱۸)، نویسنده و فمینیست اندونزیایی، با نام اصلی نورهایی سریهاردینی سیتي نوکاتین کافین، از کودکی به نوشتن علاقهمند شد. او با انتشار مجموعه داستان «دو دنیا» در سال ۱۹۵۶ به شهرت رسید. دینی که سالها در کشورهای مختلف زندگی کرد، آثار متعددی به زبانهای اندونزیایی و انگلیسی خلق کرد و در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه ادبی S.E.A. Write شد.
آیدا ژوردائو، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر پرتغالی-کانادایی، از بنیانگذاران گروه تئاتر فمینیست «شرکت سایرنها» است. او در آثاری مانند «این برای توست، آنا» و «تصویر نمایش مردم کارگر» نقش کلیدی داشته و با آثار دوزبانهاش، پل ارتباطی میان فرهنگهای پرتغال و کانادا ایجاد کرده است.
کیتی هسل، تاریخدان هنر، نویسنده و مجری بریتانیایی ساکن لندن، بهعنوان فعال برجسته در معرفی زنان هنرمند شناخته میشود. او با مدیریت حساب اینستاگرام «زنان هنرمند بزرگ» و ساخت پادکستی به همین نام، به بررسی آثار و زندگی زنان هنرمند میپردازد. کتاب او با عنوان «داستان هنر بدون مردان» برنده جایزه کتاب سال ۲۰۲۲ واتاستونز شد.
فیلم مستند «وضع موجود؟ کار ناتمام فمینیسم در کانادا» به کارگردانی کارن چو، وضعیت فمینیسم در کانادا را بررسی میکند. این فیلم با ترکیب آرشیوها و داستانهای معاصر، پیشرفتها و چالشهای باقیمانده در زمینههایی مانند مراقبتهای کودک، خشونت علیه زنان و دسترسی به سقط جنین را تحلیل میکند.
حواء، با الهام از نام عربی حوا (حوا)، نخستین مجله زنان در مصر است که از سال ۱۹۵۴ در قاهره منتشر میشود. این مجله هفتگی، توسط امینه السعید، روزنامهنگار و فمینیست مصری بنیانگذاری شد و با تمرکز بر موضوعاتی مانند سلامت، زیبایی، خانواده و مد، از منظر فمینیستی به مخاطبان زن و مرد ارائه میشود.
ترزا برنان (۱۹۵۲-۲۰۰۳)، فیلسوف فمینیست و نظریهپرداز روانکاوی استرالیایی، بیشتر بهخاطر کتاب پس از مرگش، «انتقال احساس» (۲۰۰۴) شناخته میشود. او استاد ممتاز علوم انسانی در دانشگاه فلوریدا آتلانتیک بود و برنامه دکترای «روشنفکران عمومی» را بنیان گذاشت. آثار او تلفیقی از نظریههای روانکاوی، مارکسیسم و اکوفمینیسم است.
مری بث ادلسون (۱۹۳۳-۲۰۲۱)، هنرمند آمریکایی و پیشگام جنبش هنر فمینیستی، در آثار خود به چالش هنجارهای مردسالارانه پرداخت. او در رشتههای متنوعی از جمله چاپ، نقاشی، عکاسی و اجرا فعالیت داشت و آثارش در موزههای معتبر جهان به نمایش درآمده است.
لورا الیزابت سجوبرگ، دانشمند فمینیست آمریکایی در حوزه روابط بینالملل و امنیت بینالمللی است. او متخصص تفسیرهای جنسیتی از نظریه جنگ عادلانه، مطالعات امنیتی فمینیستی و خشونت زنان در سیاست جهانی است. سجوبرگ نویسنده و ویراستار چندین کتاب و مقاله تأثیرگذار در این زمینهها است.
ریتا ام. گراس (۱۹۴۳-۲۰۱۵) دانشمند آمریکایی در حوزه مطالعات ادیان و نویسنده بود. او به عنوان استاد مطالعات تطبیقی ادیان در دانشگاه ویسکانسین-او کلیر فعالیت میکرد. گراس پیشگام مطالعات زنان در دین بود و به بودیسم تبتی گروید. آثار او بر فمینیسم مذهبی و گفتگوی بین ادیان تمرکز دارد.
ارندیز آتاسوی (زاده ۱۹۴۷) نویسنده فمینیست و استاد سابق داروسازی ترکیهای است. او با رمانها، داستانهای کوتاه و مقالاتش شناخته میشود. آتاسوی در آنکارا متولد شد و در دانشگاه آنکارا تحصیل کرد. پس از بازنشستگی زودهنگام، به نویسندگی آزاد روی آورد. آثار او به بررسی تغییرات اجتماعی ترکیه از منظر فمینیستی میپردازند و جوایز معتبری را کسب کردهاند.
ییت رکس، متولد ۱۹۴۲، هنرمندی چندوجهی دانمارکی است که در زمینههای نقاشی، نویسندگی و کارگردانی سینما فعالیت دارد. آثار او از نقاشیهای کلاسیک تا فیلمهای تجربی و کتابهای فمینیستی را دربرمیگیرد. رکس با تمرکز بر حقوق زنان، نمایشگاهها و اقدامات پیشگامانهای را سازماندهی کرده است.
