3 مقاله
رویه در دستور زبان، رابطه بین فعل و شرکتکنندگان جمله (فاعل، مفعول و غیره) را توصیف میکند. فاعل در جمله مفعولی، تحت تأثیر فعل قرار میگیرد و در جمله فعلی، انجامدهنده فعل است.
وجه تحدیدی نشان میدهد یک رویداد فقط برای مدت محدودی رخ داده است. این مفهوم در لهستانی با پیشوند و در چینی با تکرار فعل نشان داده میشود.
مفهوم دستوری بودن در زبانشناسی، نشاندهنده انطباق یک جمله با قواعد و محدودیتهای دستور زبان است. این مفهوم که ریشه در دستور زایا دارد، با قابلیت پذیرش تفاوتهای بنیادین دارد؛ دستوری بودن ذهنی و مبتنی بر قواعد است، اما پذیرشپذیری به بافت اجتماعی و کاربرد واقعی وابسته است.
