2 مقاله
فضای وینر کلاسیک در ریاضیات، مجموعهای از توابع پیوسته روی یک دامنه معین (معمولاً زیربازهای از اعداد حقیقی) است که مقادیرشان در یک فضای متریک (معمولاً فضای اقلیدسی nبعدی) قرار میگیرند. این مفهوم در مطالعه فرایندهای تصادفی با مسیرهای پیوسته کاربرد دارد و به نام نوربرت وینر، ریاضیدان آمریکایی، نامگذاری شده است.
قضیه ایتو-نیسيو، اثباتشده توسط ریاضیدانان ژاپنی در ۱۹۶۸، همگرایی مجموع متغیرهای تصادفی مستقل و متقارن در فضاهای باناخ را بررسی میکند. این قضیه معادلهای مختلفی برای همگرایی تقریباً حتمی، همگرایی به احتمال و تنگش یکنواخت ارائه میدهد و به تعمیم حرکت براونی میانجامد.
