1 مقاله
آنتیسایکوتیکهای آتیپیک (AAP) یا نسل دوم، داروهای ضد روانپریشی هستند که عمدتاً پس از دهه ۱۹۷۰ معرفی شدند. این داروها برای درمان اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، تحریکپذیری در اوتیسم و به عنوان مکمل در اختلال افسردگی عمده تجویز میشوند. آنها نسبت به هالوپریدول، احتمال کمتری برای ایجاد اختلالات حرکتی دارند، اما عوارض جانبی جدی مانند دیسکینزی دیررس و افزایش خطر سکته را به همراه دارند.
