9 مقاله
واسپ-۱ب یک سیاره فراخورشیدی است که در صورت فلکی آندرومدا و در فاصله ۱۳۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد. این سیاره گازی با جرم و شعاعی مشابه مشتری است، اما به دلیل نزدیکی زیاد به ستاره میزبان خود، جزو دسته سیارات داغ مشتریمانند طبقهبندی میشود.
HD 200964 ستارهای با قدر ۷ در صورت فلکی اسب کوچولو است که حدود ۲۳۷ سال نوری از زمین فاصله دارد. این ستاره از نوع زیرغول K با جرمی ۴۴٪ بیشتر از خورشید است. دو سیاره فراخورشیدی غولپیکر در اطراف آن کشف شدهاند که در نزدیکی هم قرار دارند و در رزونانس مداری ۴:۳ حرکت میکنند.
HD 65216 ب سیارهای فراخورشیدی است که در فاصله حدود ۱۱۵ سال نوری از زمین، در صورت فلکی کرنا قرار دارد. این سیاره در سال ۲۰۰۳ توسط تیم جستجوی سیارات فراخورشیدی ژنو کشف شد و با استفاده از روش سرعت شعاعی شناسایی گردید. جرم این سیاره حداقل ۳۰ درصد بیشتر از مشتری است و در مداری بیضیشکل به دور ستاره HD 65216 میچرخد.
HD 4313 یک ستاره زیرغول نوع K در صورت فلکی ماهی است که میزبان یک سیاره فراخورشیدی است. این ستاره با سرعت 14.67 کیلومتر بر ثانیه از منظومه شمسی دور میشود. با جرمی حدود دو برابر خورشید و شعاعی 5.14 برابر آن، HD 4313 در حال خنک شدن و گسترش برای تبدیل شدن به یک غول قرمز است.
۴۲ اژدها (۴۲ دراکونیس)، با نام رسمی فافنیر، یک ستاره غولپیکر نوع کا با قدر ظاهری ۵ است که در فاصله ۳۱۵ سال نوری در صورت فلکی اژدها قرار دارد. این ستاره میزبان سیاره فراخورشیدی اوربیتار است که در سال ۲۰۰۹ کشف شد. فافنیر جرمی مشابه خورشید دارد، اما شعاعی ۲۲ برابر بزرگتر و قدمتی ۹.۴۹ میلیارد ساله. این ستاره قطب شمال سیاره ناهید نیز محسوب میشود.
واسپ-۱۵ب (Asye) سیارهای فراخورشیدی است که در سال ۲۰۰۸ توسط پروژه سوپر واسپ کشف شد. این سیاره با چگالی بسیار پایین (یک چهارم آب) و شعاعی ۵۰٪ بزرگتر از مشتری، توجه دانشمندان را به خود جلب کرده است. واسپ-۱۵ب هر ۳٫۷۵ روز یکبار به دور ستارهاش میچرخد و یکی از کمچگالترین سیارات شناختهشده است.
سیاره اچدی ۷۳۵۲۶ سی، یک سیاره فراخورشیدی است که در فاصله حدود ۱۵۶ میلیون کیلومتری (۱٫۰۵ واحد نجومی) از ستاره میزبان خود قرار دارد. با توجه به جرم آن، احتمالاً یک سیاره گازی غولپیکر است. این سیاره به دلیل فاصلهاش از ستارهای درخشانتر از خورشید، تابش دریافت میکند که ۸۴٪ تابش سیاره زهره است.
GJ 3293 ستارهای کمنور و سردتر از خورشید در صورت فلکی جوی است که چهار سیاره فراخورشیدی دارد. دو سیاره این سامانه، GJ 3293b و GJ 3293d، در منطقه زیستپذیر قرار دارند.
سیارات کلاس M در دنیای پیشتازان فضا، سیاراتی قابل سکونت برای انسانها و موجودات مشابه هستند. این سیارات دارای اتمسفر مناسب، ستاره پایدار، خاک حاصلخیز، گرانش قابل تحمل و آب و هوای مطلوبند. زمین، ولکان و رومولوس از این دستهاند. این مفهوم به فیلمبرداری آسان کمک کرده، اما منتقدان آن را «شکست تخیل» نامیدهاند.
