7 مقاله
یواساس تنچ (SS/AGSS-417)، نخستین زیردریایی کلاس خود، تنها کشتی نیروی دریایی آمریکا بود که به نام ماهی تنچ نامگذاری شد. این زیردریایی در آوریل ۱۹۴۴ در یارد دریایی پورتسموث ساخته شد و در اکتبر همان سال به فرماندهی ویلیام ب. سیگلاف به خدمت درآمد. تنچ در سه گشت جنگی در اقیانوس آرام شرکت کرد و در عملیاتهایی مانند نجات خلبانان سرنگونشده، حمله به کشتیهای دشمن و شناسایی شرکت داشت.
زیردریاییهای کلاس کانی یا آمیراگلیو کانی، زیردریاییهای ایتالیایی بودند که در جنگ جهانی دوم ساخته شدند. این زیردریاییها برای عملیاتهای اقیانوسی طراحی شده بودند و توانایی انجام گشتزنیهای طولانیمدت را داشتند. آنها با تورپدوهای کوچکتر و توپهای ۴۷ میلیمتری مجهز شده بودند.
SRV-300 یک خودروی نجات زیردریایی عمیق است که توسط شرکت DRASS برای نیروی دریایی ایتالیا ساخته شده است. این خودرو قادر به غوص تا عمق مشخصی است و میتواند ۱۲ مسافر به همراه خدمه را حمل کند. SRV-300 جایگزین خودروی نجات Breda MSM-1S USEL شد و از سال ۲۰۰۴ به سیستم سونار چندپرتو Simrad EM-1002 مجهز شده است.
یواساس تیرو (SS-416)، یک زیردریایی نیروی دریایی آمریکا بود که به نام ماهی خاردار نامگذاری شد. این کشتی که ساخت آن در ۱۹۴۴ آغاز شد، به دلیل پایان جنگ جهانی دوم ناتمام ماند، اما در ۱۹۴۷ به عنوان زیردریایی «گاپی II» تکمیل و در ۱۹۴۸ به خدمت گرفته شد. تیرو در جنگ کره و ویتنام شرکت کرد و پس از چندین نوسازی، در ۱۹۷۵ بازنشسته شد و در ۱۹۷۹ به عنوان هدف تمرینی غرق شد.
ORP Orzeł، زیردریایی کلاس ویسکی نیروی دریایی لهستان، در شوروی ساخته شد و در سالهای جنگ سرد مأموریتهای شناسایی و تمرینی پنهانی در دریای بارنتز، دریای شمال و اقیانوس اطلس شمالی انجام داد.
زیردریایی USS S-15 (SS-120) یکی از زیردریاییهای کلاس S بود که در طول جنگ جهانی اول ساخته شد. این زیردریایی در دوران پیش از جنگ، سفرهای طولانی به اقیانوس آرام و آسیا داشت و در دوران جنگ جهانی دوم نیز در مناطق مختلفی از جمله دریای کارائیب و کانال پاناما خدمت کرد.
ORP Sęp یک زیردریایی کلاس کوبن است که ابتدا در نیروی دریایی نروژ با نام HNoMS Skolpen از سال ۱۹۶۶ خدمت کرد و در سال ۲۰۰۱ خارج از خدمت و در ۲۰۰۲ به لهستان انتقال یافت و اکنون در نیروی دریایی لهستان فعالیت میکند.
