314 مقاله — صفحه 7 از 27
بوریس اسکِت (۱۳۱۵-۱۴۰۲) زیستشناس و غارشناس اسلوونیایی بود که به دلیل تحقیقاتش در زمینه جانوران غارزی و زیستشناسی زیرزمینی شهرت داشت. او بیش از صد گونه جدید را توصیف کرد و به عنوان استاد دانشگاه لیوبلیانا و رئیس انجمن غارنوردی اسلوونی فعالیت داشت.
مانوئل بارانژه، زیستشناس برجسته و مدیر بخش شیلات و آبزیان سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) است. او استاد افتخاری دانشگاه اگزتر و دارای سوابق مدیریتی در آزمایشگاه دریایی پلیموث و شورای بینالمللی اکتشاف دریاها بوده است. بارانژه با مدیریت پروژههای بینالمللی مانند GLOBEC، نقش کلیدی در مطالعه تغییرات اقلیمی و اکوسیستمهای دریایی ایفا کرده است.
ماندوکا لیچنئا، پروانهای از خانواده اسفینگیدائه، نخستین بار در سال ۱۸۵۵ توسط هرمان بورمستر توصیف شد. این گونه در جنوب شرقی برزیل یافت میشود و دارای بالهایی با طول تقریبی ۹۴ میلیمتر است.
ایزوپولیا (Isopolia) یک سرده از پروانههای شبپراز خانواده شپشکبالان (Noctuidae) است. این آرایه زیستی در دستهبندی حشرات جایگاه ویژهای دارد و اطلاعات آن در پایگاه داده موزه تاریخ طبیعی ثبت شده است.
اسپینوسودوس سردهای از سوسکهای شاخکدراز از زیرخانواده لامیان است که شامل دو گونه شناختهشده میباشد. این سرده توسط بروینگ و همکارانش در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۷۰ توصیف شده است.
آنتیا، معروف به سوسکهای زمینی دندانشمشیری، جنسی از خانواده سوسکهای زمینی (Carabidae) است. این سوسکها قادر به پاشیدن اسید فرمیک هستند که میتواند باعث نابینایی مهاجمان شود. آنتیاها با جثه بزرگ، زرهپوش و سرعت بالا، شکارچیانی روزفعال یا شبزی در زیستگاههای نیمهخشک هستند.
تترامر ساختاری است که از ترکیب چهار واحد مشابه یا متفاوت تشکیل میشود. این مفهوم در شیمی و زیستشناسی کاربرد دارد. برای مثال، در شیمی آلی، کوبوفنول A از ترکیب چهار مولکول رزوراترول تشکیل میشود. در زیستشناسی، هموگلوبین نمونهای از تترامر ناهمگون است که از چهار زیرواحد مشابه تشکیل شده است.
لئوکوکاریس لویالتیانسیس گونهای حلزون خشکیزی و تنفسکننده هوا از خانواده بوتریامبریونتیدائه بود که بهطور انحصاری در کالدونیای جدید زندگی میکرد. این گونه امروزه منقرض شده و جزو بیمهرگان منقرضشده پس از سال ۱۵۰۰ میلادی طبقهبندی میشود.
استوماتوفورینائه زیرخانوادهای از انگلها در شاخه آپیکومپلکسا است که شامل ده سرده مختلف میباشد. این زیرخانواده در سال ۱۹۳۰ توسط بهاتیا معرفی شد و شامل سردههایی مانند استوماتوفورا و زیلانوسیتیس است.
ژانوس جاپتوس استیناستروپ (۱۸۱۳-۱۸۹۷) زیستشناس و جانورشناس برجسته دانمارکی بود که به دلیل کشف اصول ژنتیکی و مطالعاتش در زمینه تغییرات آبوهوایی شهرت یافت. او به عنوان استاد دانشگاه کپنهاگ، نقش مهمی در توسعه علوم طبیعی ایفا کرد و با دانشمندانی مانند چارلز داروین همکاری داشت.
قورباغه دماغتیز کپیولا (Copiula oxyrhina) گونهای از قورباغههای خانواده میکروهیلیدae است که به طور انحصاری در پاپوآ گینه نو یافت میشود. این قورباغه در زیستگاههای متنوعی از جمله جنگلهای مرطوب گرمسیری و نیمهگرمسیری، علفزارهای فصلی و حتی مناطق شهری زندگی میکند.
تابرناموناتا فیماتا گیاهی از خانواده آپوسیناسه است که در شمال ماداگاسکار یافت میشود. این گیاه با ویژگیهای منحصربهفرد خود، توجه گیاهشناسان را به خود جلب کرده است.