5 مقاله
ادویتا ودانته، قدیمیترین سنت موجود در ودانته و یکی از شش فلسفه ارتدوکس هندو است. ریشههای آن به آغاز عصر مشترک بازمیگردد، اما در قرن ششم و هفتم میلادی با آثار گوداپادا، ماندانا میشرا و شانکارا شکل گرفت. شانکارا به عنوان برجستهترین مفسّر ادویتا ودانته شناخته میشود، هرچند شهرت تاریخی و تأثیر فرهنگی او قرنها بعد، به ویژه در دوران حمله مسلمانان، رشد کرد.
تیان (天) یکی از کهنترین اصطلاحات چینی برای آسمان و مفهومی کلیدی در اساطیر، فلسفه و دین چین است. این مفهوم از دوران دودمان شانگ بهعنوان نمادی از قدرت برتر الهی و در دوران ژو بهعنوان همتای خدای 최고 (شانگدی) مطرح بوده است.
سیدانتا، واژهای سانسکریت، به معنای دیدگاه پذیرفتهشده در مکاتب فلسفی هند است. این مفهوم در فلسفه هندو، بودایی و جین کاربرد دارد و به متون بنیادین و نظریههای تثبیتشده اشاره میکند. در ستارهشناسی هند نیز سیدانتا به مجموعهای از متون پیشرفته اطلاق میشود که جایگزین سنتهای کهنتر شدند.
فلسفه تائویسم، سنت باستانی چینی است که بر زندگی در هماهنگی با «دائو» (مسیر کیهانی) تأکید دارد. این مکتب با مفاهیمی چون عمل بیتلاشی (وووِی)، اصالت طبیعی و پرورش درونی، مسیری متفاوت از کنفوسیوس ارائه میدهد و در طول تاریخ با ادغام آموزههای گوناگون، شکلهای متنوعی یافته است.
آموزش کوه شرقی به تعالیم بودای چهارم، دایی داکسین، و شاگرد و جانشین او، بودای پنجم، دامان هنگرن، و شاگردان و نسلهای بعدیشان در بودیسم چان اشاره دارد. این آموزشها در معبد کوه شرقی در «قلمرو دوقلو» در هوانگمی (استان هوبی کنونی) شکل گرفت.
