8 مقاله
جیپسیکنیتس یک ایکنوژن از ردپای دایناسورها است که در مطالعات فسیلهای ردپا مورد استفاده قرار میگیرد. این ردپاها اطلاعات ارزشمندی درباره رفتار و زیستگاه دایناسورها ارائه میدهند.
زانابازار جونیور، دایناسوری بزرگ از خانواده تروودونتید، در کرتاسه پسین مغولستان میزیسته است. این جنس ابتدا به عنوان گونهای از سورورنیتوئیدز نامگذاری شد، اما در سال ۲۰۰۹ به عنوان جنس و گونهای مستقل شناخته شد. فسیل آن شامل جمجمه، مهرهها و اندام عقبی راست است و به افتخار زانابازار، رهبر معنوی بوداییان تبت، نامگذاری شده است.
لوهوئکوتیتان یک سرده منقرضشده از دایناسورهای تیتانوسور است که در دوره کرتاسه پسین در اسپانیا زندگی میکرد. تنها گونه شناختهشده این سرده، لوهوئکوتیتان پاندافیلاندی، در سال ۲۰۱۶ توصیف و نامگذاری شد. بقایای فسیلی این دایناسور در منطقه لو هوکو کشف شد و ویژگیهای منحصربهفردی مانند ساختار مهرهها و استخوانهای پنوماتیزه دارد.
سازند سنگهای ماسهای والتوس، متعلق به دوره ژوراسیک میانی (باتونین)، در جزایر داخلی هبریدز اسکاتلند واقع شده است. این سازند ضخیمترین عضو گروه بزرگ مصبها است و از لایههای ماسهسنگهای متقاطع به ضخامت حدود ۶ متر تشکیل شده که با سنگآهکهای نازک حاوی دوکفهایهای جنس نئومیودون پوشیده شدهاند. بقایای دایناسورها نیز در میان فسیلهای کشفشده از این سازند دیده میشوند.
براکیلوفوسورینیها قبیلهای از دایناسورهای هادروسورین هستند که بقایای آنها در آمریکای شمالی و احتمالاً آسیا یافت شده است. این گروه شامل حداقل چهار گونه مانند آکریستاووس، براکیلوفوسوروس، مایاسورا و پروبراکیلوفوسوروس میشود. تعریف رسمی این گروه در سال ۲۰۱۱ توسط تری گیتس و همکارانش ارائه شد و در سال ۲۰۲۱ در فیلوکد ثبت گردید.
مروری فهرستمحور بر دیرینهشناسی سال ۱۹۵۷؛ از بندپایان، حشرات، نرمتنان و شکمپایان تا آرکوسارومورفها، دایناسورهای تازه نامگذاریشده و سیناپسیدهای غیرپستاندار.
بوناپارتساروس، دایناسوری گیاهخوار از خانواده هادروساریان، در آمریکای جنوبی میزیست. بقایای این دایناسور که به دلیل شباهت به گونههای دیگر در ابتدا طبقهبندیهای متفاوتی داشت، در نهایت به عنوان جنس و گونهای مجزا معرفی شد. ویژگیهای منحصربهفرد استخوانی و آسیبشناسیهای کشفشده، اطلاعات جالبی درباره این موجود ارائه میدهند.
آسینودون (Acynodon)، دایناسور منقرضشدهای از دوره کرتاسه پسین بود که بقایای آن در جنوب اروپا کشف شده است. این گونه با جمجمه کوتاه و پوزه پهنش و دندانهای آسیابی بزرگش، برای تغذیه از طعمههای سختپوست سازگار شده بود.
