13 مقاله — صفحه 1 از 2
والووارا یکی از گروههای بومی استرالیا در ایالت کوئینزلند بودند. زبان آنها، وارلوارا، جزو زبانهای نگارنا طبقهبندی میشود. قلمرو آنها در امتداد رودخانه جورجیینا از راکسبرو داونز تا کاراندوتا و اوراندانجی گسترده بود. ساختار اجتماعی آنها شامل چند گروه کوچکتر مانند دیدجادیدجا، کاپولا و پانگارا میشد.
زبان لامن (یا لامنوی و وارمالی) یکی از زبانهای اقیانوسی است که در جزیره اِپی در کشور وانواتو تکلم میشود. این زبان در مجموعههای آزاد آرتور کاپل (AC1 و AC2) که توسط پارادیس保持 شده، مورد بررسی قرار گرفته است.
زبانهای چوکوتکو-کامچاتکی خانوادهای زبانی در شمال شرقی سیبری هستند که توسط شکارچی-گردآورندهها و گلهداران گوزن شمالی صحبت میشدند. این زبانها در معرض خطر انقراض قرار دارند. شاخه کامچاتکی تقریباً منقرض شده و تنها ۴ یا ۵ گویشور سالخورده دارد. شاخه چوکوتکی حدود ۷۰۰۰ گویشور دارد. این زبانها تحت فشار زبان روسی قرار گرفتهاند و بیشتر گویشوران دو زبانه هستند.
زبان سولتکویی زاپوتکی، یکی از گویشهای منقرضشده خانواده زاپوتکی در غرب اوآخاکا مکزیک است. این زبان به دلیل تفاوتهای قابل توجه با سایر گویشهای زاپوتکی، به عنوان یکی از متفاوتترین آنها شناخته میشود. منابع مکتوب آن بسیار محدود است و بیشتر اطلاعات از طریق پرسشنامهای در سال ۱۸۸۶ ثبت شده است.
زبانهای شمال شرقی پاما-نیوگان، یا پاما-ماریک، خانوادهای فرضی از زبانهای بومی استرالیا هستند که شامل شاخههای همسایهای از خانواده پاما-نیوگان میشوند. این شاخهها عبارتند از: پامان، دییربالیک، ییدینیک، یالانجیک و ماریک. با وجود اینکه زبانهای بوردهکین پایین از نظر جغرافیایی ممکن است در این دسته قرار گیرند، اما به دلیل مستندسازی ناکافی، طبقهبندی آنها دشوار است.
زبان بورارا یکی از زبانهای بومی استرالیا است که توسط مردم بورارا در منطقه آرنهم لند تکلم میشود. این زبان دارای چند گویش مختلف است و جزو خانواده زبانی منینگریدا طبقهبندی میشود. بورارا یک زبان پیشوندی و چندطبقهای است که ساختار دستوری پیچیدهای دارد.
پینتوبیها گروهی از بومیان استرالیا هستند که در منطقهای در غرب دریاچه مکدانلد و دریاچه مکی در استرالیای غربی زندگی میکردند. در دهههای ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰، بسیاری از آنها به جوامع بومی پاپونیا و هاستز بلاف در قلمرو شمالی منتقل شدند. آخرین گروه از پینتوبیها که در سال ۱۹۸۴ زندگی سنتی خود را در بیابان ترک کردند، به نام «پینتوبی ناین» شناخته میشوند.
زبان زوگوچو زاپوتک، یا دیژاخون، یکی از گویشهای زبان زاپوتک در ایالت اوآخاکا، مکزیک است. این زبان در روستاهای سن بارتولومه زوگوچو، سانتا ماریا یالینا، تابهوا و شهر اوآخاکا تکلم میشود. حدود ۱۵۰۰ نفر از اهالی زوگوچو در لسآنجلس آمریکا ساکن هستند و کلاسهایی برای حفظ این زبان برگزار میشود.
زبانهای تیکونا-یوری خانواده زبانی کوچکی در آمریکای جنوبی هستند که شامل حداقل دو و احتمالا سه زبان میشوند: تیکونا، یوری منقرضشده و کارابایو ناشناخته. برخی منابع مانند کافمن، زبان مونچی را نیز به این خانواده اضافه کردهاند.
سالوادور بوکا، زبانشناس آرژانتینی و استاد دانشگاه بوئنوسآیرس، پژوهشگر زبان کیتسای و زبانهای بومی آرژانتین بود. آثار، ضبطها و یادداشتهای او در آرشیو زبانهای بومی آمریکای لاتین نگهداری میشود.
زبان فونگ که با نام کاتوی علیا نیز شناخته میشود، یکی از زبانهای شاخه کاتوئیک از خانواده زبانهای مون-خمر در ویتنام است. این مقاله به معرفی و بررسی منابع این زبان میپردازد.
وانیناوا، که با نامهای کاماناوا و کاتوکینای پانوان نیز شناخته میشود، زبانی از خانواده پانوان در برزیل است؛ گویشهای آن شامل کاتوکینای اولیندا و سته استرلس است.
