2 مقاله
تادائو اوکازاکی، هنرمند ژاپنی متولد ۱۹۴۳ در توکیو، با ریشه در مکتب زن بودایی، زندگی و آثارش را در شمال شرقی ژاپن و نیویورک دنبال کرد. او با تلفیق سنتهای ژاپنی و تکنیکهای مدرن، مفهوم «ما» (فضای خالی معنادار) را در نقاشی و شعر هایکو توسعه داد. آثار او در گالریهای معتبر جهانی از جمله نیویورک و توکیو به نمایش درآمده است.
کوموسو راهبان زِن ژاپنی بودند که در دوره ادو با کلاههای حصیری و نواختن نی شاکوهачі شناخته میشدند. آنها با تمرین «سوZen» (مدیتیشن از طریق نواختن نی) به دنبال روشنی و شفا بودند. با وجود محدودیتهای سفر در آن دوران، کوموسو از معافیت ویژهای برخوردار بودند که احتمالاً به دلیل نقش اطلاعاتی آنها برای حکومت بود.
