7 مقاله
نامگذاری فون بایر، سیستمی برای توصیف هیدروکربنهای چندحلقهای در شیمی آلی است. این روش در سال ۱۹۰۰ توسط آدولف فون بایر برای سیستمهای دوحلقهای ابداع و در ۱۹۱۳ توسط ادوارد بوخنر و ویلهلم ویگند برای سیستمهای سهحلقهای گسترش یافت. امروزه این سیستم توسط آیوپاک بهعنوان بخشی از نامگذاری شیمی آلی پذیرفته و برای ترکیبات پیچیدهتر نیز توسعه یافته است.
پالیکلاوین یک پیشساز آلکالوئید ارگوت است که در فرآیندهای بیوشیمیایی نقش مهمی ایفا میکند.
فرمول مولکولی C20H23N با جرم مولی ۲۷۷٫۴۰ گرم بر مول، به ترکیبات دارویی مهمی مانند آمیتریپتیلین، EDDP، لیتارسن و ماپروتیلین اشاره دارد. این فرمول در شیمی دارویی و صنایع مرتبط کاربردهای گستردهای دارد.
فرمول مولکولی C22H30O با جرم مولی ۳۱۰.۴۷ گرم بر مول، به ترکیبات شیمیایی خاصی اشاره دارد؛ ترکیباتی که کاربردهای متنوعی در حوزههای دارویی و شیمیایی دارند.
فرمول C21H24N2 با جرم مولی 304.43 گرم بر مول و جرم دقیق 304.1939 u، میتواند به چند ترکیب شیمیایی متفاوت از جمله AVN-101، IMes و کینوپرامین اشاره کند.
فرمول مولکولی C19H20N2O3S با جرم مولی ۳۵۶.۴۱ گرم بر مول، به داروهای شناختهشدهای چون آپریکوکسیب و پیوگلیتازون اشاره دارد. این فرمول در شیمی دارویی اهمیت ویژهای دارد.
کلریدهای استیل (Acyl chlorides) مشتقات فعال اسیدهای کربوکسیلیک هستند که در شیمی آلی کاربرد فراوانی دارند. این ترکیبات به دلیل واکنشپذیری بالا، در سنتز آمیدها، استرها، و کتونها نقش کلیدی ایفا میکنند. در این مقاله به نامگذاری، خواص، روشهای سنتز و واکنشهای مهم کلریدهای استیل میپردازیم.
